Spring naar inhoud




- - - - -

Interview Daniel Radcliffe, Attitude Magazine augustus 2009


Interview met Daniel Radcliffe door Attitude Magazine van augustus 2009

Geposte afbeelding
Daniel, de wereldkampioen

Fotografie: Doug Inglish, Styling: Franch Strachan, Words: Matthew Todd

In een exclusief interview spreekt wereldster Daniel Radcliffe over homoseksualiteit, hoe hij homofobie haat en over het leven na Harry Potter.

De geschiedenis van entertainment is overladen met tragische verhalen over kindsterren. Van een jonge Frances Ethel Gumm, verdoofd en ingesnoerd aan de borst om Dorothy in The Wizard of Oz te spelen en de originele kunstige ontduiker Jack Wilde, die eindigde als een ex-transatlantische superster en drugsverslaafde zonder geld tot Britneys grootste live-optreden in een tatoeageshop in LA en het vroegtijdig overlijden deze zomer van misschien de meest tragische kindster ooit. Op papier ziet het er niet goed uit voor Daniel Radcliffe. Kindsterren worden niet veel ouder dan Harry Potter.

Als jonge zoon van een literair agent als vader en een hoofd casting als moeder toonde Daniel Radcliffe al op zijn vijfde interesse voor acteren. Op zijn negende jaar maakte hij zijn filmdebuut in de verfilming van Dickens' klassieker David Copperfield. Op de voorstelling van het toneelstuk Stones In Their Pockets vroeg een producer genaamd David Heyman aan de tienjarige Daniel of hij auditie wilde doen voor de eerste film in een fantasiereeks over een jongen die ontdekt dat hij deel uitmaakt van een verborgen magische gemeenschap.

Minder dan een decennium later op de wereldpremière van Harry Potter and the Half-Blood Prince, de zesde film in de reeks die tegen dat je dit leest wereldwijd in de bioscopen te zien is, doet hij zijn best om zoveel handtekeningen als mogelijk uit te delen aan de elkaar verdringende massa tienerhormonen die dreigt heel Leicester Square te overladen in zo'n mate dat het de Beatles aan het blozen zou brengen. Binnenin de holle Odeon waar het meestal cynische premièrepubliek vol genot gilt bij het zien van het wereldberoemde trio dat Harry, Hermelien en Ron speelt, kondigt het hoofd van Warner Brothers aan dat de Potter-filmreeks nu de meest financieel succesvolle reeks in de wereldwijde filmgeschiedenis is geworden. Dat is heel wat dat die 19-jarige schouders moeten dragen.

Maar niet lang meer 19 jaar. Pas geleden, op 23 juli werd Daniel 20: weg uit de tienerjaren in de twintigerjaren. Opgroeien is iets wat vaak aan bod komt in interviews met Daniel Radcliffe. Journalisten speculeren over zijn 'verloren' kindertijd. Dat is niet verrassend gezien de aard van het verhaal over Harry's ontluikende, ietwat geïsoleerde zelfbesef en in de nieuwste film zijn seksualiteit die een gevoelige snaar raakte bij honderdduizenden homoseksuele kinderen over de hele wereld zoals te zien is op de talloze fansites. De pers wilde niet liever dan details bemachtigen over Daniels eigen eerste hormonale opstoten, wanneer hij zijn maagdelijkheid verloor, met wie hij mogelijk datet en HOEVEEL GELD HIJ HEEFT (35 miljoen euro en dat gaat blijkbaar nog steeds omhoog). Ze wisten niet wat ze met zichzelf aan moesten toen werd aangekondigd dat hij zijn podiumdebuut zou maken in Equus en gedurende de laatste tien minuten van het stuk naakt te zien zou zijn. Maar, Radcliffe is een beetje een raadsel. Toen hij een met condooms in het rond zwaaiende, door seks geobsedeerde mannelijke diva speelde in Extras, kon je niet anders dan je afvragen of dit zich dichter bij de waarheid bevond dan we eigenlijk dachten.

We ontmoetten Daniel voor het eerst op een zonnige dag in Noord-Londen. In tegenstelling tot bij andere beroemdheden wiens tijdsschema strikt opgevolgd moet worden, heeft Daniel zijn hele dag opgegeven en is hij niet gehaast om te vertrekken. Hij springt enthousiast op en neer als een gek wanneer hij zich bij ons voegt om te zonnen op het dak terwijl een volgende opname klaargezet wordt. Dit lijkt misschien niet belangrijk en dat is het ook niet. Het hoort er allemaal bij wanneer je een film aan het promoten bent. Maar dit is Daniels enige vrije dag in weken binnen het enorme opnameschema van de laatste twee delen van Harry Potters verhaal waaraan hij tot diep in volgend jaar bezig is. Hij is eerlijk gezegd helemaal niet zoals de vroegrijpe kindster die ik me had ingebeeld. Wanneer ik me niet goed voel, stellen hij en zijn PR voor om het interview op een andere keer te doen, waarbij hij nog een van zijn avonden opgeeft, en sturen ze mij naar huis. Enkele weken later zitten we in een privébar in Soho en het eerste wat hij me vraagt, is of ik me goed voel. Lief.

Wanneer we eindelijk beginnen te praten wordt het allemaal duidelijk. Het is niet het geld, niet de roem of al het succes, de aandacht en de mensen die hem zo graag naakt willen zien die hem bijzonder maken. Daniel Radcliffe heeft een geheim. Hij is niet zoals andere jongens.

Was je van streek door de naaktfoto's van jou in Equus die zijn verschenen?
Weet je, eigenlijk was het wel oké. Het was leuk dat ze niet in een keer uitkwamen maar geleidelijk aan enkele. Het is onvermijdelijk. Dat zegt mijn vader altijd: "Wat niet vermeden kan worden, moet je aanvaarden". Het is niet fijn, maar mensen zullen mij sowieso naakt op het podium zien staan.

Hoe was het de eerste keer?
Als ik eerlijk ben, raakte ik helemaal out of character. Ik dacht: Hier zijn we. Ik heb het in een repetitiekamer gedaan. Ik heb dit scenario honderden keren door mijn hoofd zien gaan en nu zijn we er. Ik was op dat moment niet zozeer Alan, maar eerder Dan die dacht: "Oké, diep inademen".

Was het raar dat je ouders keken?
Ik ben opgegroeid met steeds naakt rond te wandelen. Niet constant natuurlijk, maar bij mij thuis is dat nooit een probleem geweest. Ik heb mijn moeder naakt gezien en ik heb mijn vader naakt gezien. Ik doe niet actief moeite om hem naakt te zien, maar het is nooit een probleem geweest. Er is een mythe dat het voor mannen makkelijker is om naakt het podium op te gaan dan voor vrouwen. Naar mijn mening is dat complete onzin. Als er een naakte vrouw op het podium staat, is dat oké. Mannen vinden het altijd leuk om een paar tieten te zien. Als man voel je je meer alsof je beoordeeld wordt en dat is eerlijk gezegd niet de manier waarop ik beoordeeld wil worden: elke avond opnieuw voor 2000 mensen. [Lacht] Je vraagt je af wat mensen denken en dat begint je na een tijd toch te raken. Het is niet de moment om iemand te beoordelen. Het is spannend als je daar staat en ja... alles kromp. [Lacht] Ik voelde het elke avond gebeuren en dan dacht ik: "Nee, komaan. Vijf minuten geleden was alles nog oké!" [Lacht] Het helpt niet tegen onzekerheid en om zelfvertrouwen te krijgen. Mensen zeggen altijd dat het zo bevrijdend is en ineen bepaalde mate is dat ook zo, maar dat is meer het feit dat je de ballen had, mijn excuses voor deze uitdrukking, om het te doen. Ik ben nu tot de verontrustende conclusie gekomen dat ik meer naakt ben geweest voor de ogen van Richard Griffiths dan voor mijn vriendinnen. Hij was geweldig. Hij zei: "Dan, het is een mooi moment. Jullie zien er allebei geweldig uit, die twee jonge lichamen. De helft van de mensen in het publiek zullen denken: 'Ik wou dat ik er zo uitzag'." Dat was leuk om te horen.

Heb je het gevoel dat je er alles uit hebt gehaald wat je eruit wilde halen, ook qua veranderen van opvattingen?
Ja, ik heb achttien maanden lang getraind met een ongelofelijke stemcoach. Ik wilde tonen dat ik niet dacht omdat ik Harry Potter was geweest dat ik zomaar het podium op kon wandelen en dit doen. Ik wilde hun munitie beperken door de techniek zo goed onder de knie te krijgen als mogelijk was.

Dus, je bent nu bezig aan de opnames van Harry Potter and the Deathly Hallows. Wat heb je vandaag gedaan?
Vandaag was eigenlijk een geweldige dag. Ik en de tweede eenheid liepen rond in Swinley Woods. We deden een enorme achtervolgingsscène met een massa free-runners. Ik hou ervan om dat soort dingen te doen. De mensen van de stuntafdeling behoren tot mijn beste kameraden. ik kan me geen dag herinneren dat we zoveel gelachen hebben, pratend over bizarre masturbatieverhalen. Ik word normaal om zes uur 's ochtends opgehaald en kom rond acht uur 's avonds thuis. Het zijn lange dagen, maar het is zo leuk. Vandaag hebben we misschien 30 seconden aan materiaal opgenomen dat effectief in de film te zien zal zijn. Er zijn vaak momenten waarop er niks te doen is. Toen we in een vorige film de duikscène deden, hadden we gelamineerde werkbladen en schema's en naaktkalenders om me tussen de opnames in te amuseren [lacht].

Hoe is het om jezelf te zien?
Verschrikkelijk. Ik haat het om naar mezelf te kijken. Ik zie de tekortkomingen in de vertolking. En de 'ik' waarover gepraat wordt in de pers is ook raar. Het voelt aan als het leven van een ander. Mensen die mij kennen lachen wanneer ze interviews lezen want ze vinden dat ik klink als een idioot [lacht]. Ik praat altijd veel te veel! Maar, ik weet dat ik geluk heb gehad en meestal is het erg leuk.

Wanneer is het dat niet?
Wanneer er gemene verhalen in de pers komen. Dan voelt het aan van: "Oh god, dit kan mijn leven niet zijn", maar dan gebeuren de goede dingen en denk ik dat ik nooit had durven dromen dat dit kon gebeuren en dat geldt voor zo'n 90% van de tijd. Ik hou van mijn werk. Ik ben zo blij dat ik deze kans heb gekregen. Ik voel mij ongelofelijk comfortabel op een filmset. Ik ben daar al zo lang. Ik ben het gelukkigst op een filmset.

Maar is het overweldigend als je erop terugkijkt. Je was de jongste persoon wiens portret gemaakt werd voor de National Gallery...
Sinds Charles II...

Van buitenaf ziet je leven er erg vreemd uit en dat is de perceptie die journalisten aannemen: dat je kind-zijn van je werd weggenomen...
Maar zo voelt het niet aan. Mensen zeggen vaak: "Hoe was het om op het scherm op te groeien?" Maar dat is niet gebeurd. Harry Potter is op het scherm opgegroeid. Ik ben naast het scherm opgegroeid. Fysiek heb je een transformatie gezien, maar dat betekent niet dat je bent ingewijd in de momenten die me hebben doen opgroeien. Niemand behalve ik en de mensen die erbij betrokken zijn waren dat. Het zijn die moment die tellen voor het opgroeien en die zijn nog steeds heel erg van mijzelf en ik ben blij dat ik dat kan zeggen. Ze maken deel uit van mijn leven en anderen weten daar niets van en dat is leuk.

Als een van de bekendste mensen ter wereld: Wat is jou visie op de beroemdhedencultuur?
Ik haat het, maar ik maak er onvermijdelijk deel van uit. Er zijn mensen die beroemd zijn als bijproduct van wat ze doen en er zijn er anderen die beroemd zijn omdat dat is wat ze doen. Ze willen niet werken, hebben geen interesses, geen passies, niks om hen aan te raden en zij lijken op een voetstuk geplaatst te worden. Mensen lezen alles over Peter Andre en Jordan en ik kon er niet minder om geven. Laat het hen zelf uitvechten. Tot op bepaalde hoogte lokken veel beroemdheden het zelf uit. Op een bepaalde manier doen ze wat ze moeten doen om hun brood te verdienen op dezelfde manier dat paparazzi dat doen. Maar ik vind niet dat ze zich aan ons moeten opdringen en hoewel het me irriteert, maak ik daar ook deel van uit.

Wenste je soms dat je niet beroemd was?
Heel zelden. Maar dat impliceert dat ik altijd al beroemd wilde zijn. Ik vraag me af en toe af wat ik zou doen als ik dit niet deed en ik denk dat ik in de filmindustrie zou werken, misschien als assistent-regisseur, omdat mijn ouders betrokken zijn bij film. Maar, ik hou van wat ik doe. Mensen willen altijd het negatieve zien, zeker bij kindacteurs. Toen ik de rol kreeg, zei Jack Wilde de volgende dag in de krant: "Laat me je iets vertellen Daniel..." Oké. Ik weet dat er slechte dingen kunnen gebeuren, maar ik wilde doen wat ik wilde doen. Mijn moeder en vader zijn echt slim en bekritiseren zichzelf. Ik bekritiseer mezelf ook, maar dat begint te verminderen. Ik ben er trots op dat ik niet naar de universiteit geweest ben en toch overeind blijf in elk gesprek met eender wie, of ze nu aan Oxford hebben gestuurd of helemaal niet hebben gestudeerd. Ik heb een erg uitgesproken herinnering van toen ik negen of tien was en ik het niet goed deed op school. De leraren zeiden dat Dan erg lief was, maar echt niet goed was in het schoolwerk en veel te veel praatte. Mijn moeder zei: "Maar je hebt sociale vaardigheden" en ik snoof: "Die tellen niet!" Maar dat doen ze ECHT wel. Als iemand jong dit leest, weet dan dat je sociale vaardigheden tellen, echt wel!

Dit is ons Jeugdmagazine.
Oh, geweldig! Ik verwaardig me niet om goede raad te geven, maar vanuit mijn eigen ervaring is er geen plaatsvervanger voor enthousiasme in wat je ook doet en je zal daar je voordeel uithalen. Hoe je jezelf staande houdt bij andere mensen is zo belangrijk. Je hoort horrorverhalen over acteurs die kwaad worden, maar dat moet je niet doen. Ik wil een ander soort acteur zijn. Ik wil helpen, dingen doen. Jackie Chan helpt decors te verhuizen. Dat ben ik ook beginnen doen, gewoon mijn steentje bijdragen.

Zijn roem en succes alles wat ze lijken te zijn?
Het heeft zeker zijn voordelen. Tom Felton [Draco Malfidus] en zijn vriendin zijn twee van mijn beste vrienden. We kwamen ongepland aan op de cricket en ze zetten ons in een box. De waarheid is dat het deuren opent. Je kan naar je favoriete restaurant bellen en zeggen: "Ik wil graag een tafel reserveren om half tien". Ze zeggen: "Sorry, maar alles is volzet" en dan vragen ze je naam en zeggen ze: "Als er toch een tafel vrijkomt om half tien dan laten we het weten" en je wordt elke keer opgebeld! Dat soort dingen zijn geweldig. Ik vind het erg raar om hierover te praten, want dat heb ik nooit eerder gedaan. Toen ik op de cricket was, keek ik rondom me en links van me zat Shane Warne en rechts van me Mick Jagger. Dat was fantastisch. Ze praten met je en weten wie je bent. Dat is briljant en GESTOORD! Je kan naar je helden toestappen en ze kennen je...

Heeft er al iemand gemeen tegen je gedaan?
Iemand probeerde me te testen om te zien of ik intelligent was. Hij zat in een band, maar ik stond mijn mannetje. Over het algemeen zijn ze erg lief. Daniel Day Lewis zei op een awardceremonie dat zijn kinderen hem nu zouden respecteren omdat hij Daniel Radcliffe had ontmoet. Er was een interview met Brüno en ze vroegen hem: "Hoe slaap jij 's nachts?" Hij zei: "In een zeewierdeken, maar in mijn dromen slaap ik in een zacht rieten mandje drijvend op de Nijl in de armen van Daniel Radcliffe". [Lacht] Dat vond ik erg flatterend.

We vinden het erg leuk om jou op de omslag te hebben staan. Toen Attitude 15 jaar geleden begon, was het moeilijk om beroemdheden te pakken te krijgen en nu hebben we de grootste familiester ter wereld.
Is er in die 15 jaar tijd zoveel veranderd?

Ja, toen ik jouw leeftijd had, waren de enige homo-dingen die in de pers kwamen ideeën dat als je homoseksueel was, je automatisch HIV zou krijgen en waarschijnlijk een pedofiel was. Geen enkele jonge ster zoals jij zou een interview kunnen geven aan een homopublicatie.
God, dat pedofiliegedoe is hetgene dat me zo kwaad maakt als ik denk dat een lezer van de Daily Mail zich om zeven uur 's ochtends voelt. De idee alleen al dat er een verband bestaat tussen beide. Eddie Izzard doet dit geweldige iets waar hij zegt: "Tja, je kan homoseksuelen niet in een bibliotheek laten werken, want ze doen het met alles. Ze zullen het proberen te doen met de boeken!" Ik ben bijna volledig opgegroeid rondom homoseksuelen. In mijn klas was ik het enige kind dat ook maar enige ervaring had met homoseksualiteit of iets dergelijks. Mijn vader was een agent en vertegenwoordigde Jonathan Harvey, die Beautiful Thing schreef. Dus ik ken Jonathan en zijn partner al van jongs af aan en het is gewoon nooit een probleem geweest. En dan bereik je die leeftijd op school en iemand noemt je een flikker en je denkt: "Wat?" Je denkt: "Wacht eens even, wordt dit woord op deze manier gebruikt?" Het was plots heel raar voor mij dat ik mensen rondom mij had die homofoob waren. Het was een erg raar iets. Ik heb altijd homo's rondom mij gehad.

Hoe legden je ouders het aan je uit?
Ze waren gewoon erg open. Mijn moeders uitleg voor 'ejaculatie' was fantastisch! Ik was ongeveer negen jaar. Ze ging er gewoon helemaal niet mee om. Ik zei: "Mama, wat betekent ejaculatie?" en ze zei: "Komaan, je weet wat het betekent" en liep weg! [Lacht] Ik denk niet dat we er ooit echt een gesprek over hebben gehad, gewoon omdat het zo normaal was voor ons. Dat was onze vriend Mark en Mark gaat uit met mannen en niet met vrouwen. Wat de seksuele kant ervan betreft: Je moet geen genie zijn om uit te vogelen hoe dat zou kunnen werken...

[Lacht] Daar zijn geen lessen over...
Dan is er op dit moment al dat hatelijke gedoe over mensen die helemaal over hun toeren raken over de idee van seksuele opvoeding voor homoseksuelen op school. Hallo!?! Voor dat ene of die twee homoseksuele kinderen in de klas is dat verdorie vitaal! Dat maakt mij echt kwaad. De hetero-kinderen zullen niet plots homoseksueel worden omdat je hen een les seksuele opvoeding hebt gegeven over hoe je als homo veilig moet vrijen! Weet je. Komaan. Mensen kunnen ook bij hun eerste keer HIV krijgen en daar draait het om. Dat kan niet vermeden worden. Op Broadway was ik zo trots omdat we een hele actie voor het goede doel deden, voor BCEFA [Broadway Cares, Equity Fights AIDS]. Ze organiseren iets waarbij je na elke voorstelling iets veilt op het podium, een broek die je tijdens de voorstelling hebt gedragen of zo. We waren zo trots. We hebben dat jaar alle musicals verslagen en het meeste geld ooit verzameld met een hetero-toneelstuk. Ze doen een grote talentenjacht waar alle shows een sketch van twee minuten doen. Ik schreef een lied en heb gerapt en de paarden deden een tapdansnummer met hun hoeven. Het was geweldig. [Pauzeert] Maar, ik begreep het AIDS-gedoe niet. Ik begreep het niet. Ik heb de impact die het heeft gehad nooit begrepen. Hoe ik tot het besef gekomen ben, was nadat we de show gedaan hadden. We keerden allemaal triomferend en onbezonnen terug en ik praatte met iemand die aan het toneelstuk had gewerkt en ik vroeg hem: "Welk impact heeft het op je leven gehad?" [Pauzeert] En hij zei: "Wel, in 1995 openden mijn partner en ik onze adresboekjes en streepten de helft van de namen weg...” [Pauzeert] Ze waren de helft van hun vrienden kwijt. Kan je je dat inbeelden? Dat je gewoon je telefoonboekje openslaat en de helft van de nummers verwijdert en weet dat je die nooit meer zal hebben. Het is gewoon, euhm... Ik kan... Het is ongelofelijk. Ik dacht: "Oh mijn god". Ik begreep het plots. Ik vroeg de man van mijn kleren: Hoeveel namen heb jij weggestreept? En hij stortte bijna in. Hij besefte het. Hij had er jaren en jaren niet aan gedacht. Hij zei tegen me: "In de films zie je nooit dat wanneer er over AIDS werd gepraat het op fluistertoon was. Niemand praatte er ooit op een normale geluidssterkte over". Ik ben hier erg gepassioneerd over. Ik verafschuw homofobie. Het is walgelijk en dierlijk en stom en het zijn mensen met een dikke nek die het niet begrijpen en gewoon bang zijn. En dat zeg ik niet enkel en alleen maar omdat ik geïnterviewd wordt voor Attitude. Ik zou veel sterkere taal gebruiken als het niet opgenomen werd.

Wanneer ontdekte je dat Perkamentus homo was?
Toen Michael Gambon een keer op de set kwam en het er echt dik oplegde. Er wordt in de nieuwe film subtiel naar verwezen wanneer Perkamentus zegt dat hij breipatronen leuk vindt. Het was Michaels poging om er een homoseksuele ondertoon in te krijgen. Wanneer hij eet, moet hij een baardbeschermer dragen en de meisjes van make-up hadden voor hem een roze gemaakt met veel grappige dingen erop genaaid. Het was erg dwaas. Ik denk eerlijk gezegd dat Michael in de wolken is. Ik ben dol op hem. Hij is de minst professionele acteur waar ik ooit mee heb samengewerkt. Ik weet bijna niets over hem omdat hij steeds voor zijn eigen plezier liegt. Een journalist vroeg hem een keer of het een probleem was om een homoseksueel personage te spelen en hij zei [doet Michael Gambon perfect na]: "Nee, dat is het niet, want ik was er vroeger zelf een. Ik was vroeger homoseksueel, maar ik moest ermee kappen omdat mijn ogen er van gingen tranen. Maar, ik help hier en daar wanneer ze druk bezig zijn." Dus, hij was erg tevreden. Ik weet niet hoeveel ervan waar is en in welke mate Jo Rowling gewoon de conservatieve Amerikanen op stang wilde jagen.

Denk je? Ik had het door toen ik het boek las. Ik dacht dat ik gewoon dingen las...
Echt? Wel, ik hoop het. Ik vind het geweldig.

Wat vond je van de reactie erop, vooral in de VS? Ik zie mensen als Bill O'Reilly (vurige expert in de media van de VS) die er extreem opgewonden over raken...
Ik werd erover uitgehoord en ik heb het weggelachen. Wat een belachelijke vraag! Je vraagt dat niet over andere films. De idee dat er geen homoseksueel personage in een kinderfilm kan zijn. Het is hetzelfde, die vreselijke angst van iemand minderjarig bloot te stellen aan alles wat ook maar een klein beetje homoseksueel is... Het is belachelijk. Ik heb die vragen gewoon opzij geschoven. Ik doe dat normaal niet, maar er zijn dingen waar ik mijn tijd niet aan wil verspillen. Mijn favoriet was een grote macho die een tatoeage van Perkamentus op zijn rug had en hij was er kapot van. [Lacht] Het was fantastisch, echt grappig. Waarom ben je beschaamd om een homoseksueel personage op je rug getatoeëerd te hebben? Het is oké. Dat je het personage leuk vindt, betekent niet dat je homoseksueel bent en zelfs als dat zo is, dat is oké. Relax! Maak je niet druk! Dat wil je zeggen tegen mensen als Bill O'Reilly. Ik heb hem nooit ontmoet, maar hij is een slimme man. Ik kijk veel naar Fox. Om dezelfde reden lees ik de Daily Mail. Het is altijd goed om te weten hoe de lezers en kijkers denken en wat ze geloven en wat ze te lezen of horen krijgen. Ik denk dat O'Reilly slim is. Ik ben het gewoon oneens met hem over alles wat hij zegt. Mensen lijken zichzelf te definiëren volgens hun onbeduidende ergernissen. Bijvoorbeeld, dat hele gedoe over die containers op wielen...

Ja, NASA-wetenschappers vertellen ons dat we op het punt staan om de planeet te verwoesten en mensen slaan helemaal door over een container op hun oprit...
Het is een container! Je leven is oké! Je hebt een huis, je hebt een container. Alles is in orde! Komaan. En mensen bezorgen zichzelf echt hoofdpijn over dit soort dingen.

Sommige pers bekritiseren je...
Sommigen zijn soms een beetje negatief over mij, maar dat is enkel omdat ik in geen enkele categorie pas.

Je bent intelligent, je doet geen stomme dingen in clubs, ze kunnen geen enkel verhaal over je vertellen...
Nog niet, maar ik ben er zeker van dat ze er een zullen vinden. Ook omdat ik posh ben, maar dat ben ik niet en ik heb geen 'set'. Ik werd als middenklasser opgevoed, maar in de crew hang ik rond met mensen met een achtergrond van de arbeidersklasse. Ik ben me bewust van mijn eigen klasse en ik ben er trots op. Ik ben niet een van die mensen die probeert bij de arbeidersklasse te horen omdat hij denkt dat hem dat cooler maakt. Mijn vader heeft een Noord-Ierse, arbeidersachtergrond, dus ze kunnen me niet echt definiëren.

Je lijkt erg geïnteresseerd te zijn in politiek. Is dat zo?
Ja, dat ben ik. Ik vind het fascinerend.

Wat vind je van Gordon Brown?
Paul Merton zei, en ik ben het met hem eens: "Het is tragisch dat deze man zijn hele leven heeft gewacht om deze job te kunnen doen en nu tot de ontdekking komt dat hij het niet kan". Ik hou niet van de New Labour. Ik heb nooit het optimisme van New Labour ervaren. Ik was te jong, maar ik hoor dat iedereen positief was en dat het fantastisch was. Ik heb alleen de slechte jaren ervan gekend. Ik denk dat ze enkele geweldige dingen hebben gedaan. Tony Blair en Noord-Ierland... [Springt op] Dat zou zijn nalatenschap geweest zijn! Ik hou niet van vooroordelen en iedere keer ik iemand van BNP of UKIP zie... Ik zag iemand op tv die de BNP steunde en hij was een pastoor! Als hij op eender welke manier zijn positie gebruikt als platform voor zijn visies, dan is dat verachtelijk! De visies van de BNP zijn zo onchristelijk. Het is lachwekkend dat je beide zou kunnen zijn.

Ben je er bang van nu ze zetels hebben gewonnen?
Ik vind het verrot. Maar ik denk niet dat het zal blijven duren. Het boezemt me angst in, ja, want ik denk eerst de zwarten, dan de homoseksuelen en dan de joden... en dan is het gedaan.

Ken je het gedicht First They Came?
Ja. Fantastisch. Dat is zo belangrijk. Mijn moeder heeft het op de muur hangen. [Zoek het op op Google, lezers] Wat je ook moet opzoeken is Daniel Defoe's gedicht over Engels zijn en het feit dat we allemaal bezoekers zijn in deze natie. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben er trots op om Engels te zijn. Ik ben erg, erg patriottisch. Ik ben trots op wat wij de wereld gegeven hebben en op wat wij te bieden hebben, maar je moet ook de tekorten kunnen aanvaarden. Over het algemeen was het vreselijk, maar in het Empire waren er ook enkele goede punten. Ik denk echt dat cricket er een van is. Cricket is eenheid en delen en samen spelen.

Wat vind je van jonge mensen die niet gaan stemmen?
Dat doen ze niet! Het is verschrikkelijk! Het is zo belangrijk dat jonge mensen over politiek leren en gaan stemmen, ook al is het een stem uit protest om een punt te maken. Niet stemmen is geen protest. Ik heb pas een extreem linkse stem laten registreren in de Europese parlementsverkiezingen want ik kan op dit moment gewoon niet voor de grootste partijen stemmen vanwege het gedoe met de uitgaven. Het was een verraad van het vertrouwen van hun ambt. En het is niet goed genoeg om te zeggen: "Maar het was volgens de regels". Je kan altijd lacunes vinden in de wetten. Ik vond het gewoon het aanvaardbare gezicht van corruptie en daar was ik erg kwaad over. Ik denk dat de reden waarom mensen niet gaan stemmen is omdat de politici op dit moment zo centraal zijn. Het lijkt erop dat het niet uitmaakt op wie je stemt. Op het eerste zich kan je hen beide amper van elkaar onderscheiden. Je kan David Cameron amper onderscheiden van Tony Blair. Je denkt dat jouw stem geen verandering zal brengen.

Zou je blij zijn met David Cameron als eerste minister?
Nee! Nee, nee, nee, nee, nee! Helemaal niet. Ik vind Nick Clegg wel tof. Maar ja, zijn kansen zijn zo goed als onbestaande. Bij de volgende verkiezing zal ik bijna zeker Liberaal-Democratisch stemmen. Als alle mensen die hen goed vinden voor hen zouden stemmen, zou je op een hap en een wip de politiek kunnen veranderen en een degelijk drie partijensysteem hebben. Maar dit is mijn voorspelling voor de komende tien jaar: De Tories zullen er bij de volgende verkiezingen bijkomen en zullen er een tijdje blijven. Ze moeten meer naar het centrum gaan om er bij te raken. Zo moeten ze het spelen, maar eens ze erbij zijn, zullen ze zichzelf tonen en veel rechtser blijken te zijn dan ze eerst lieten uitschijnen en de linksen zullen daarop reageren en dan hebben we eindelijk weer een degelijke linkse partij.

En zou je een degelijke linkse partij steunen?
Ja, ja, zeker. Het is nogal hypocriet om te zeggen voor een jongen die miljoenen heeft verdiend op zijn negentiende, als de gouden jongen van het kapitalisme...

Dat vind ik helemaal niet. Je kan rijk zijn en toch met plezier meer taxen willen betalen.
Ja, absoluut! Ik heb geen probleem met taxen. Ik zie het als een investering. Op een dag zal iemand waar je om geeft in het ziekenhuis belanden.

Zou je ooit in de politiek gaan?
Nee, waarschijnlijk niet. Ik heb erover nagedacht op dezelfde manier dat ik erover heb nagedacht om astronaut te worden. Ik weet dat ik welbespraakt ben en goed kan argumenteren. Misschien zal dit me later nog achtervolgen.

Wat staat er op het programma na Harry Potter?
Hopelijk ga ik naar Amerika om een aantal nieuwe films te maken. Er zijn nog gesprekken aan de gang en ik wil het niet vervloeken, maar ik ben erg opgewonden.

Zal je altijd de held spelen?
Ik denk graag van niet. In een van hen zal ik misschien een vader spelen. Ik kan niet wachten om kinderen te hebben, dus dat zal cool zijn. Hopelijk zal ik Dan Eldon spelen, de fotojournalist die in Somalië gestenigd werd. Ik heb met zijn moeder en zus gesproken en heb hen ontmoet. We moeten het op de juiste manier doen en hem eer aandoen. Ik zou graag terug op het podium staan. Broadway was zo verwelkomend. Op Broadway ontdekte ik dat als je openstaat voor een gemeenschap en jezelf er helemaal voor geeft, je het ook terugkrijgt, je krijgt enkel liefde en respect, zelfs van de critici die je eigenlijk niet moeten hebben.

Je bent helemaal niet zoals ik verwacht had dat je zou zijn.
[Lacht] Veel mensen verwachten dat ik een beetje verwaand ben. Dat ontdek je bij andere filmcrews. Met December Boys zei de crew na drie weken: "God, we dachten dat je een nachtmerrie zou zijn". Eigenlijk is het een leuk beeld om te hebben, net omdat ik zo helemaal niet ben. Dat deed ik vroeger als kind. [Pauzeert] Hier is wat goede raad voor jonge mensen: wees thuis rot tegen je ouders, doe totaal niks en als je dan je kamer opruimt of iets wat ook maar een beetje constructief is, dan zullen ze dat merken en erg onder de indruk zijn! Als je de verwachtingen laag houdt, dan zal je ze altijd overtreffen. Dat is pas een goed motto voor Nieuw-Engeland...

Harry Potter and the Half-Blood Prince is nu over de hele wereld in de bioscopen te zien.
  • 0


0 Commentaren