Spring naar inhoud




- - - - -

Interview Daniel Radcliffe & Our Lady J, Out Magazine 08-08-'10


Interview met Daniel Radcliffe & Our Lady J door Out Magazine van 8 augustus 2010

Geposte afbeelding
Daniel Radcliffe en Our Lady J: Het rare koppel
8.8.2010
Door Noah Michelson


Wanneer de Harry Potterreeks zijn achtste en laatste filmadaptatie van J. K. Rowlings miljoenen opbrengende boekenfenomeen volgende zomer op het scherm doet verschijnen, verwacht je je er maar beter aan om het gezamenlijke gejammer van fans met een gebroken hart doorheen de cinemacomplexen te horen wanneer de jonge tovenaar van het kunstmatige scherm wegvliegt op zijn Vuurflits. Maar verwacht niet dat Daniel Radcliffe mee zal jammeren. Ja, de 21-jarige acteur, die amper twaalf jaar was in 2001 toen hij Harry Potters kenmerkende ronde bril opzette nadat hij 40.000 anderen had verslagen voor de rol, offerde met plezier zijn tienerjaren op om het geliefde personage tot leven te brengen. Maar bij de roem, bewondering en enorme salarissen hoorden ook de vermoeidheid door de strijd om zijn eigen identiteit te behouden en de stijgende druk om zichzelf ervan te verzekeren dat zodra Potter gedaan was, zijn carrière niet samen met de lange, magische schaduw van zijn fictionele evenbeeld zou verwelken.

Het lijkt erop dat dat geen probleem zal zijn. Hoewel Radcliffe op vele vlakken nog relatief nieuw is in de industrie (zijn eerste netwerktrip naar Los Angeles vond eerder dit jaar plaats), is hij iemand die al eens onorthodoxe carrièrekeuzes durft maken. Hij heeft al twee van de dapperste moves gedaan die een tiener-filmster kan doen: Hij stond op Broadway (in Peter Shaffers Equus) en deed dat volledig naakt. Volgend jaar zal Radcliffe nog verder afwijken van zijn decenniumlange verblijf op Zweinstein wanneer hij terugkeert naar de Great White Way in een heropvoering van How to Succeed in Business Without Really Trying, een remake van de oorlogsklassieker uit de jaren dertig All Quiet on the Western Front en de hoofdrol in The Woman in Black, een spookverhaal van de gerespecteerde (en pas heroplevende) filmstudio Hammer. Deze atypische projecten suggereren een acteur die in zichzelf groeit, die zich meer aangetrokken voelt om risico's te nemen in plaats van op veilig te spelen.

Radcliffe's persoonlijke interesses zijn net zo onverwacht als zijn professionele. Hij is een van de meest zichtbare bondgenoten van de homogemeenschap geworden door zich uit te spreken tegen homofobie en publieke aankondigingen op te nemen voor het Trevor Project de belangrijkste organisatie die focust op zelfmoordpreventie bij holebi-jongeren en transseksuele jongeren. In 2009 toen de Britse tabloids een wellustig gokspel speelden over de aard van zijn vriendschap met de Amerikaanse transgenderzangeres Our Lady J haastte Radcliffe zich niet om een persbericht de wereld in te sturen om de claims terug te roepen, zoals veel belangrijke heterojongeren dat wel zouden doen. Hij is beter dan dat. In plaats daarvan sprak hij enthousiast over hoe getalenteerd hij haar vindt en liet de wereld over hun relatie denken wat die wilde denken.

Radcliffe en Our Lady J laten Out meeluisteren naar een gesprek over de aankomende en voorlaatste Potter-film, de opwinding en mogelijke risico's van het daten met een van 's werelds meest herkenbare vrijgezellen en waarom de acteur zo'n goede punten scoort in de wereld van transseksuelen.

Daniel Radcliffe: Hey, J, hoe gaat het?
Our Lady J: Erg goed en met jou?
DR: Erg, erg goed. Ik ben sinds gisteren echt klaar met Potter.
OLJ: Mocht je de bril houden?
DR: Ja! Ik heb er twee uit de zevende film en een uit de allereerste film. Die laatste is echt veel te klein nu! Dus, waar ben jij de laatste tijd mee bezig?
OLJ: Ik was in LA om mijn album af te werken. Ik word te veel afgeleid in New York. Het enige wat me in LA kan afleiden is het strand.
DR: Ik ben pas voor de eerste keer in mijn leven in LA geweest. Ik ben er geweest voor de première van de vijfde [Harry Potter] film, maar behalve dat was ik er nog nooit echt geweest. Dus, ik ben er vijf dagen geweest en heb mijn eerste ronde van ontmoetingen en studio's bezoeken gedaan. Het was erg opwindend.
OLJ: Je hebt pas je eerste reis naar Hollywood gemaakt?
DR:
Mensen lijken de bizarre indruk te hebben dat ik een Hollywoodacteur ben. Ik zie mezelf zo helemaal niet. En toen ik daar was en mensen vertelde dat het mijn eerste reis er naartoe was, vielen hun monden wagenwijd open. Ze keken naar mij alsof ik twee hoofden had.
OLJ: Ik wilde enkele geruchten de kop indrukken, als het kan. Je bent niet echt Harry Potter, toch?
DR: Nee, niet echt.
OLJ: En ik ben niet de transseksuele reïncarnatie van Narcissa Malfidus, wel?
DR: [Lacht] Nee, dat ben je niet. Ik kan bevestigen dat geen van beide waar is.
OLJ: [Lacht] Oké, oké. Goed. Het is grappig want met dat tabloidgedoe van vorig jaar over ons kreeg ik allerlei vreemde e-mails aan via mijn website met de vraag: "Wat voor iemand is Harry Potter?" En ik dacht: 'Ik heb er eigenlijk geen idee van’.
DR: Het is zo raar. Ik denk dat het een mengeling is van mensen die op een bepaalde manier effectief denken dat ik Harry Potter ben en een aantal mensen die het gewoon niet kan schelen wat mijn naam is, wat ik geen probleem vind. Ik bedoel, wanneer je al zo lang geïdentificeerd wordt met een personage dan is het normaal dat het een soort alias wordt. Maar, de laatste tijd merk ik dat mensen mijn echte naam veel vaker gebruiken.
OLJ: Je komt terug naar New York voor je tweede show op Broadway, een musical, How to Succeed in Business Without Really Trying. Wat vind je zo leuk aan New York?
DR: Ik hou van de stad in zijn geheel, maar ik hou ook van Broadway. En over de gemeenschap in Broadway hoor je andere Engelse acteurs die er zijn geweest opnieuw en opnieuw praten. En je denkt: ‘Oké. Hoe kan het zo anders zijn, zoveel beter zijn?’ Want als je het hoort klinkt het geweldig. En dan kom je naar New York en ervaar je [Broadway] en het valt met niets te vergelijken. Aan de andere kant van de straat werd Gypsy gespeeld toen wij Equus deden en we hingen na de show steeds met hen rond en dat was fantastisch. En we hebben ook enkele keren de casts van The Seagull en Black Watch ontmoet. Het is erg, erg moeilijk om te beschrijven waarom New York zo geweldig is. Maar de gemeenschap is geweldig en als je bij al die gebeurtenissen betrokken raakt en toont hoe graag je daar bent en hoe erg je het waardeert om daar te zijn, dan krijg je alleen maar vrijgevigheid en vriendelijkheid terug.
OLJ: Toen ik voor het eerst in New York kwam was ik verbaasd dat deze mensen die acht shows per week doen op Broadway op hun vrije avond nog steeds naar Marie's Crisis of wat hun favoriete cabaretbar ook moge zijn gaan en op maandagavond nog steeds zingen of een benefiet doen. Het is zo duidelijk dat ze verliefd zijn op hun werk.
DR: Ik moet hier Sean Hayes vermelden, die momenteel meespeelt in Promises, Promises, wat overigens een geweldige show is. Hij repeteerde tot hij de gastheer was van de Tony Awards. Hij werkte zoveel uren en toonde een enorm engagement. De Tony Awards is niet gewoon een prijzenshow, het is een enorm feest op Broadway en dat hij een enorm engagement vertoonde ten opzichte van zowel dat als zijn eigen show, dat vond ik geweldig.
OLJ: Het is behoorlijk indrukwekkend dat je gedurende een jaar twee films hebt opgenomen en tegelijkertijd getraind hebt voor Broadway. Hoe hield je dat vol?
DR: Repeteren voor Broadway is een constant proces. Ik heb nu zo'n anderhalf jaar danslessen achter de rug en twee en een half jaar zanglessen. Maar de zanglessen kwamen eigenlijk voort van het feit dat ik het Milky Bar-deuntje [snoepreclame] moest zingen in het begin van Equus. En om een of andere reden vond ik elke avond een nieuw deuntje uit. Dus, stuurden ze me naar een man, Mark Meylan, die onder andere Alan Rickman [Professor Sneep uit Harry Potter] leerde zingen. Om het met Alans woorden te zeggen: "Mark Meylan leert je dingen aan door gebruik te maken van sarcasme." Hij misbruikt je soort van als je het juist doet. Hij is ook een schitterende, vriendelijke, briljante man.
OLJ: Naar welk soort muziek luister je deze dagen? Je bent altijd zo gepassioneerd over je artiesten.
DR: Een Engelse singer-songwriter genaamd Frank Turner. Hij is zo briljant. Oh, the Drums, ik hou wel van een aantal van hun songs. En het nieuwe album van The Divine Comedy is erg, erg goed. Het heet Bang Goes the Knighthood en het is erg, erg grappig en triest. En natuurlijk luister ik nog steeds naar Florence and the Machine. Ik heb dit jaar terwijl ik Harry speelde heel vaak geluisterd naar My Boy Builds Coffins. Het voelde aan als de juiste muziek.
OLJ: Ik ben ook geobsedeerd door Florence and the Machine. Ik hou van depressieve muziek. Luister je ernaar wanneer je je klaarmaakt in je kleedkamer?
DR: Of op de set net voor we beginnen opnemen. Ik heb muziek altijd datgene gevonden wat me het meest hielp om helemaal in de scène te komen, eerder dan in een soort waanzin terecht te komen.
OLJ: Naast muziek heb ik ook een Miss America-vraag voor je. Toen we elkaar de vorige keer ontmoetten tijdens de grote verkiezingen in de VS vond ik het geweldig dat je blijkbaar erg gepassioneerd bent over politiek. Heb je het voorbije jaar aandacht kunnen besteden aan de politiek tussen de opnames en de Broadwayrepetities door?
DR: Ik heb het geprobeerd. De Britse politiek was fantastisch. Ik heb die van Amerika niet zo bijgehouden.
OLJ: Ik heb wat aandacht besteedt aan de politiek van Nick Clegg [leider van de coalitiepartner van de regering, de Liberaal-Democraten]. Ben je een fan?
DR: Ik ben een erg grote fan. Ik heb hem ontmoet en ik moet zeggen dat hij een erg, erg goede man is. Ik ben het niet eens met alles wat hij zegt, maar van alle partijleiders was hij degene waar ik op heb gestemd. Ik vond hem een groot spreker en vond hem erg charismatisch, erg als een staatsman. En ik ben blij dat hij nog steeds een prominente positie bekleedt in de Britse politiek want ik denk dat hij een erg goede bijdrage kan leveren. Wat betreft zijn waarden komt hij helemaal van het juiste voort.
OLJ: Door rond de wereld te reizen heb ik opgemerkt dat mensen erg extatisch zijn over het feit dat Obama heeft gewonnen. En in de holebi en transgender-gemeenschap zet hij zijn eerste voetstapjes. Is er iets wat jij die gemeenschap over de hele wereld, niet enkel in de VS en het VK, toewenst?
DR: Over het algemeen: Ja, natuurlijk. De wereld moet beter opgeleid worden, maar ik wil dit graag wat naar jou overdragen J, want ik wil niet doen alsof ik een expert ben op dit gebied. Wat staat er hoog op jouw lijst?
OLJ: Ik was onder de indruk dat Obama juni heeft uitgeroepen tot holebi en transgender-maand, want verandering begint met opleiding. Maar hij heeft ook de voordelen voor koppels met hetzelfde geslacht van federale werknemers uitgebreid, wat erg groots is. En het U.S. State Department heeft een nieuw beleid waardoor transgenders nu hun geslacht op hun paspoort mogen aanpassen zodat het overeenkomt met hun identiteit en niet met hun geslacht wat een enorme opluchting is voor mij. Het is een heel gedoe als je in een luchthaven komt.
DR: Dat klinkt inderdaad erg belangrijk en lijkt me vitaal voor mensen die die overgang maken, want anders moet je waarschijnlijk, zoals je zegt, nog steeds omgaan met dat moment op de luchthaven waar je een soort van uitleg moet geven of tonen, wat compleet onnodig is.
OLJ: Precies. Veel mensen houden het licht en maken een grapje, gewoon om verder te mogen. Maar er zijn omstandigheden geweest waar het iets moeilijker was dan dat. Wat met je betrokkenheid bij het Trevor Project? Hoe is dat ontstaan?
DR: Mijn gezin en ik hebben het altijd het beste gevonden om onze daden te focussen in plaats van jezelf over heel veel verschillende organisaties te spreiden. Dus, gewoon dingen kiezen waar je om geeft en echt, echt in gelooft en Trevor was er daar absoluut een van. En toen ik een rondleiding kreeg in het callcentrum in New York verdrievoudigde mijn bewondering voor de projecten, voor de plaats en voor de mensen nog eens. De systemen die ze hebben en de manier waarop de callcenters op praktisch niveau werken is zo fantastisch en efficiënt. Ik ben er erg, erg trots op om hierbij betrokken te zijn.
OLJ: Mijn vriendin Kate Bronstein heeft een boek geschreven genaamd Hello, Cruel World: 101 Alternatives to Suicide For Teens, Freaks and other Outlaws. Het is komisch, maar ook een oprechte manier om aan zelfmoordpreventie te doen bij de jeugd. Haar filosofie is: "Blijf gewoon in leven".
DR: Dat is een briljante filosofie: gewoon door blijven gaan. Ik hoorde pas een schitterende quote van Churchill: 'Wanneer je de hel beleeft, blijf dan gewoon doorgaan.' Ik vind het geweldig. Waarom opgeven?
OLJ: Prachtig. Ik heb de wereld rondgereisd en andere transseksuele vrouwen leren kennen en ze zijn altijd verbaasd dat transseksuelen in Amerika zich het meest met de holebigemeenschap identificeren vanwege de dreiging van geweld tegen ons vanuit de heterogemeenschap.
DR: [Snakt naar adem]
OLJ: Ik vind dat over het algemeen veel transseksuelen technisch gezien heteroseksueel zijn want geslacht en seksualiteit zijn verschillende dingen. Ik vraag me af of we over het algemeen vlotter worden wat betreft geslacht en seksualiteit?
DR: Ik denk dat elke generatie meer openstaat voor deze ideeën, zich er bewuster van is en er meer over opgeleid is. Maar, het is een erg, erg traag proces. Als je een gezin hebt en de ouders hun kinderen grootbrengen op een erg bekrompen manier inclusief homofobie, dan is er een groot moment van besef nodig om die diepgewortelde visies te wijzigen.
OLJ: Denk je dat er een stigma ligt op mannen die transseksuele vrouwen daten of wordt het gewoon in het ongewisse gelaten?
DR: Ik denk dat er in een bepaalde mate een stigma op zou rusten. Het hangt af van de persoon waarmee je praat. Maar ik denk zeker dat het vandaag de dag al niet zo'n groot probleem meer is. Ik was op de filmset [van Harry Potter] toen vorig jaar al dat gedoe over ons in de tabloids plaatsvond en geen van mijn vrienden gaf er ook maar iets om. Niemand lachte me uit. En op de filmset lopen mensen van elke laag van de maatschappij rond dus ik moet zeggen dat het een erg representatieve groep is. Er was zeker geen stigma.
OLJ: Die tabloidobsessie is zo nieuw. Transseksuelen zijn maar een kleine bevolkingsgroep, maar we hebben momenteel geen sterke stem. En ik denk dat mensen gewoon verrast zijn dat wij ons net zoals iedereen integreren in de maatschappij. Wij zijn geen cluster mensen die op Mars leven, hoewel ik soms wenste dat dat wel zo was. [Lacht]
DR: Bij sommige mensen heb je de factor van hoe nieuw het is. Ik ben opgegroeid in een wereld waar ik me van jongs af aan bewust was van holebi's en transseksuelen, omdat ik grootgebracht ben met allemaal verschillende mensen rondom mij. En mensen die grote en erg verschillende ervaringen hebben. Maar niet iedereen groeit in dezelfde omstandigheden op.
OLJ: Daarom scoor jij zo'n goede punten in de transgenderwereld voor dit interview, want het is blootstelling en het is belangrijk. Kunnen we over je liefdesleven praten?
DR: Ja. Het is erg oninteressant, maar ga je gang.
OLJ: Hoe zit het?
DR: Ik heb bijna drie jaar lang een relatie gehad met iemand en we hebben het net voor die kaap uitgemaakt. Maar we zijn vriendschappelijk uit elkaar gegaan. Op dit moment ben ik gewoon single en zit ik achter de meisjes aan. [Lacht] Ik krijg nog niet al te veel respons, maar ik probeer. Ik begin ook voor het eerst te daten. Dat heb ik nog nooit echt gedaan want ik heb al mijn vriendinnen via het werk ontmoet. Dus, we leerden elkaar erg goed kennen tijdens het werk en begonnen dan met elkaar uit te gaan.
OLJ: Hoe is het om met Daniel Radcliffe op date te gaan?
DR: Het is erg zenuwslopend want ik ben er niet aan gewend. Niet dat ik problemen heb met praten, maar ik heb een ongelofelijke angst voor rare stiltes en pauzes en al die dingen, maar ik denk dat iedereen zich daar wel zorgen over maakt. Maar, daar word ik op voorhand al zenuwachtig door. Ik slaag er wel in om tegen het einde erg veel te praten, te veel waarschijnlijk en waarschijnlijk zeg ik veel saaie dingen. Ik probeer gewoon om meisjes aan het lachen te brengen. Dat is een ding in het bijzonder waar ik erg goed in ben op dates.
OLJ: Wel, dat geeft de meisjes in New York City iets om naar uit te kijken wanneer jij in de stad bent.
DR: [Lacht] Ik kan niet doen alsof ik daar niet al een aantal keer aan heb gedacht. Er zijn al mensen die hebben voorgesteld om me aan iemand voor te stellen!
OLJ: Als je ooit hulp nodig hebt, ik heb een aantal vrouwelijke vriendinnen.
DR: Oh, fantastisch. Je zal me aan hen moeten voorstellen.

Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 komt op 19 december in de bioscopen. De nieuwe single van Our Lady J, 'Hurt', is beschikbaar op iTunes.
  • 0


0 Commentaren