Spring naar inhoud




- - - - -

Nicolaas Malfidus


Nicolaas Malfidus
Nicholas Malfoy



Een van de voorvaderen van de huidige generatie Malfidussen en afstammeling van Armand Malfidus.

Noemenswaardige Malfidussen van de afgelopen generaties, zijn onder andere Nicolaas Malfidus uit de veertiende eeuw, van wie geloofd wordt dat hij veel kribbige Dreuzelhuurders “kwijt” heeft gemaakt onder vermomming van de Zwarte Dood, hoewel hij een veroordeling heeft weten te ontlopen; Septimus Malfidus, die grote invloed had op het Ministerie aan het einde van de achttiende eeuw en waarvan velen claimen dat de toenmalige Minister van Toverkunst Unctuous Osbert niet meer was dan Septimus’ marionet; en Abraxas Malfidus, van wie wordt geloofd dat hij onderdeel uitmaakte van een duister plot waarbij de eerste Modderbloed- Minister (Nobby Leach) zijn baan vervroegd verliet in 1968 (maar niks werd ooit bewezen tegen Malfidus).

Familie achtergrond
Zoals vele andere voorlopers van nobele Engelse families, arriveerde Armand Malfidus in Groot-Brittannië ten tijde van Willem de Veroveraar, als onderdeel van een binnenvallend Normandisch leger. Na het verrichten van onbekende, duistere (en haast zeker magische) diensten voor Koning Willem I, werd Malfidus een voornaam stuk land geschonken in Wiltshire, afgeschermd van de lokale landeigenaren. Op dit stuk grond leven zijn nabestaanden al tien eeuwen achter elkaar.

Armand bezat al veel eigenschappen die de familie Malfidus op de dag van vandaag nog steeds kenmerken. De Malfdussen hebben altijd al de reputatie gehad een glibberig stel te zijn, altijd op zoek naar de rijke en machtige mensen. Hoewel ze bekend staan om hun volbloed waardes en hun oprechte geloof in de superieuriteit van tovenaars boven Dreuzels, hebben de Malfidussen zich nooit te goed gevoeld om zichzelf met de niet-magische bevolking te mengen wanneer het hen uit kwam. Het resultaat is dat zij een van de rijkste toverfamilies zijn in Groot-Brittannië en al vele jaren gaan de (nooit bewezen) geruchten dat de familie door de eeuwen heen succesvol heeft gehandeld in Dreuzelvaluta en onroerend goed. In de afgelopen honderden jaren hebben zij het voor elkaar gekregen hun land in Wiltshire uit te breiden door de overname van stukken grond van naastgelegen Dreuzels en hun collectie van Dreuzelschatten en kunst blijft maar groeien.

De Malfidussen trokken altijd een lijn tussen arme Dreuzels en Dreuzels met weelde en autoriteit. Tot de invoering van het Statuut van Geheimhouding in 1692, was de familie Malfidus actief in de hooggeplaatste Dreuzelfamilies en gezegd wordt, dat hun aanvankelijke fervente afkeer van het Statuut deels te wijten was aan het feit dat zij afstand zouden moeten nemen van dit genoeglijke aspect van hun sociale leven. Hoewel het fel wordt tegengesproken door latere generaties, is er zelfs uitgebreid bewijs dat de eerste Lucius Malfidus een onsuccesvolle gooi heeft gedaan naar de hand van Elizabeth I en een aantal magische historici verklaren dat de afkeer die de koningin had tegen het huwelijk, het resultaat was van een vloek die door de verwrongen Malfidus over haar was uitgesproken.

Met de gezonde dosis zelfbehoud die de meeste van hun acties van de afgelopen eeuwen karakteriseert, staakten de Malfidussen hun contact met de Dreuzels, hoe hooggeplaatst ook, toen het Statuut van Geheimhouding werd ingevoerd, zich ten volste beseffend dat verdere oppositie en protest ze alleen maar verder van het nieuwe centrum van de macht zou brengen: Het gloednieuwe Ministerie van Toverkunst. Ze draaiden abrupt om en lieten uitgebreid weten een fel voorstander te zijn van het Statuut, volgens eigen zeggen al vanaf het begin, zich haastend om te ontkennen dat ze ooit met Dreuzels gesproken hadden, laat staan trouwplanen hadden.

De niet mis te verstande rijkdom die ze aan hun kant hadden, verzekerde hen van een behoorlijke en aanstootgevende invloed binnen het Ministerie voor de generaties erna, hoewel geen Malfidus zich ooit kandidaat heeft gesteld als Minister van Toverkunst. Vaak wordt gezegd over de familie Malfidus dat je er nooit één zult aantreffen op de plaats delict, hoewel hun vingerafdrukken de schuldige toverstok overal bedekken. Onafhankelijk en rijk genoeg om nooit te hoeven werken, namen ze liever de positie in achter de troon, zodat anderen het domme werk konden doen en verantwoordelijk konden worden gesteld voor falen. De Malfidussen hebben veel verkiezingscampagnes gefinancierd voor hun favoriete kandidaten, waaronder onder andere het betalen voor vuile klusjes zoals het beheksen van de tegenpartij.

De minachting van de familie Malfidus tegenover alle Dreuzels die hen geen juwelen of invloed konden bieden en voor het grootste deel van hun mede-magiërs, trok hen natuurlijk richting de volbloed-doctrine, die in de twintigste eeuw vele jaren lang hun meest voorname bron van macht leek. Na de invoering van het Statuut van Geheimhouding, heeft geen Malfidus ooit nog een Dreuzel of een Dreuzeltelg getrouwd. De familie heeft zich echter wel begeven op het ietwat gevaarlijke vlak van inteelt binnen zo’n kleine vijver van volbloedjes dat ze instabiel of verzwakt raakten, in tegenstelling tot een kleine minderheid van fanatieke families zoals de Mergels of de Van Detta’s en in de familiestamboom van de Malfidussen vind je nog steeds veel halfbloedjes terug.

_______________________________________________________________________________________
De citaten en onderdelen van deze tekst zijn afkomstig uit één of meerdere van de volgende boeken: Harry Potter en de Steen der Wijzen, Harry Potter en de Geheime Kamer, Harry Potter en de Gevangene van Azkaban, Harry Potter en de Vuurbeker, Harry Potter en de Orde van de Feniks, Harry Potter en de Halfbloed Prins, Harry Potter en de Relieken van de Dood, Zwerkbal door de Eeuwen Heen, Fabeldieren en Waar ze te Vinden, De Vertelsels van Baker de Bard en van Pottermore. Van al deze boeken rust het copyright bij Uitgeverij de Harmonie en Warner Brothers. De boeken zijn geschreven door J.K. Rowling.
  • 0


0 Commentaren