Jump to content
Wizardzone - Harry Potter Community

Anadria

-Site Crew
  • Content Count

    2,994
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

875 Schoolhoofd

About Anadria

  • Rank
    Tovergrootmeester
  • Birthday 11/16/1990

Contact Methods

  • MSN
    sachahuynen@msn.com
  • Website URL
    http://www.sachahuynen.be
  • Skype
    sacha.huynen
  • Pottermore
    JinxSparks66

Profile Information

  • Locatie
    Graaf Dracula's Kasteel
  • Geslacht
    Heks
  • Interesses
    Lezen, schrijven, (ver)talen, drummen, muziek, vampiers...
  1. Rond deze tijd van het jaar kijken veel mensen al reikhalzend uit naar de talrijke kerstfeestjes, maar ze beseffen niet dat het feesten eigenlijk al vroeger kan/mag beginnen, want vandaag is onze eigenste Deborah jarig! Meid, maak er een schitterende dag van, geniet ervan en laat je gerust helemaal gaan. Gelukkige verjaardag!
  2. Artikel met Emma Watson door Mail Online van 27 november 2010 En mijn volgende truc... Wat moet een meisje van 20 doen wanneer ze mee heeft gespeeld in een van de grootste filmreeksen ooit, de best betaalde actrice in Hollywood is geworden en ze tegelijkertijd een plaats heeft gekregen aan een Ivy League universiteit? Emma Watson onthult het hier... Op haar eerste dag op haar Amerikaanse universiteit, die ze verkoos boven Cambridge omdat die 'er wat uitzag als Zweinstein', werd Emma Watson gebombardeerd door handtekeningjagers. Ze was zo verrast dat ze de schok niet kon verbergen: "Iedereen keek ontzet naar mij, van: 'Mijn god, wat is haar probleem?'." Je kan begrijpen dat ze er kapot van was. Haar aanwezigheid op Brown University, de Ivy League vestiging in Providence, Rhode Island, werd zorgvuldig gepland. Emma, 20 en vorig jaar de best betaalde Hollywoodactrice met dank aan haar rol als Hermelien Griffel in de Harry Potterfilms, had mensen al doen fronsen toen ze verklaarde dat ze, in plaats van zichzelf voltijds in de filmwereld te gooien, terug zou gaan studeren. Haar besluit om te kiezen voor een Amerikaanse universiteit, gebaseerd op het feit dat het daar minder waarschijnlijk was dat ze herkend zou worden en ze dus niet constant lastig gevallen zou worden voor handtekeningen, leek logisch en ook moedig. Dus, hoe ging ze om met de ongewenste handtekeningjagers toen ze de eerste schok verwerkt had? In de typische stijl van Emma Watson (en Hermelien), zo blijkt: met een stille vastberadenheid. Ze bleef rustig en besloot om zich aan het plan te houden, aan haar voorwaarden. "Ik zei gewoon: 'Het spijt me heel erg, maar ik ben hier om te studeren en ik wil gewoon een studente zijn. Vind je het oké als ik geen handtekening geef, want je zal me hier toch constant zien rondlopen?'" Dat ze nu haar eerste jaar erop heeft zitten is duidelijk een soort van triomf, niet in het minst, geeft ze zelf toe, omdat geen enkele foto van haar in de gedeelde universiteitsbadkamer zijn weg naar het internet heeft gevonden. "Op een ochtend wandelde ik door de gang van de badkamer met niets meer dan een handdoek om me heen gewikkeld en ik dacht dat ik wel gek moest zijn want dat zomaar iedereen mij op foto kon zetten," zegt ze al lachend. "Maar niemand deed dat. Ook niet op mijn verjaardagsfeestje. Er waren 100 mensen en niet een iemand heeft een foto op facebook gezet." Het is misschien niet zo verwonderlijk als sommigen denken dat ze er voor koos om haar studies verder te zetten in plaats van zich in het leven als een beroemdheid te storten. Emma, die de rol van Hermelien kreeg toen ze net negen jaar oud was (ze herinnert zich nog dat ze op een hoop kussens zat bij de eerste persconferentie zodat ze bij de micro kon) is altijd de 'denker' van de kindacteurs uit Harry Potter geweest. Terwijl haar tijdsgenoten en vervangbroers Daniel Radcliffe en Rupert Grint een hekel hadden aan de verplichte dagelijkse les op de set van Harry Potter bloeide zij er open en haalde ze allemaal A's in haar examenjaar. Zij was ook de minst waarschijnlijke om zich ongepast te gaan gedragen. Ze is trots op haar imago van de goedheid zelve en gaf een keer toe dat 'het totaal geen nut heeft om je te bezatten als je de volgende dag tien uur op een set moet staan'. Gaat ze nu ooit uit de bol? "Het is het niet waard," zegt ze. "Je kan je de gevolgen wel inbeelden." Maar, ze is niet zo ernstig als vroeger. Ze geeft vrolijk toe dat ze sinds kort een vreselijke smaak voor tv-series ontwikkeld heeft, waarschijnlijk als reactie op haar leven overdag als studente. "Ik kijk de laatste tijd veel naar Sex and the City. Als ik eerlijk ben, is dat het enige wat ik kan verwerken. Ik moet iets hebben dat niet te veeleisend is. Dus dat zijn romantische komedies, Sex and the City en Gossip Girl." Nu deel een van de zevende Harry Potterfilm, The Deathly Hallows, in de bioscopen te zien is, lijkt Emma behoorlijk te genieten van het leven buiten de Potterbel, ondanks haar tranen na de laatste opname (hoewel deel twee pas volgend jaar uitkomt, is alles al opgenomen). "Ik brak eerst, als meisje," herinnert ze zich. "Dan brak Dan en tot slot Rupert. We huilden allemaal tranen met tuiten. Maar de korte boodschappen die de crew voor ons had achtergelaten, maakten het wat makkelijker." In een interview om de film te promoten praat ze met warmte en toegenegenheid over haar tijd in het hart van 'de Harry Potterfamilie'. Ze giechelt er op los over de dingen op de set waar ze moeite mee had om ze te leren. Grappig genoeg lijkt ze meer last gehad te hebben om te leren vliegen op een bezem dan om alleen maar A's te halen op haar examens. "Ik had het nooit eerder gedaan voor deze film en het is zo oncomfortabel. Ik heb er geen idee van hoe Dan het voor mekaar heeft gekregen. Ik bewonder hem ervoor. Het moet de pijnlijkste en oncomfortabelste ervaring in mijn hele leven geweest zijn." Maar, er is ook een afstand, want ze geeft toe dat het leven weg van de filmwereld haar ogen heeft geopend. "Soms, wanneer je erin zit, is het allemaal een waas. Nu ik wat afstand heb genomen, heb ik er een betere kijk op. Ik voel me meer met beide voeten op de grond staan." Fysiek gezien is ze natuurlijk niet langer Hermelien. Net nadat de opnames erop zaten, ging ze naar een kapper in de VS, gaf hem een foto van Mia Farrow en vroeg hem om haar 'Hermelien'-haren af te knippen. Toen haar vader dat ontdekte, was hij niet bepaald enthousiast. "Toen ik hem voor het eerst vertelde dat ik daar over nadacht zei hij: 'Laat je niet meeslepen. Je bent nog geen Audrey Hepburn'." Maar nu vindt hij het geweldig, dus neemt hij zijn woorden terug." Ze geeft toe dat het kapsel een symbolisch gebaar was. "Ik ben nu 20, dus ik ben geen kind meer. Ik heb tien jaar gewerkt aan Harry Potter, dus ik voelde de nood om het einde ervan op een bepaalde manier te markeren. Ik had nood aan een manier om tegen mezelf te zeggen: 'Oké, je gaat nu een nieuwe levensfase binnen'. Ik had nood aan verandering en dat is wat het kapsel aangeeft." Het wonder is natuurlijk dat Emma alles met een bepaalde gegrondheid kan benaderen en haar hele verhaal van de ongelofelijke reis, van school tot het gezicht worden van Burberry, vertelt ze met een tastbare zin van ongeloof. Ze zegt dat een van haar meest levendige herinneringen aan het Harry Potterfenomeen een screening in New York is waar 5000 mensen naartoe kwamen. "Ik herinner me dat ik het podium opwandelde en enkel mensen met flitsende camera's zag. Ik denk dat ik op dat moment besefte wat voor groots iets we bereikt hadden en hoe groots het eigenlijk wel was." Dus, wat is de sleutel om zo gegrond te blijven? Ze zegt dat het door haar ouders, allebei advocaten, komt, die scheidden toen ze vijf was en die haar met haar beide voeten op de grond hebben gehouden. Zij stonden erop dat ze naar school bleef gaan en gaven haar zestig euro zakgeld per maand terwijl ze miljoenen verdiende. "Ik denk dat het feit dat ik naar school bleef gaan echt geholpen heeft omdat ik een leven en vrienden heb buiten de filmindustrie, wat nogal gek is. En ik denk dat het ook deels aan mijn opvoeding, aan mijn ouders ligt. We hebben deze films niet in Hollywood, maar in Watford gemaakt en we bevonden ons in onze eigen bel, dus op een bepaalde manier hebben we een redelijk normaal bestaan geleden." Er hoeft geen twijfel over te bestaan dat haar bankrekening betekent dat een 'normaal bestaan' moeilijk te behouden is. "Ik hoop dat het mijn relaties niet moeilijker maakt," geeft ze toe. "Ik denk dat jongens zich er wel eens ongemakkelijk bij zouden kunnen voelen. Ik moet goed nadenken over wat ik doe. Ik ben nu een studente, dus ik ga niet met een handtas van 1000 euro rondlopen op de universiteit. Dat is stom." Ze blijft close met zowel Rupert als Daniel en lijkt geamuseerd door hoe ze zich hebben ontwikkeld. "Het is grappig. Ze zijn allebei een tegenovergestelde richting uitgegaan. In het begin was Rupert erg zelfverzekerd, erg spraakzaam, heel extravert en Dan was de verlegen jongen. Ik herinner me dat hij op de eerste persconferentie zo overweldigd was door alles. Nu krijg je Dan niet meer stil. Hij vertelt grappen en heeft een ongelofelijke energie. Rupert is nu de stille. Hij is veel terughoudender. We zijn als broers en zussen. Als ik wat ongerust ben of over iets wil praten met iemand dan ga ik naar Dan. We hebben een keer een geweldig weekend gehad. We zaten vast in the middle of nowhere in een kasteel in Schotland. We hoorden allebei in bed te liggen en ik sloop naar Dans kamer en we bleven de hele nacht films kijken, cola drinken en M&Ms uit de minibar eten. Ik ga naar Rupert als ik wil ontspannen en eens goed wil lachen. Zijn kleedkamer is als een wonderland voor kinderen met alle soorten spellen, snoep en alle soorten van wat je je ook maar kan bedenken. Ik ga naar hem toe als ik gewoon comfortabel in de zetel wil liggen en televisie kijken." Maar, het is van de volwassenen acteurs op de Harry Potterset dat ze naar haar gevoel het meeste geleerd heeft. Ze noemt Helena Bonham Carter en Emma Thompson op als haar rolmodellen. "Ik heb van Emma geleerd hoe ik me moet gedragen op een set. Ze herinnert zich iedereens naam, is ongelofelijk hoffelijk en zorgzaam en brengt iedereen aan het lachen. Het zijn de hoofdrolspelers die de sfeer op een filmset bepalen en de eerste keer dat ik Emma zag, dacht ik: 'Dat is het soort actrice dat ik wil worden'." Toen de opnames eindigden, kocht Emma Watson voor alle crewleden een lederen notieboekje van Smythson waarin haar dankbaarheid en een quote van Dickens gegraveerd stonden: 'The pain of parting is nothing to the joy of meeting again.' Emma Thompson zou dat zeker goedgekeurd hebben. De familiale sfeer op de set bood niet altijd hulp en ze geeft toe dat een veelbesproken liefdesscène met Dan in de laatste film wel wat angst veroorzaakte. "Ik was een beetje nerveus. Ik denk dat David [Yates, de regisseur] niet wilde dat we te nerveus werden, dus hij vertelde ons pas de dag voordien dat we het zouden doen en dat hielp wel. Maar tegelijkertijd voelde ik paniek." Ze bloost wanneer ze herinnert wordt aan Dans snode commentaar tegen journalisten dat ze een 'vurige' kusser is. "Hij noemde me een beest, zo heb ik gelezen. Ik denk dat ik dat als een compliment moet opvatten." Het is opvallend dat ze het hele mediagebeuren rustig opvat. "Ervaring," legt ze uit. "Ik ben nu twintig en ik was negen of tien toen ik mijn eerste persconferentie had. Dus, je raakt eraan gewend. Het kost teveel energie om steeds aangedaan te zijn wanneer er iets wordt geschreven dat je niet wil zien. Je moet het gewoon loslaten. Ik zou een gek persoon zijn. Misschien ben ik wel een gek persoon." Of misschien niet. Bij haar wordt alles nauwgezet gepland. Hoewel Emma zich nu focust op haar studies is er geen sprake van dat ze zich uit Hollywood zal laten uitschrijven. Ze blijft acteren en werkt momenteel aan My Week with Marilyn waarin ze de kledingassistente van Marilyn Monroe speelt. Hoe valt dat allemaal te combineren met de universiteit? "Niet Ik ga daar niet over liegen. Ik moet gewoon heel erg hard werken wanneer ik daar ben en het respect en vertrouwen van mijn professoren winnen, dat ik hard werk en het serieus opvat en dat ik er op een of andere manier wel in zal slagen. Je moet je tijd erg goed kunnen organiseren. Ik laat mijn professoren altijd op voorhand weten dat ik voor een bepaalde periode weg zal zijn en ik hoop dat ze het begrijpen." Welke weg ziet ze haar professionele leven ingaan vanaf nu? "Ik denk dat ik gewoon films wil blijven maken op hetzelfde niveau en met dezelfde kwaliteit als Harry Potter, maar niet noodzakelijk met hetzelfde budget of een gelijkaardige fanbase." Universiteit afwisselen met een acteercarrière op het hoogste niveau lijkt hoog gegrepen, maar Emma zegt dat ze hier goed in is. Toen haar ouders scheidden 'wisselde' ze tussen twee ouders en toen Harry Potter op haar pad kwam waren er twee verschillende levens: werk en school. Op een punt, toen de examens in het zicht kwamen, werd de druk haar te veel. "Ik voelde me alsof ik in een miljoen stukjes gescheurd was. Ik ging er helemaal onderdoor. Maar toen ademde ik eens diep in en uit en dacht: 'Ik zorg er wel voor dat het in orde komt. Ik ben niet bereid om een van beide op te geven dus ik ga er gewoon voor en doe ze allebei'." En dat deed ze. En ze lijkt vastbesloten om dat opnieuw te doen en lijkt ervan overtuigd dat ze beide werelden gescheiden kan houden van elkaar ook al lijken ze graag met elkaar te willen botsen. Vorig jaar, onthult ze al lachend, hielden haar vrienden van de universiteit hun jaarlijkse Harry Potterfeestje. Ze verontschuldigden zich bij haar, maar wezen erop dat het een universiteitstraditie was. Haar reactie? Ze zei beleefd dat ze het begreep en bleef er weg. Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 is nu in de bioscopen te zien.
×
×
  • Create New...