Jump to content
Wizardzone - Harry Potter Community
Sign in to follow this  
Peetje

Sneeuwpret

Recommended Posts

Ik kreeg een verzoek om een kerstverhaaltje, maar het is een winters verhaal geworden. Ook goed? ;)


[center]Sneeuwpret[/center]

Het was koud buiten, maar het haardvuur in de keuken van het oude huis aan het Grimboudplein nummer twaalf in Londen brandde, waardoor het binnen behaaglijk warm was. Aan de grote houten tafel zaten Sirius Zwarts, Remus Lupos, Nymphadora Tops en Arthur en Molly Wemel. Molly had een paar minuten geleden een beker warme chocolademelk voor iedereen neergezet en ze zaten er in stilte van te genieten. Nymphadora keek door het raam naar buiten en sprong onverwachts op van haar stoel.
“Het sneeuwt!”, riep ze opgewonden uit. De dag ervoor was er ook al een paar centimeter sneeuw gevallen en ze was gekleed in winterse laarzen, een spijkerbroek en een dikke rode trui, die ontzettend vloekte bij haar kauwgomroze haar.
“Wie gaat er mee sneeuwballen gooien?”, vroeg ze en haar ogen begonnen te glimmen toen ze het kleine kringetje rond keek.
“Daar ben ik toch echt te oud voor,” vond Molly, die nog een slok van haar chocolademelk nam. Arthur knikte instemmend, maar wierp toch een verlangende blik op de sneeuwvlokken die langzaam naar beneden dwarrelden en in het raamkozijn bleven liggen.
“Ik mag van Perkamentus niet naar buiten,” zei Sirius, duidelijk teleurgesteld.
“Remus, ga jij mee?” bedelde Nymphadora en haar donkere ogen twinkelden ondeugend in het hartvormige gezicht.
“Volgens mij kan Snuffel best even naar buiten,” antwoordde die met een blik op zijn beste vriend, die al maandenlang opgesloten zat in het huis van zijn moeder. Op Sirius’ gezicht verscheen een verheugde uitdrukking bij het idee dat hij even naar buiten zou kunnen.
“Maar Snuffel kan geen sneeuwballen gooien,” pruilde Nymphadora. “Kom op Remus, doe eens gek, laat jezelf gaan.”
Ze hield haar hoofd een beetje scheef en keek hem smekend aan.
“Alsje-alsje-alsjeblieft?”
“Ik ben er niet op gekleed,” probeerde Remus, met een blik op zijn versleten gewaad.
“Ik weet zeker dat je nog wel ergens een spijkerbroek en een trui hebt,” wierp Nymphadora tegen. Ze liep naar hem toe en liet zich naast hem op haar knieën vallen.
“Toe nou, anders moet ik de buurtkinderen gaan bekogelen,” vervolgde ze.
“Vooruit dan maar,” gaf Remus toe. “Maar alleen om die arme kinderen te beschermen.”
Nymphadora sprong verheugd overeind en begon aan zijn arm te trekken.
“Kom op dan,” drong ze aan. Met een zucht stond Remus op. Hij liep de keuken uit en Nympadora huppelde achter hem aan.
“Sirius, ga je ook mee?”, riep ze, voordat ze de keuken verliet. Haar neef wierp een smekende blik op Molly.
“Oh, vooruit dan maar,” gaf die toe. ”Maar alleen als Snuffel!”
Sirius knikte enthousiast en even later stond er een grote zwarte hond in de keuken. Nymphadora hield de deur voor hem open, waar Remus ook al door verdwenen was, en hij rende de gang in. Toen de voormalige professor de trap af kwam, gehuld in een vale spijkerbroek en een bruine trui, stonden ze al op hem te wachten. Nymphadora droeg een donsjack, wat net zo roze was als haar korte haar en ze had een lange, veelkleurige sjaal om haar nek gewikkeld.
“Hè, hè,” mompelde ze ongeduldig. “Schiet nou eens op zeg!”
Op zijn gemak trok Remus zijn mantel aan. Er verscheen een glimlach op zijn gezicht toen hij zag dat zijn beste vriend en diens nichtje bijna stonden te springen om naar buiten te kunnen. Hij voelde zich bijna weer de leraar die zijn leerlingen in toom moest houden.
Nog voordat hij zijn mantel goed dichtgeknoopt had, trok Nymphadora de deur open en sprong Snuffel als eerste naar buiten. Remus huiverde even, toen een koude windvlaag de gang binnendrong, maar daarna volgde hij de twee naar buiten.

Wordt vervolgd....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nou, dat is fijn, nu mag Snuffel getuige zijn van een opbloeiende romance! Als ik een dolle, zwarte hond geweest zou zijn,zou ik er telkens lekker tussendoor springen. :fluit:

Wel leuk dat je een winterverhaal begonnen bent! Lekker even in de sfeer komen... Alvast een hele fijne kerst gewenst!

Share this post


Link to post
Share on other sites
@ Blossom: Tja, Sirius moet er wat voor ever hebben om naar buiten te mogen. :)

Volgende stukje:

Nymphadora stond voor het huis en keek lachend naar Snuffel, die enthousiast in het rond sprong en de sneeuwvlokken met zijn bek probeerde op te vangen. Remus kwam naast haar staan.
“Hij heeft echt veel te lang binnen gezeten,” zei hij, met een blik op de nu rondjes om het plein rennende hond. Nymphadora knikte.
“Zullen we naar het parkje gaan?”, vroeg ze. Remus knikte instemmend en floot naar Snuffel, die hijgend naast hen kwam lopen. Nymphadora stopte haar handen diep in haar zakken en snoof genietend de koude winterlucht op.
Snuffel sprong tegen haar op en daardoor verloor ze haar evenwicht. Ze struikelde tegen Remus aan, die gelijk zijn armen om haar heen sloeg, om te voorkomen dat ze zou vallen. Ondanks de dikke laag kleding, voelde ze de inmiddels vertrouwde kriebel in haar maag toen hij haar aanraakte. Ze keek hem aan en werd gelijk gehypnotiseerd door de blik in zijn amberkleurige ogen. Waarom had hij toch dat effect op haar?
“Snuffel, foei,” berispte ze de hond, alleen maar om zichzelf af te leiden van de man naast haar. Sirius blafte uitdagend en hapte naar een paar sneeuwvlokken. Remus kuchte even en liet haar los. Nymphadora onderdrukte het verlangen om haar hoofd tegen Remus schouder te leggen en begon weer in de richting van het parkje te lopen. Ze zag de kale takken van de bomen al afsteken tegen de grauwe hemel en ging een beetje sneller lopen.
Bij het parkje aangekomen, zag ze dat een stel kinderen al een glijbaan in de sneeuw hadden gemaakt. Ogenblikkelijk liet ze Remus en Sirius in de steek en rende op de glijbaan af.
“Whoehoe!”, riep ze uit. Aan het einde van de glijbaan bukte ze zich en greep een hand vol sneeuw. Even later vloog er een sneeuwbal in Remus’ richting. Die zag hem echter aankomen, sprong achter een boom en bukte zich om zelf ook een sneeuwbal te maken.
Al snel vlogen de sneeuwballen over en weer en sprong Snuffel opgewonden heen en weer. Tot Nymphadora’s frustratie verschool Remus zich steeds achter een boom, terwijl zij al wel een paar keer geraakt was. Toen Remus zich weer eens bukte om sneeuw te pakken, zag Nymphadora haar kans schoon. Ze behekste een verse sneeuwbal en met een kleine beweging van haar toverstok, vloog die recht op hem af. Remus schreeuwde toen hij vol in zijn nek geraakt werd. Hij schudde zijn hoofd om de sneeuw uit zijn haar te verwijderen en zocht vervolgens naar de schuldige.
“Dat ga ik je betaald zetten!”, riep hij. Tot Nymphadora’s schrik verliet hij zijn veilige schuilplaats en rende in haar richting. Ze slaakte een gil en vluchtte weg door het besneeuwde parkje. Al glijdend en glibberend probeerde ze een veilig heenkomen te zoeken, maar na twee rondjes door het park kreeg hij haar sjaal, die achter haar aan wapperde, te pakken. Met een ruk werd ze tot stilstand gedwongen.

Share this post


Link to post
Share on other sites
:lol: Lief! Een sneeuwballengevecht is sowieso heerlijk (kan ik zelf ook geen genoeg van krijgen als er eens sneeuw ligt...) maar met een beetje liefdesspanning tussen twee mensen is het nog veel leuker. Ik vraag me af waar Snuffel gebleven is. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Even verder lezen en dan kom je erachter waar Snuffel is. :D


“Hebbes,” grijnsde Remus toen ze zich naar hem omdraaide.
“Nee, genade,” smeekte ze lachend.
“Mooi niet, ik eis wraak.”
Het volgende moment lag ze op haar rug in de sneeuw en greep Remus een hand sneeuw om haar er vervolgens flink mee in te zepen. Toen hij klaar was, glom haar gezicht als een pas gepoetste appel en hapte ze naar adem.
“Je speelt vals,” mokte Nymphadora, waarna ze onverwachts een hand sneeuw greep en die in zijn nek duwde. Razendsnel greep Remus haar handen en pinde die boven haar hoofd tegen de grond.
“Jij ook,” zei hij zacht. Zijn gezicht zweefde slechts enkele centimeters boven het hare en ze kon zijn warme adem op haar koude gezicht voelen. Al maandenlang droomde ze er van om zo dicht bij hem te zijn, en nu het eindelijk zo ver was, kon ze niks doen omdat hij haar handen vasthield.
“Remus,” fluisterde ze en ze tilde haar hoofd een stukje op.
“Nymphadora,” mompelde hij. Ze sloot haar ogen en hoopte met heel haar hart dat hij haar nu eindelijk zou kussen.
Vederlicht raakten zijn lippen de hare. Zijn greep op haar armen verslapte en ze trok een hand los, om zijn hoofd dichter naar het hare te trekken. Hij kreunde zacht toen ze hem kuste en beantwoordde haar kus gretig. Opnieuw fluisterde ze zijn naam, waarna hij haar weer kuste, tot het moment dat de grote zwarte hond besloot zich ermee te gaan bemoeien.
Nymphadora gilde toen ze een natte hondenneus in haar nek voelde en Remus sprong verschrikt overeind.
“Snuffel! Kun je niet een kat achterna gaan zitten ofzo?”, foeterde Nymphadora. Remus lachte verlegen en stak vervolgens zijn arm uit om haar overeind te helpen. Dankbaar greep ze zijn hand en krabbelde omhoog. Ze schopte wat losse sneeuw in Sirius’ richting, die met zijn kop scheef naar het stel stond te kijken. Nymphadora zou durven zweren dat hij grijnsde.
“Rot op!” siste ze. Remus hield nog steeds haar hand vast en ze wilde niets liever dan zijn lippen weer op de hare voelen.
“Wat kan mij het ook schelen,” mompelde ze. “Ik kan wel wat leukers bedenken dan honden wegsturen.”
Ze sloeg haar arm om Remus’ nek en keek hem ondeugend aan.
“Sluipvoet, wegwezen,” zei hij met een blik op de hond die hen nog steeds nieuwsgierig stond te bekijken. Tot Nymphadora’s verbazing, draaide Sirius zich inderdaad om en rende verder het park in.
“Hoe doe je dat?”, vroeg ze verbluft.
“Marauders geheim,” lachte hij. “Wat voor leuks weet jij te bedenken waar Sirius niet bij mag zijn?”
“Nou, volgens mij waren we daar net mee bezig, toen Sirius mijn droom wreed kwam verstoren.”
“Droom jij ervan om te verliezen met sneeuwballen te gooien of wordt je gewoon graag ingezeept?”, plaagde Remus.
“Zeur niet en kus me gewoon,” reageerde ze. “Ik heb er tenslotte lang genoeg op moeten wachten.”
“Wat bedoel je?”, vroeg Remus verbaasd.
Nymphadora verspilde verder geen tijd meer, maar ging op haar tenen staan en kuste hem. Met zijn vrije arm trok hij haar zo dicht mogelijk naar zich toe. Aarzelend voelde ze zijn tong tegen haar tanden duwen. Dus de normaal zo rustige en gereserveerde professor had besloten om wat meer op haar neef te gaan lijken. Vanzelfsprekend had ze daar geen enkel bezwaar tegen en toen ze haar mond opende, ontmoette haar tong de zijne. Langzaam verkende ze zijn mond, terwijl haar hand door zijn natte haar woelde.
Ondanks dat de hitte die van hen afstraalde, de sneeuw had kunnen doen smelten, kreeg Nymphadora het toch koud, wat niet zo verwonderlijk was, aangezien ze nog geen kwartier geleden nog in de sneeuw had gelegen. De druppels gesmolten sneeuw liepen vanuit haar haar in haar nek en haar spijkerbroek was grotendeels doorweekt. Voorzichtig maakte ze zich van Remus los.
“Zullen we terug gaan,” stelde ze voor. “Ik krijg het een beetje k-koud.”
“Je bent doorweekt,” constateerde Remus bezorgd. “Laten we maar zorgen dat jij zo snel mogelijk in droge kleren bij een haardvuur komt.”
Hij sloeg zijn arm om haar heen en dicht tegen elkaar aan liepen ze in de richting van het Grimboudplein. Bij de uitgang van het parkje draaide Nymphadora zich nog even om.
“Snuffel!”, riep ze en even later stond de grote zwarte hond naast hen. Met zijn tong uit zijn mond keek hij naar hen op.
“Ga je mee terug,” zei Remus. “Voordat Nymphadora ziek wordt.”
Bij die woorden trok hij haar even tegen zich aan en Sirius blafte veelbetekenend.
“Oh, hou toch je kop,” mompelde Nymphadora. De rest van de weg terug negeerde ze de hond die om hen heen sprong. Remus’ arm lag om haar schouders en dat was veel belangrijker.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Enig, Petra! Ik vind het een lief en leuk verhaaltje met een ontzettend hoog kerstgehalte! Romantiek is echt wel je specialiteit, denk ik.
Remus moet wel eens even een droog- en warmtespreukje leren. :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Gelezen en goedgekeurd :rolleyes:

Echt weer een tof verhaal Peetje,ik vind je Remus/Tops verhalen altijd fijn om te lezen . Je hebt een aangename schrijfstijl, en je verhaal leest vlot.

Ah sneeuwballen gevecht altijd leuk, minder voor de verliezer natuurlijk in dit geval duidelijk Tops. Sluipvoet loopt er wel wat bij voor 'pietsnot' maar de buitenlucht doet hem duidelijk deugt.

Share this post


Link to post
Share on other sites
@ Blossom: Dank je! Romantiek is inderdaad wel mijn ding.
@ Pinkfan: Leuk dat je ook meeleest en dankjewel!

Hier is het volgende stukje:


Toen ze bij het Hoofdkwartier aankwamen, deed Remus de deur open. Sirius glipte langs hen heen naar binnen. Voordat hij echter weer in zijn menselijke gedaante kon veranderen, greep Remus hem in zijn nekvel en sleepte hem mee naar de keuken.
“Molly, droog jij Snuffel even af, dan gaan wij ook wat droge kleren opzoeken,” zei hij, waarna hij de deur weer dicht deed. Hij greep Nymphadora’s hand en samen liepen ze de trap op.
“Ik hoop dat er hier nog iets droogs van mij ligt,” twijfelde Nymphadora, toen ze op de tweede verdieping aankwamen.
“Je logeert hier vaak genoeg, er ligt vast nog wel iets in de logeerkamer,” antwoordde Remus. Ondertussen waren ze bij de logeerkamer aangekomen.
“Nog één kusje?”, bedelde Nymphadora. “Voordat we straks in de keuken een kruisverhoor van Molly krijgen, want Sirius kan echt zijn mond niet houden.”
Ze sloeg haar armen om zijn nek en hief haar gezicht naar hem op. Remus grinnikte even, maar nam toen haar gezicht tussen zijn handen en boog zijn hoofd. Ze maakte een genietend geluidje achter in haar keel toen zijn mond op de hare neerdaalde. Veel te snel naar haar zin verbrak hij de kus.
“Je staat kou te vatten,” zei hij bezorgd en hij duwde haar de logeerkamer in. Even later hoorde ze de deur van zijn kamer dicht slaan. Berustend liep ze naar de kast, in de hoop dat er inderdaad nog wat van haar kleren in lagen. Dat viel echter tegen, er lag nog maar één spijkerbroek en een paar t-shirts. Bovendien was het ijskoud in de kamer en was er geen open haard.
Rillend van de kou trok ze haar natte spullen uit en trok de droge spullen aan. Gelukkig lagen er nog wel een paar handdoeken, zodat ze haar natte haar droog kon wrijven. Helaas had ze het zonder haar dikke trui nog steeds koud. Er verscheen een ondeugende grijns op haar gezicht toen ze de logeerkamer verliet en een deur verder aanklopte. Nog voor ze antwoord kreeg, duwde ze de deur al open. Haar grijns werd nog groter, toen ze zag dat hij net een droog t-shirt aantrok, maar haar aandacht werd al snel afgeleid door het feit dat het in zijn kamer behaaglijk warm was. Binnen een paar seconden lag ze op haar knieën op het kleed voor het haardvuur en strekte ze haar verkleumde handen naar de vlammen uit. Even later kwam Remus achter haar staan.
“Waarom heb je geen trui aangetrokken?”, vroeg hij. “In zo’n t-shirtje krijg je het alleen maar kouder.”
“Er waren hier alleen maar een paar t-shirts,” antwoordde Nymphadora. Ze hoopte dat hij bij haar kwam zitten voor het vuur, maar bleef achter haar staan en raakte haar niet aan. Wat was er gebeurd met de man die haar een kwartiertje geleden nog gezoend had en haar vervolgens de logeerkamer in geduwd had?
“Rem,” zei ze vragend en ze keek naar hem op.
“Hmm,” reageerde hij.
“Waarom moest ik eerst een sneeuwbal in je nek gooien voordat je me eindelijk kuste?”

Share this post


Link to post
Share on other sites
Haha, ja, als ze het zo bekijkt, heeft een koude sneeuwbal in zijn nek wel een wat eh... [i]aparte[/i] uitwerking! :D Het is tijd voor twijfels en voor verwijten over leeftijd en voor het weerwolvengebeuren... niet?

(Goh, en het was vandaag +9 buiten!)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hmmm, ben ik zo voorspelbaar? Of is Remus dat gewoon? :P

Sorry voor de vertraging, ben voor de zoveelste keer ziek geweest en eigenlijk nog niet echt beter.



Tot haar verbazing draaide hij zich om en liep hij van haar weg.
“Het spijt me,” klonk het vanaf de andere kant van de kamer. Verontwaardigd sprong Nymphadora overeind en liep hem achterna.
“Bij Merlijn, waarom loop je nu weer weg?”, riep ze vertwijfeld uit.
“Ik – ik had het niet moeten doen,” mompelde hij. “Ik heb gewoon misbruik gemaakt van de situatie.”
Nymphadora’s mond viel bijna open van verbazing. Al maanden hoopte ze dat hij eindelijk eens zou beseffen dat ze meer was dan Sirius’ kleine nichtje, en nu hadden ze eindelijk gezoend en nu dacht hij dat hij misbruik van de situatie gemaakt had?
“Zal ik dan ook maar even misbruik maken van het feit dat ik vlakbij de meest geweldige man die ik ooit ontmoet heb, sta? Zal ik misbruik maken van de man van mijn dromen, die toevallig ook nog fantastisch kan zoenen?”
Ze ging steeds dichter bij hem staan, totdat ze uiteindelijk vlak voor hem stond.
“Wanneer dringt het tot je door dat ik al maanden stapel op je ben?”
Ze wachtte niet op antwoord, maar sloeg haar armen om zijn nek en drukte haar lippen op de zijne. Ze drukte zich dicht tegen hem aan en kreunde zacht toen ze zijn armen om zich heen voelde glijden. Aarzelend kuste hij haar terug. Heel voorzichtig gleed zijn mond over de hare, totdat ze brutaalweg haar tong over zijn lip liet glijden. Toen opende hij zijn mond en kwam zijn tong de hare tegemoet. Een gelukzalige zucht ontsnapte haar en ze hield hem stevig vast, bang dat hij er weer vandoor zou gaan.
“Meende je dat?”, vroeg hij onzeker, toen ze elkaar eindelijk los lieten.
“Dat je fantastisch kan zoenen?”, plaagde Nymphadora. “Jazeker, absoluut voor herhaling vatbaar.”
“Je weet best wat ik bedoel,” mompelde Remus verlegen. Hij wendde zijn ogen af en staarde naar de muur achter haar.
“Remus, wat moet ik doen om je ervan te overtuigen dat ik hartstikke gek op je ben?”
“Ik ben toch veel te oud voor je,” zei hij, en hij keek haar nog steeds niet aan. “En bovendien –“
Nymphadora legde twee vingers op zijn lippen om hem het zwijgen op te leggen.
“Ik weet hoe jong je bent, en ja, ik weet ook dat je een weerwolf bent,” reageerde ze. “Leeftijd doet er niet toe, en die éne nacht in de maand valt in het niet bij de rest van het jaar, wanneer je in niets op een weerwolf lijkt. Je bent lief, gevoelig, zorgzaam...”
Haar vingers volgden de contouren van zijn mond en gleden tergend langzaam langs zijn kaaklijn, waarna ze zich in zijn haar verstrengelden.
“… en als je me nu niet snel kust, dan sta ik niet meer voor mezelf in!”
“Nymphadora, ik,” begon Remus, maar hij kreeg geen kans meer om iets te zeggen, want ze trok zijn hoofd naar beneden. Met een kreun gaf hij zich aan haar over, niet meer in staat zich te verzetten.
“Je weet wat er gebeurt als we nu naar beneden gaan hè?”, zei hij toen ze elkaar eindelijk los lieten. Nymphadora knikte.
“Sirius heeft ongetwijfeld al in geuren en kleuren verteld wat er gebeurd is, dus als we geluk hebben, staat er een fles champagne voor ons klaar,” grapte ze.
“Misschien geen champagne, maar er staat ons ongetwijfeld een ontvangstcomité te wachten,” vond Remus.
“Als je maar niet denkt dat ik je laat gaan, alleen maar omdat Molly niet kan wachten om alle details uit me te wringen,” lachte Nymphadora. Zolang ze Remus’ armen om zich heen voelde, kon ze de hele wereld aan, dus zeker Molly Wemels nieuwsgierigheid.
“Zullen we dan maar?”, vroeg hij met een slachtofferige uitdrukking op zijn gezicht. Nymphadora lachte stralend naar hem en liep naar de deur.
“Wacht even,” zei Remus en hij greep haar arm. Ze keek hem niet-begrijpend aan.
“Wilde je alsnog kou vatten,” vroeg hij met een blik op haar t-shirtje. Nymphadora haalde onverschillig haar schouders op, maar Remus was al naar zijn kast gelopen en haalde er een trui uit. Met een vertederde glimlach op haar gezicht, pakte ze de trui aan en trok hem over haar hoofd. Het ding was haar natuurlijk te groot, maar dat kon haar weinig schelen. Hij was lekker warm en hij was van Remus en dat tweede was misschien wel het belangrijkste.
“Dankjewel voor het lenen,” fluisterde ze, waarna ze hem er ook nog non-verbaal voor bedankte.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Heel herkenbaar! [I]'Dat doe ik niet, dat doen mijn personages! Ik kan het niet helpen dat zij al die stoute dingen doen, heus!'[/I]
Gelukkig loopt het dit stukje nog goed af. Zo lang Molly dan haar glimlach houdt (ja, zal wel, toch?) is er niets aan het handje. En een glimlach om 'slachtofferige uitdrukking' :o en het non-verbale bedankje. :P

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dankjewel voor je reactie!


Uiteindelijk liepen ze hand in hand naar beneden, waar hen in de keuken ongetwijfeld een kruisverhoor wachtte. Nymphadora haalde nog een keer diep adem en opende de keukendeur. Haar andere arm sloeg ze om Remus middel. De rest wist toch al wat er in het park gebeurd was, dus had het weinig zin om geheimzinnig te gaan doen. Remus grijnsde een beetje verlegen en legde zijn hand over de hare.
Ze zag Molly’s blik van haar trui naar hun handen gaan en onderdrukte de neiging om in lachen uit te barsten. Als ze wat wilde weten, dan moest ze het maar vragen, wat haar betreft zei hun lichaamstaal op het moment genoeg.
“Dus – dus het is waar wat Sirius zei?”, stotterde Molly met grote ogen.
“Dat hangt er van af wat Sirius precies verteld heeft,” zei Nymphadora geamuseerd. Ze wierp een blik op haar neef, die breed lachend naar hen zat te kijken.
“Gewoon, dat jullie in het park stonden te zoenen,” vertelde hij op onschuldige toon, “maar ze geloofden me niet.”
“Tja,” zei Nymphadora peinzend, terwijl ze naast Remus aan de keukentafel ging zitten.
“Met al die sneeuw in zijn haar zag hij er uit om te zoenen, dus toen heb ik dat maar gedaan,” vervolgde ze met twinkelende ogen. Dat was weliswaar niet helemaal de waarheid, maar het gaf wel het gewenste effect.
Sirius grijnsde triomfantelijk, Arthur keek verbaasd van de één naar de ander en Molly’s mond viel open van verbazing. Naast zich hoorde ze Remus grinniken en onder tafel kneep hij even in haar hand.
“Maar, maar,” begon Molly.
“Maar wat?”, vroeg Remus.
“Maar sinds wanneer val jij op Tops? Dat zij stapel op je is, dat was al maanden overduidelijk, maar jij hebt nooit iets laten merken en – “
“Molly, je ratelt,” onderbrak Nymphadora haar, terwijl er een kleur vanuit haar nek omhoog begon te kruipen. Dat Molly bijna gelijk door had gehad dat ze Remus leuk vond, betekende nog niet dat ze dat gelijk aan iedereen moest vertellen.
“Wat hoor ik nu,” fluisterde Remus vlak bij haar oor.
“Niks,” mompelde ze, maar haar kleur verdiepte zich nog een paar tinten. Aan de andere kant van de keuken hoorde ze Sirius’ blaffende lach.
“Ik vertel Maanling al weken dat hij je eens mee uit moet nemen,” verklapte hij.
“En ik vertel jou al weken dat jonge meisjes meestal niet op zo’n oude vent als ik zitten te wachten,” antwoordde Remus kribbig.
“Gelukkig ben ik dan de uitzondering op de regel,” reageerde Nymphadora vrolijk en ze keek hem lachend aan. “Ik was niet van plan om hem nog te laten gaan, dus zullen we het nu ergens anders over hebben?”
“Wie wil er thee?”, vroeg Molly diplomatiek, hoewel ze nog steeds nieuwsgierige blikken op hen wierp.
“Thee?”, zei Sirius verontwaardigd. “Dit vraagt om een feestje!”
Hij liep naar de voorraadkast en kwam even later terug met een fles Oude Klare’s Jonge Borrel. Hij negeerde Molly’s afkeurende blik en schonk voor iedereen een glas in, waarmee ze proostten op Remus en Nymphadora.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Yeah, party all night long! ;) Wat is het toch hartverwarmend om medestanders te hebben. Heerlijk stukje. Is dit eind goed - al goed?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Hier komt het einde, en of het ook al goed is, tja, dat weten alleen Remus en Tops...


Die avond nam Nymphadora afscheid van Molly, Arthur en Sirius. Remus liep met haar mee naar de voordeur. Daar aangekomen, sloeg ze haar armen om zijn nek.
“Ik geloof dat ik je nu al mis,” zei ze en ze keek hem verlangend aan. Remus trok haar tegen zich aan en boog zijn hoofd.
“Je mag ook hier blijven,” fluisterde hij, met zijn mond slechts een paar centimeter boven de hare. Nymphadora schudde spijtig haar hoofd.
“Ik moet morgen werken,” zei ze, waarna ze op haar tenen ging staan en die laatste paar centimeter tussen hen overbrugde. Toen ze die ochtend opstond, had ze niet kunnen dromen dat ze nu in Remus’ armen zou liggen.
Ze zuchtte gelukzalig en kuste hem. Haar vingers verstrengelden zich in zijn haar en hij trok haar nog dichter tegen zich aan. Zijn handen leken een gat in haar trui, zijn trui, te branden en ze wenste stiekem dat ze de volgende dag niet hoefde te werken, zodat ze bij hem kon blijven.
Zijn tong glipte haar mond binnen, iets waar ze totaal geen bezwaar tegen had. Integendeel, ze verwelkomde hem enthousiast en verdiepte hun kus nog verder.
Dat ze uiteindelijk de kus verbraken, was alleen maar te wijten aan zuurstofgebrek.
“Als je nu niet gaat, laat ik je niet meer gaan,” hijgde Remus.
Nymphadora twijfelde even, maar liet hem daarna toch met een spijtig gevoel los. Ze pakte haar inmiddels opgedroogde jack en trok het aan, om vervolgens de voordeur open te trekken.
“Het sneeuwt weer!”, riep ze verrukt uit toen ze de witte vlokken naar beneden zag dwarrelen.
“Ik ga nu geen sneeuwballen meer gooien hoor,” grapte Remus. Nymphadora draaide zich om en gaf hem een plagerige duw.
“Ik hou nu eenmaal van sneeuw, bovendien heb ik sinds vanmiddag goede herinneringen aan een sneeuwballengevecht,” zei ze veelbetekenend. “Hele goede herinneringen…”
“Ga nu maar, voordat ik besluit om nog wat herinneringen te gaan maken,” mompelde Remus. Ze lachte zacht en kuste hem vluchtig op de lippen, waarna ze naar buiten stapte.
Met haar handen diep weggestopt in haar zakken liep ze naar huis, terwijl ze de gebeurtenissen van die dag nog eens de revue liet passeren. Ze zou nooit meer hetzelfde denken over sneeuwballengevechten, dat was zeker. Ze had verloren, maar er iets veel beters voor terug gekregen, de liefde van de man van wie ze al maanden droomde.

[center]~*~ einde ~*~[/center]

Share this post


Link to post
Share on other sites
Jawel dat is een zoet einde! Dat weten alleen Remus en Tops... nou, ik denk dat wij het ook wel weten. :P Nog even en dan komt de trouwerij en dan is Teddy in de maak!
Lief en romantisch - Heerlijk, een sneeuwballengevecht!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...