Jump to content
Wizardzone - Harry Potter Community
Sign in to follow this  
Josh

Schrijftips

Recommended Posts

Aangezien we een topic hebben over [url="http://www.wizardzone.nl/forums/index.php?/topic/210-fanfictie-irritaties/page__pid__6852#entry6852"]fanfictie-irritaties[/url] leek het me ook wel handig om te kunnen laten zien hoe het dan wél moet. Deel hier dus al je tips, stel vragen en leer van elkaar!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Waar ik zelf moeite mee heb is het beschrijven van acties. Ik ben met lezen en dus ook met schrijven dol op ellenlange passages die gedachtegangen beschrijven, en ik begrijp dat dat voor de lezers ook minder fijn is. Hebben jullie tips om acties was meer prominent te laten worden zonder knullig over te komen?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ik hou wel van een beetje actie...

Acties omschrijven is opzich redelijk makkelijk, zolang je precies in je hoofd hebt wat er gebeurt. Het hoeft ook niet lang te duren en als je zinnen redelijk kort en bondig zijn, versnelt dat de actie. Vermijd het gebruik van 'En toen...'. 'Daarna' en 'waarna' zijn dan wel weer woorden die je als lezer lekker door de tekst laat gaan.
Vermijd ook herhalingen van woorden, zelfs het gebruik van de naam van de persoon van waaruit je schrijft.
Klein voorbeeldje uit mijn eigen schrijfsel Sleutel der Liefde:

[color="#8B0000"]"Sarah! Saraa! Aaaah!"
Verschrikt keek ze om en zag bomen en mist en... een zwarte gedaante. Twee zelfs! Drie? Ze rende terug in de richting waar ze zojuist vandaan gekomen was, waar haar moeder het op een gillen had gezet.
Ze zag haar, ze bungelde ongeveer een meter boven de grond. Een zwart spook hield haar vast. Haar vader zag ze niet. Sarah twijfelde geen moment, rende op het spook af, greep zijn zwarte cape en ging er met haar volle gewicht aan hangen.[/color]

Nu is dit nog niet eens het mooiste stukje actie (dit heb ik ook lang, lang geleden geschreven) maar het zegt wel wat ik bedoel. Bij 'Twee zelfs! Drie?' had ik ook kunnen schrijven: 'Ze zag er zelfs twee, of misschien wel drie.' Echter; je ziet dat het de vaart eruit gehaald zou hebben.
Hetzelfde geldt voor het gebruik van 'Sarah'. In dit stukje wordt ze één keer geroepen en gebruik ik haar naam ook maar één keer. Voor de rest gebruik ik 'ze', omdat het perspectief immers duidelijk is. Maar ook het gebruik van 'ze' heb ik in de laaste zin weggelaten, anders had er het volgende gestaan: 'Sarah twijfelde geen moment en ze rende op het spook af, waarna ze zijn zwarte cape greep en ze er met haar volle gewicht aan ging hangen.'
Ook hier zie je dus weer dat het de vaart eruit gehaald zou hebben.

Met de woordherhaling van 'spook' ben ik dan weer minder blij, maar ik geloof niet dat ik daar nog een goed synoniem voor bedenken kon, vooral niet omdat het geschreven is vanuit het perspectief van een Dreuzelkind en haar moeder.

Maargoed. Verder moet je (maar dat moet ook bij gewone stukken tekst zonder actie) erop letten dat niet iedere zin begint met het onderwerp. En last but not least: Ik vind spannende stukken altijd spannender als er van te voren juist iets liefs of schattigs gebeurt. Iets positiefs. Je kent vast die reclame van: 'Je kunt pas echt vies worden als je echt schoon bent geweest'.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ik vind actie omschrijven ook niet zo leuk. Ik ben meer van de dialogen, geloof ik. :P En persoonlijk zou ik liever een verhaal lezen met ellenlange passages met hersenspinsels van de personages dan met ellenlange vechtscènes. :P Maar goed, er moet toch af en toe iets gebeuren, hè. Zoals Sonja zegt moet je precies weten wat er gebeurt. Wat ik doe is het me voorstellen alsof ik naar een film kijk. En dan probeer ik het te omschrijven als hoe ik het voor me zie. Sowieso denk ik dat je je altijd voor moet stellen hoe personages en locaties er uit zien en hoe personages reageren. :D

[quote]En last but not least: Ik vind spannende stukken altijd spannender als er van te voren juist iets liefs of schattigs gebeurt. Iets positiefs. Je kent vast die reclame van: 'Je kunt pas echt vies worden als je echt schoon bent geweest'.[/quote]

Daar ben ik het maar deels mee eens, hoor. Natuurlijk, als er onverwachts iets gebeurt maakt dat het spannender en het kan moeilijk alleen maar kommer en kwel zijn, maar dat wil niet zeggen dat je de spanning niet ook langzaam kunt opbouwen. Zodat je als lezer al voelt dat er [i]iets[/i] gaat gebeuren. Dreigende muziek in een film voert de spanning ook op. ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
^ True, de opbouw van de spanning moet goed zijn. Eventueel kun je het 'spannende muziekje' al laten spelen, terwijl bij wijze van spreken de zon prachtig schijnt, de vlinders fladderen en er ook nog eens een goeie mop verteld wordt. Dit kun je doen door bepaalde voorbodes door het verhaal heen te weven of juist een situatieschets te maken waarbij je als lezer de bui al ziet hangen, maar er zeker van bent dat dat voor de personages niet geldt.

Iemand heeft me ooit eens verteld over de 'Bear on the Beach'- methode.
Je beschrijft een gevaarlijke beer die op weg is naar het strand. Je beschrijft ook een moeder die met een baby en een peuter op weg is naar dat zelfde strand. Op dat moment denk je als lezer: [i]Nee! Ga alsjeblieft niet naar dat strand![/i]
Extra spannend wordt het dan als die baby en peuter ook nog eens überschattig zijn...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Dat is in mijn verhalen ook een beetje het probleem. Ik probeer hier een politiek drama neer te zetten en niet een horrorverhaal te schrijven. Dat is precies wat het lastig maakt om spanning op te wekken.

[quote]Ik vind actie omschrijven ook niet zo leuk. Ik ben meer van de dialogen, geloof ik. :erm: En persoonlijk zou ik liever een verhaal lezen met ellenlange passages met hersenspinsels van de personages dan met ellenlange vechtscènes. :)[/quote]
Dit dus :P

Share this post


Link to post
Share on other sites

^ Ik kan juist niet goed tegen die ellenlange hersenspinsels, hoor. Eventjes, oké, maar als het niet heel erg goed geschreven is, word ik al snel ongeduldig. Ik vind juist de ontwikkelingen van personages leuk, de interactie en dialogen, de ontwikkelingen die ze doormaken... Echt die menselijke kant! Maar ja, zo ben ik in het dagelijks leven misschien ook. :$

 

De beste tip die ik ooit heb gekregen bij het schrijven is "Maak je eigen clichés." Het is zo makkelijk om terug te vallen op veelgebruikte uitspraken en uitdrukkingen, maar juist dan is het veel beter om origineel te blijven. Maak het uitdagend en leuk voor jezelf, verzin zelf een goede manier om uit te drukken wat je daadwerkelijk wilt zeggen. Het maakt je ook veel bewuster van wat je precies beschrijft...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh, ik ben niet direct voor ellenlange hersenspinsels (inderdaad... ik hou ook van dialogen!), maar ik heb liever dat dan actie. Ik vond de Zwerkbalwedstrijden in de Harry Potter-boeken bijvoorbeeld altijd ontzettend saai en vervelend om te lezen. :$

 

En ja, ik ben het wel met je eens wat betreft die clichés. Ik heb overigens ook wel eens gehoord dat succesvolle verhalen vaak én een beetje cliché én een beetje origineel zijn. Want clichés zijn natuurlijk ook cliché geworden omdat mensen dat graag willen lezen. Maar met een beetje originaliteit springt jouw cliché-verhaal er dan toch weer tussenuit ten opzichte van andere cliché-verhalen. Of zoiets. :$

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...