Sluit onderwerp opties

Dit is een heel onlogisch verhaal in het begin. Maar als je het begin niet snapt moet je blijven lezen... op een gegeven moment snap je het. Ik houdt trouwens geen rekening met de tijd. Het is zeg maar de tijd voor Lily en James, maar dan in 2008... (Hij is misschien wel kort, dit stukje, maar langer kon niet...)
Veel leesplezier
PS: de proloog is wel Harry Potter gerelateerd, h. 1 niet en h. 2 denk ik ook nog niet, maar daarna wel. Dus ik dacht, ik zal 'm maar hier zetten.

Proloog

Liever kwijt zijn waar je echt van houdt
dan iets houden wat je toch niet mist
Liever buiten ook al is het koud
dan naar binnen als daar niets meer is

(Bløf, Dichterbij dan ooit)

Een donkere schaduw loopt door de Simon Stevinweg in ’s-Hertogenbosch. Op het eerste gezicht lijkt de straat een weg, zoals alle anderen. Toch is er iets vreemds aan deze straat, net zoals bij de schaduw het geval is.
Toevallig is dit de straat waarin de familie Ficken woont. Zelfs dit lijkt normaal. En nu is het dat ook nog. Tot nu toe dan.
Maar er staat iets te gebeuren waardoor het leven van de familie op nummer 13 nooit meer hetzelfde zal zijn…
De donkere schaduw loopt naar nummer 13 en schuift een raam open. Snel en stil klimt hij naar binnen. Na een paar minuten vliegen de vogels buiten verschrikt op. In het huis slaakt iemand een doodskreet en daarna wordt het stil. Té stil. Normaal hoor je auto’s rijden, of iemand zingen, maar zelfs dat hoor je niet meer. Het lijkt alsof de wereld stilstaat na die ene gil.
Ineens komt de schaduw het huis weer uit. Door het licht van een lantaarnpaal zie je dat hij wreed lacht. Fenrir Vaalhaar heeft zijn missie volbracht. Nu zijn meester op de hoogte stellen, dan is hij vrij tot het volgende klusje…


--------------------

James' Jaloezie Dochter van een vampier Creatief????

A universe is trapped inside a tear
19-06'10 18:00 MUSE <3

Bwuh, ben benieuwd naar het vervolg. Ga je dat binnenkort ook schrijven? Klinkt spannend namelijk.

Stoute Fenrir o.O
Iemand gaat hem toch zeker wel vangen he?

Leuke proloog!

inderdaad erg spannend
maar eh erg origineel hoor met nummer 13
maar wat kan ons dat schelen als het maar een leuk verhaal is en dat is het

leuk!! echt heel cool!! stomme fenrir!! ik hoop ook dat hij gevangen wordt.... gnagnagna..... maar in ieder geval, ga zo door!!

--------------------

De Dag van de Wilgen; Ook je nachtmerries komen uit Dromenland
Non-HP one-shots; Puomaa, Finse horror
Sagen en Legenden; Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet - tenzij het u al eerder aangedaan is

@ allemaal: bedankt voor de reacties
ik moet nu ff heel snel haasten want de computer moet af. veel leesplezier

Hoofdstuk 1: De eerste dag

Want ik heb genoeg van jou!
Ik heb genoeg van jou!

(Vrij naar: Marco Borsato, Ik heb genoeg aan jou)

De wekker gaat. Ik doe mijn ogen open en rek me uit. Het is maandag en vandaag ga ik voor het eerst naar de middelbare school. Dat klinkt misschien stom, als 10-jarige naar de middelbare school, maar volgens juffrouw Angela van groep 8 kan ik het makkelijk aan.
‘Vinny, ben je al wakker?’ roept een stem van beneden. Dat zal mijn vader zijn. Ik heb dan misschien liever dat mijn moeder me wekt, maar die was 2 jaar geleden aan een mysterieuze beet overleden. De doktoren zeiden dat het de duivel was, maar ik geloofde die onzin toen niet. Nu nog steeds niet, maar het is inmiddels 5 minuten later en ik moet haasten om op tijd op school te komen. Ik hol naar beneden en begin snel met eten. 10 minuten later gris ik mijn drukke Eastpak van de grond en trek mijn jas aan.
‘Doei pap, doei George!’ roep ik en loop snel naar buiten.
Eigenlijk ben ik best zenuwachtig, maar ik ben altijd al goed geweest in het verbergen van mijn emoties. Vanmorgen heeft niemand gezien dat ik nerveus was.
Intussen ben ik bij de Onderwijsboulevard aangekomen en die steek ik snel over. Het is er vandaag niet zo druk als normaal. Het lijkt alsof de wereld stilstaat, net zoals 2 jaar geleden. Ik voel dat ik de vertrouwde druk op mijn borst terug is. Ik haast me naar het Mercatorplein en zie een groot, goud, vierkant gebouw. Het Stedelijk Gymnasium in Den Bosch. Ik vond het al heel lang een vreemd gebouw.
Aarzelend loop ik naar binnen en ga naar de tafels die daar staan. Ik pak de brief die in mijn tas zit en kijk naar welk lokaal ik dadelijk moet. Ik zie dat ik naar lokaal 1.10 moet met als mentor mevrouw Van der Kerk.
‘Pling-plong-pleng!’
Ik denk dat dit de bel is en loop naar de 1e verdieping. Er staan al een aantal andere mensen te wachten voor een lokaal naast de lift. Ik loop naar die mensen toe en vraag:
‘Mag ik iets aan jullie vragen?’
Als een van de meisjes knikt, vraag ik verder:
‘Is dit lokaal 1.10?’
‘Ja,’ zegt ze. ‘Zit jij ook in 1B?’
Ik knik. Ze kijkt me vreemd aan.
‘Hoe oud ben jij dan?’
‘Ik ben 10. Hoe heet je?’ zeg ik.
‘Ik heet Joyce Hoffmans en ik ben 12. Hoe heet jij?’ vraagt Joyce.
‘Ik heet Vinny Ficken,’ zeg ik.
Op dat moment gaat de lift open en er stappen een aantal leraren uit, waaronder een jonge vrouw van rond de 1 meter 70 met een rood sjaaltje. Ik denk meteen dat dat onze mentor is en krijg nog gelijk ook. Ze maakt de deur van het lokaal open en we gaan allemaal naar binnen. Iedereen gaat zitten en ik plof neer naast Joyce. De vrouw gaat voor de klas staan en klapt in haar handen. Iedereen wordt stil.
‘Hallo, 1B,’ zegt ze. ‘Ik ben mevrouw Van der Kerk en ik ben dit jaar jullie mentor. Ik ben 27 jaar en geef aardrijkskunde. Ik woon in Tiel. Ik hoop dat jullie allemaal een leuk jaar hebben en ook overgaan!’
Ze kijkt de klas door. Ze lijkt me erg sympathiek.
‘We gaan nu even een voorstelrondje doen, zodat we elkaar beter leren kennen. Vertel je naar, leeftijd, woonplaats, van welke school je komt en wat je hobby’s zijn.’
Ze kijkt op haar namenlijst.
‘Laten we beginnen met Joyce Hoffmans.’
Joyce staat op en loopt naar voren. Ze begint:
‘Nou, ik ben Joyce Hoffmans en ik ben 12. Ik woon in Haarsteeg en zat op de Lambertusschool, ook in Haarsteeg. Ik houd van computeren, paarden en katten. Dat was het denk ik wel.’
Ze loopt weer terug en ploft met een zucht weer naast me neer.
‘Dit is echt vréselijk, Vin,’ fluistert ze.
‘Ja Joyce!’ roept mevrouw Van der Kerk. ‘Nu ken ik je naam en moet je dus oppassen. Hoe heet het meisje naast je?’
‘Vinny,’ antwoordt Joyce en geeft me een por. Ik word rood.
‘Vinny, kom jij maar naar voren,’ zegt mevrouw Van der Kerk. Ik sta op en loop naar voren. Ik zeg:
‘Ik ben Vinny Ficken. Ik ben waarschijnlijk de jongste uit deze klas, want ik ben 10 jaar. Ik woon in Den Bosch en kom van een soort van Nutsschool in Den Bosch. Ik houd van lezen, zingen, schrijven en computeren. Mag ik nog iets over mijn ouders vertellen?’
‘Ja, natuurlijk,’ zegt mevrouw Van der Kerk een beetje verbaasd. ‘Waarom niet?’
‘Nou, ehm… ik woon met mijn vader en broer George hier in de buurt. Ik wil graag zeggen dat mijn moeder 2 jaar geleden overleden is. Dat wil ik vertellen omdat ze me er op de basisschool mee pestten. Als ik iets vroeg, zeiden ze: “Vraag maar aan je moeder!” Op een gegeven moment was ik het zo zat dat ik ze recht in hun gezicht schreeuwde dat ze dood is. Toen schrokken ze en hielden ze op. Ik hoop dat jullie me er niet mee pesten.’
Ik loop terug naar mijn plek. Als ik ga zitten, zegt mevrouw Van der Kerk:
‘Vinny, als ze je er toch mee pesten, kom je maar naar mij toe. Ik pak de pesters wel aan!’
Ik knik. Ik kan mijn gedachten niet bij de rest van de les houden en staar wat voor me uit. Misschien was het toch niet zo’n goed idee om over mijn moeder te vertellen.
Er loopt ineens een meisje met zwart haar en een sterke kin naar voren. Ik heb geen goed gevoel bij haar en vraag daarom fluisterend aan Joyce:
‘Hoe heet zij?’
‘Ellen Prins,’ fluistert Joyce terug, en ik knik dankbaar. Ellen begint haar verhaal op een verveelde toon:
‘Nou, ik ben Ellen Prins. Ik ben 10 en een half en ik woon eigenlijk in Newcastle in Groot-Brittannië. In G-B hadden ze volgens mijn vader geen goede school voor mij. Ik woon nu in een hotel hier in de buurt. Ik zat op Newcastle Primary School. Ik houd van vechtsporten en tv-kijken.’
Ze loopt stoer terug en gaat zitten. Alle jongens kijken bewonderend naar haar, maar de meisjes kijken haar heel laatdunkend na. Ik heb gelijk zoiets van: “Zij is echt mijn tegenpool!”
‘Ellen was de laatste, dus ik stel voor dat we allemaal naar huis gaan,’ zegt mevrouw Van der Kerk. ‘Morgen moeten jullie om 10.00 uur op school zijn. Tot morgen.’
Iedereen loopt de deur uit, behalve Ellen en ik. Ik zeg zo aardig mogelijk tegen Ellen:
‘Ik wacht wel als jij nog iets wilt vragen.’
‘Oké,’ zegt Ellen bits tegen mij. Ze probéért niet eens aardig te doen!
Ik loop naar de gang en blijf daar wachten. Na 2 minuten komt Ellen naar buiten en loopt weg zonder nog iets te zeggen. Ik loop naar binnen en zie mevrouw Van der Kerk achter haar bureau zitten.
‘Mevrouw, mag ik iets zeggen?’ vraag ik.
Ze zucht en zegt:
‘Natuurlijk, Vinny. Ga je gang.’
‘Mevrouw, ik weet al zeker…’ Ik slik even. ‘Ik weet als zeker dat ik dit jaar niet over ga. Of op deze school blijf. We gaan namelijk volgend jaar naar Groot-Brittannië verhuizen. Naar een dorpje vlakbij Londen. Maar mijn vader zegt dat ik dit jaar toch naar een school moet gaan om goed Engels te leren praten en schrijven. Ik vond dat mijn mentor dit wel moet weten. Dus, dit wilde ik even vertellen.’
‘Doe je wel goed je best?’ vraagt mijn mentor.
‘Natuurlijk, mevrouw!’ zeg ik. ‘Dag!’
‘Dag, Vinny,’ zegt ze.
Ik loop naar buiten en zie dat Joyce net wegfietst. “Jammer,” denk ik. “Dat is mijn eerste echte vriendin.”
Ik begin naar huis te lopen en intussen denk ik aan die Ellen. Ik denk dat nu wel duidelijk is dat ik haar echt niet mag. Beter gezegd, ik haat haar. Net nu er een echt erge gedachte in mijn hoofd opkomt, ben ik thuis. Ik maak de voordeur open en sluip naar boven. Ik pleur op mijn kamer mijn tas op de grond en val neer op mijn bed. Dit is pas de eerste dag op het Stedelijk Gymnasium. Ineens veer ik op. Ik pak mijn laptop en start die snel op. Ook zet ik de radio aan. Ik glimlach als ik het inlogscherm zie. Ik ben echt fan van de Drie Musketiers. Snel log ik in en klik ik e-mail, msn en internet aan.
Helaas heb ik geen nieuwe mailtjes en op msn is niemand online. Dan maar op internet kijken of de nieuwe verfilming van The Three Musketeers bijna in de bioscoop komt.
Na een half uur komt papa thuis.
‘Vinny, ben je al thuis?’ roept hij vragend naar boven.
‘Ja, papa,’ roep ik braaf terug.
‘Heb je al huiswerk?’ roep hij. Ik moet lachen.
‘Nee, pap, dit was de eerste schooldag! Dan krijgen we nog geen huiswerk!’
‘Oké,’ roept hij dan. ‘Kom je thee drinken?’
‘Ik kom eraan!’ gil ik naar beneden. Als je me op 1 manier snel beneden wilt krijgen, moet je me thee aanbieden. Ik dender de trap af en als ik hijgend beneden sta, vraag ik:
‘Hoe was het op je werk?’
‘Goed! Misschien promoveer ik deze maand wel tot directeur!’ zegt hij blij. Ik rol met mijn ogen. Dat roept hij het hele jaar al.
‘Hee, papa,’ roept een stem ineens. Als George verder de kamer in komt, ook nog:
‘Hee, Vinneke!’
Ik grom. George, mijn broertje van 8, kan er wat van om mensen te pesten.
‘Wat eten we vandaag?’ vraagt hij. Papa begint een heel menu op te noemen. Ik drink snel mijn thee op en glip naar boven. Intussen is er op mijn scherm een boodschap verschenen:
“Joyce_*_*_*_*_hoffmans@hotmail.nl wil je toevoegen aan vrienden. Accepteren / Weigeren”
Snel klik ik op accepteren. Joyce is online.

Vinny_F ♫: heey!
joyce ♥ cats & horses: heey vin! hoest?
Vinny_F ♫: me mij goed en jij?
joyce ♥ cats & horses: me mij ook
Vinny_F ♫: moet zo gaan george komt eraan!
joyce ♥ cats & horses: je broertje?
Vinny_F ♫: ja die ja echt iri
joyce ♥ cats & horses: ja idd
Vinny_F ♫: moet gaan tot morgen
joyce ♥ cats & horses: tot morgen

George komt mijn kamer binnen en zegt:
‘We gaan eten, zussie!’
Ik sluit snel mijn laptop af en loop achter hem aan naar beneden. Snel was ik mijn handen en ga zitten.
Na het eten ga ik schoolboeken lezen om de tijd te doden. Om 21.00 uur ga ik douchen en tanden poetsen. Om 21.30 uur kruip ik in bed en val gelijk in slaap.


--------------------

James' Jaloezie Dochter van een vampier Creatief????

A universe is trapped inside a tear
19-06'10 18:00 MUSE <3

superleuk!! je writers block is echt wel weg!!
maar even één opmerking: de f van Ficken komt vóór de h van hoffmans in het alfabet....
maarja, in ieder geval wel heel leuk!


--------------------

De Dag van de Wilgen; Ook je nachtmerries komen uit Dromenland
Non-HP one-shots; Puomaa, Finse horror
Sagen en Legenden; Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet - tenzij het u al eerder aangedaan is

Klinkt leuk.. ben benieuwd hoe je Fenrir erin gaat verwerken verder..
Gelukkig heeft ze al gelijk een vriendin, dat maakt 't er wel wat makkelijker op. En die mysterieuze beet..zou dat van een weerwolf geweest zijn?
Snel meer?

--------------------

The ones who love us, never really leave us and you can always find them in here <3

Hé!

Volgens mij gaat dit een heel leuk verhaal worden Wel stom dat ze haar daarmee pestten, hopelijk nu niet meer ^^, maar goed, snel verder gaan!


--------------------

xFeel like a women.
xShia Labeouf; meneer Knapheid

@MissLuilak: Daar kom je nu wel achter...
@Morgana: Van Fenrir weet ik nog niet echt, maar ja...
@parvati=cool!: Het was niet op alfabet. Van der Kerk (wie zou het toch zijn ) prikte gewoon!

@allemaal: bedankt voor de reacties!!! en een fijne jaarwisseling!!!
Hier komt een nieuw stukje. veel leesplezier.

Hoofdstuk 2: Een onverwachte ziekte

Cause you're hot, then you're cold
You're yes, then you're no
You're in, then you're out
You're up, then you're down
You're wrong when it's right
It's black and it's white
(Katy Perry, Hot ‘n’ Cold)

Ik zit nu een half jaar in 1B op het Stedelijk Gymnasium. Niemand pest me, voor de verandering. Uiteindelijk valt Ellen best wel mee. Ze had die dag gewoon een slecht humeur. Nu is ze nog niet mijn beste vriendin, maar ik kan met haar praten zonder gelijk te schreeuwen of ruzie te maken.
Joyce Hoffmans is mijn beste vriendin en we lachen bijna de hele dag (tot ergernis van de leraren), al heb ik wel het idee dat ze heel anders is dan ik. Ze heeft een loeigroot huis, 2 broertjes, 2 zusjes, 2 paarden en een hele stapel katten. Ze wordt thuis eigenlijk best wel heel erg verwend. Maar ze is wel aardig, daar gaat het me om!
Ik ben nu net wakker, maar ben echt nog te moe voor woorden. Misschien had ik gisteravond niet “The Man In The Iron Mask” helemaal moeten kijken. Toch stap ik uit bed en haast me naar beneden. Snel prop ik 2 sneetjes brood naar binnen en giet er snel wat thee achteraan. Mijn broodtrommel staat gelukkig al klaar en die prop ik in mijn tas. Papa zit al die tijd naar me te kijken.
‘Heb je haast, Vinny?’ vraagt hij.
‘Ja,’ antwoord ik aangebrand. ‘Ik moet over 10 minuten op school zijn en ik heb een lekke band. Dus kan ik niet fietsen. Doei!’
‘Doei!’ roept papa.
Ik hol naar school toe en kom op de bel binnen. Ik haast me naar mijn kluisje en trek er wiskunde en biologie uit. Frans heb ik al bij me.
‘Welk lokaal?’ vraag ik hijgend aan Joyce.
‘Wiskunde 2.08, biologie 3.04 en Frans 2.09,’ zegt ze. ‘En je hebt mazzel dat je op de bel binnenkomt!’
Samen rennen we naar lokaal 2.08. Daar blijkt dat meneer Oudeman er nog niet is. Joyce en ik kijken elkaar aan en schieten in de lach.
Hikkend van de lach vraagt ze aan me:
‘Wil je nog een keer paardrijden? Vandaag kan ik afspreken en allebei mijn paarden staan thuis.’
‘Oké,’ zeg ik. ‘Ik bel in de pauze wel even naar huis. Ben je op de fiets, met de auto, met de bus…?’
‘Mijn vader haalt me met de auto op. Je rijdt gewoon mee!’
De tweede bel gaat en iedereen begint hardop tot 300 te tellen. Er is namelijk een regel die zegt dat als de leraar er 5 minuten na de bel nog niet is, de klas dat uur aula-uur krijgt.
‘298… 299… 300… Jeeh!’
Iedereen loopt joelend naar beneden. Ook Joyce en ik. Ik loop eerst langs de roosterwijziging. Er staat voor onze klas niks op.
Joyce was vooruit gelopen naar de aula. Ik loop haar achterna. Ineens klap ik dubbel van de pijn. Joyce komt bezorgd naar me toe rennen. Ze vraagt:
‘Wat gebeurde er? Je staat hier met een heel eng gezicht! Gaat het?’
‘Nee, ik voel me niet echt lekker,’ zeg ik snel. ‘Ik weet niet wat er gebeurde, eerlijk gezegd. Het voelde alsof iemand met een mes door m’n hart stak.’
Dan voel ik me slap worden.
‘Joyce… help…,’ kan ik nog net uitbrengen. Dan wordt alles zwart voor mijn ogen en voel ik nog dat ik de grond raak. Dan is al mijn gevoel weg.

Als ik wakker word, lig ik in een groot bed met witte lakens. Ik heb het idee dat ik 2 weken heb geslapen.
‘Hallo, meisje,’ hoor ik een stem zeggen. Ik draai mijn hoofd, krijg een pijnscheut en zie papa.
‘Papa,’ kraak ik.
Ik wil vragen waar ik ben, wat er gebeurd is, waardoor dat komt en nog veel meer. Alleen ben ik zo moe dat ik gelijk weer in slaap val.

Na weer een tijd geslapen te hebben, word ik wakker. Het eerste dat ik me herinner is dat papa aan mijn bed zat. Ik kijk links en rechts, maar hij zit er niet meer. Best logisch. Ik kijk verder om me heen. In de bedden rondom me liggen vreemde mensen. Niet mensen die ik niet ken (dat eigenlijk ook niet), maar mensen met kwalen die ik nog nooit eerder gezien heb. Bijvoorbeeld iemand die helemaal behaard is, een vrouw met een granaatappel als hoofd en een man die geen benen of armen heeft. Hij heeft alleen een romp en een hoofd, en vleugels.
Ineens loopt er een verpleegster op me af. Ik schrik me bijna dood. Mensen duiken hier heel vaak ineens op. Zomaar, uit het niets.
‘Hallo, Vinny,’ zegt de verpleegster vriendelijk.
Ik wil mijn keel schrapen om hallo te zeggen, maar dat lukt niet. De verpleegster gaat even vriendelijk verder:
‘Je hoeft niets terug te zeggen als dat niet gaat.’
Deze keer lukt het wel om iets te zeggen.
‘Waar ben ik?’ vraag ik. ‘Wat is er gebeurd? En waardoor? En…’
‘Ik zal vertellen wat ik weet, Vinny,’ zegt de verpleegster. ‘Je bent hier in het St.-Holisto voor Magische Ziektes en Zwaktes, afdeling Nederland. Dat is dus gewoon in Nederland, in Breda om precies te zijn.’
‘Magisch?’ vraag ik. ‘Ben ik dan magisch?’
‘Misschien,’ zegt de verpleegster vaag. ‘Ik ben trouwens Kyara. Maar je bent aangevallen door iets of iemand met magie. Anders zou je in een gewoon ziekenhuis liggen.’
‘Maar wat is er nou gebeurd?’ dring ik aan.
‘Wil je dat echt weten?’ vraagt Kyara onzeker. ‘Het is nou niet echt leuk te noemen.’
‘Ja, ik wil het heel graag weten,’ zeg ik snel.
‘Oké,’ zucht Kyara. ‘Er zit een meisje bij jou op school die slechte magie kent en niet bang is die te gebruiken. Ze is er nog goed in ook! Zij heeft je behekst, maar wij kunnen er niet achter komen wie het gedaan heeft. Weet jij misschien wie het gedaan zou kunnen hebben?’
‘Nee, Kyara,’ zeg ik. ‘Ik weet het niet. Ik zal er eens over nadenken.’
Natuurlijk heb ik wel een vermoeden, maar dat ga ik een wildvreemde niet aan de neus hangen.
‘Heb je zelfs geen idee?’ vraagt Kyara scherp, alsof ze m’n gedachten leest.
‘Ik heb wel een idee,’ begin ik voorzichtig. ‘Maar ik weet het niet zeker.’
‘Dat is meestal met vermoedens, Vinny,’ zegt Kyara opgelucht. ‘Zeg maar wat je denkt.’
‘Ik denk dat het Ellen Prins is,’ zeg ik snel. Kyara wordt krijtwit.
“Net zo wit als de krijtrotsen aan de kust van Engeland,’ denk ik en al snel komt mijn bezorgde kant naar boven.
‘Kyara, wat is er?’ vraag ik. ‘Heeft het met Ellen Prins te maken?’
‘Ja,’ fluistert Kyara trillend. ‘Haar ouders… ken jij die?’
‘Nee,’ zeg ik verbaasd. ‘Ze vertelde niks over hen op school.’
‘Dat snap ik,’ knikt Kyara. ‘Met een moeder in Azkaban, de tovenaarsgevangenis, en een vader die om de haverklap naar het Ministerie moet om berecht te worden. Ze zijn zó rijk dat hij zichzelf telkens vrijkoopt. Maar zijn vrouw? Nee, om haar geeft hij niks. Hij voedt die Ellen Prins zelf op. Zo slecht als het maar kan, natuurlijk! Wat zou je anders van die man verwachten?’
‘Zit haar moeder in de gevangenis?’ vraag ik geschokt. ‘Ik dacht dat allebei haar ouders in Groot-Brittannië zaten!’
‘Dat verhaal heb ik al vaker gehoord,’ zegt Kyara. ‘Maar ik geloof er geen barst van. Zeker niet nu alle puzzelstukjes in elkaar passen.’
Ze ziet m’n verbaasde gezicht en legt geduldig uit:
‘Iedereen weet dat haar moeder in de gevangenis zit en haar vader thuis. Ook wist iedereen dat ze samen een dochter hebben, Ellen. Maar de vraag was waar Ellen gebleven was. Jij hebt haar, zogezegd, weer gevonden.’
Ze kijkt even op een enorm horloge en zegt dan:
‘Ik moet verder gaan en jij moet slapen. Welterusten!’
‘Dag Kyara,’ zeg ik en vreemd genoeg val ik meteen in slaap

Ik word wakker en verwacht wit te zien, van het ziekenhuis, maar ik zie het blauw en groen van mijn eigen kamer. Ik vraag me niet eens af hoe ik er ben gekomen. Het zal wel tovenarij zijn, net zoals in het St.-Holisto voor Magische Ziektes en Zwaktes de hele dag.
Mijn vader (tenminste, dat denk ik) klopt op de deur en komt binnen met een dienblad met thee en een biscuitje.
‘Vinny!’ zegt hij blij. ‘Je bent wakker! Wil je iets eten of drinken?’
‘Graag,’ zeg ik. ‘Mag ik ook mijn laptop even? Dan kan ik kijken of ik iets gemist heb.’
‘Oké,’ zegt papa en hij zet het dienblad op mijn tafeltje. Hij pakt de laptop en geeft die aan mij.
‘Dankjewel, pap,’ zeg ik. ‘Ik kan zelf wel eten en drinken. Ik roep wel als er iets is.’
Papa knikt en loopt mijn kamer uit. Als ik hem op de trap hoor, sta ik op en doe eerst mijn deur dicht. Ik aarzel even, maar dan doe ik ook mijn deur op slot. Ik loop terug naar m’n bed en start de laptop op. Snel klik ik msn aan. Gelukkig, Joyce is online.

Vinny_F=ziek: hoi joyce!
Joyce♥vakantie!: heey Vinny! hoessie? Al beter?
Vinny_F=ziek: nej, maar gaat wel goed!
Vinny_F=ziek: leuk op school?
Joyce♥vakantie!: nej, supersaai, mzzl dat je r nie bent!
Vinny_F=ziek: heb ik veel gemist op school?
Joyce♥vakantie!: Tuurlijk! Als je 2 maanden ziek ben…
Vinny_F=ziek: moe’k alles inhalen?
Joyce♥vakantie!: nej, maar waarschijnlijk blijf je zitten ofzo
Vinny_F=ziek: oeps!
Joyce♥vakantie!: Srry, moet gaan. Broer moet werkstuk maken voor sgool! Beterschap
Vinny_F=ziek: tnx

Ik sluit de laptop weer af, eet en drink iets en val weer in slaap.

--------------------

James' Jaloezie Dochter van een vampier Creatief????

A universe is trapped inside a tear
19-06'10 18:00 MUSE <3

is ze 2 maanden ziek geweest?!
maar het maakt niks uit als ze blijft zitten, ze gaat toch naar gb...
maar haar vader, weet die dat ze in St. Holisto was?
en waarom is ze opeens weer thuis?
maarja, heel leuk stukje!
gelukkig nieuwjaar iedereen!

--------------------

De Dag van de Wilgen; Ook je nachtmerries komen uit Dromenland
Non-HP one-shots; Puomaa, Finse horror
Sagen en Legenden; Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet - tenzij het u al eerder aangedaan is

Oei nu ben ik echt benieuwd wie nou echt die heks is. eigenlijk heb ik een beetje het idee dat het helemaal niet die Ellen is. Meestal is de ergste vijand niet de schuldige in de boekjes die ik vroeger las. Dan was het iemand die helemaal niet verdacht werd.
Ach maar ik dwaal weer eens af.
Zo heel erg zal het wel niet zijn als ze niet over kan aangezien ze toch van school af gaat. Twee maanden ziek zijn is wel gigantisch lang. Diegene die haar dat aan gedaan had wil haar wel echt wat aandoen zeg.
snel verder?


--------------------

So go on infect me
Go on and scare me to death
I'll be your victim
You'll be the voice in my head Voorheen bekend als Nymphadora_Tonks

leuk sorry dat ik een tijdje niet heb gereageerd. maar dat zal ik dan nu ff doen. Leuk verhaal. Maar nu snap ik niet waarom dit verhaal dochter van een vampier heet . Ik wille weten.
nou ja da komt nog wel denk ik. oops ik moest tien min. geleden de computer al uit hebben ga ik nu doen. . en je wilt niet weten hoe boos mijn moeder kan worden als ik niet luister

@renee wemel: t'is niet erg als je niet reageert, maar waarom het dochter van een vampier heet, daar kom je nog wel achter!
@Nymphadora_Tonks: Ik weet het zelf nog niet echt wie het is. Ik zit heel erg te twijfelen... en idd 2 maanden is wel lang
@parvati=cool!: srry ik vergeet vaak je uitroepteken! Dat vraagt ze zichzelf niet meer af, hoe ze thuiskomt, staat er toch!? hij wist het trouwens

@allemaal: bedankt voor de reacties! Ik typ nu geen nieuw stukje, ik moet voor Loeziepoezie een mooi cadeau bedenken, dus...
Misschien komt er komende week een, maar ik heb het hele weekend BWK van zwemmen en de hele week veel SO's en PW's... Ik moet er ff tijd voor vinden.
Sorry!


--------------------

James' Jaloezie Dochter van een vampier Creatief????

A universe is trapped inside a tear
19-06'10 18:00 MUSE <3

nou ik heb vandaag wat tijd gevonden. Het is genoeg om een heel hoofdstuk uit te typen. Nu heb ik alleen wel een beetje een groot probleem, want ik ben in hoofdstuk 4 met schrijven en ik typ nu hoofdstuk 3. Het kan dus 2 maanden duren voordat ik opnieuw iets post. Maar ik beloof: er komt een nieuw stukje!!!!
Veel leesplezier!


Hoofdstuk 3: Er is er een jarig!

Happy birthday to you
Happy birthday to you
Happy birthday
Happy birthday
Happy birthday to you!

Het is 30 juni. Ik word wakker en de eerste gedachte in mijn hoofd is: “Vandaag ben ik jarig!”
Ik zit al gelijk in de stress. Vandaag komen opa en oma over uit Portugal. En George wil natuurlijk mee naar Amsterdam Airport. Altijd moeilijk doen! Godverdomme, af en toe haat ik hem echt. Nou ja, af en toe… eigenlijk altijd.
Dat is dus mijn feeststemming. Zeg maar dag met je handje…
Maar ik moet echt m’n bed uit en dat doe ik dus ook snel. Ik spring onder de douche en kleed me aan. Daarna ren ik pijlsnel naar beneden.
Als ik beneden aankom, denk ik: “Ik heb eigenlijk mazzel dat ik vakantie heb!”
Er ligt namelijk een hele grote stapel cadeaus op me te wachten!
‘Gefeliciteerd, Vinny!’ roepen papa, George, opa en oma.
‘Dankjewel!’ zeg ik. ‘Mag ik ze openmaken?’
‘Tuurlijk!’ zegt papa.
Ik begin meteen en na een tijdje ligt de hele grond bezaaid met papier. Een laptop, een dvd van de Lama’s, een etui, een zwarte agenda, een nieuwe schoudertas en nog veel meer. Het laatste cadeau is heel erg plat. Ik ruk het papier eraf en zie een envelop. In de envelop zit een briefje, geschreven in een schuin handschrift.

Beste mevrouw Vinny Ficken,

Gefeliciteerd met je 11e verjaardag! De echte verassing zal waarschijnlijk vanmiddag komen. Misschien verbaast deze brief je, maar nu je vader besloten heeft naar Groot-Brittannië te verhuizen, moet je naar een andere school. Je vader denkt dat je naar een school in Londen zal gaan, maar jouw moeder heeft je na je geboorte op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus ingeschreven. Je zult waarschijnlijk veel aanleg hebben.
Je ontvangt vanmiddag nog een brief over dit alles. Laat deze brief alleen aan je vader lezen en verbrand het dan. De brief van vanmiddag is alleen bedoeld voor jou en moet je dus niemand laten lezen! Die brief moet je niet verbranden, maar goed bewaren, aangezien hij je toegang is tot Zweinstein.

Met vriendelijke groet,

Armando Wafelaar
Schoolhoofd van Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus

Met open mond staar ik naar de brief. Ik loop naar papa toe en laat hem de brief lezen.
‘Ik wist het,’ mompelt hij.
Ik loop naar het haardvuur en maak die snel aan, want op een of andere manier is het heel koud geworden. Ik gooi de brief in het vuur. Als de brief het vuur aanraakt, wordt het vuur groen, maar ik ben de enige die het ziet.
De rest van de dag zit ik gespannen verhalen aan te horen van opa en oma. Zij hebben niks door, want ik verberg mijn emoties.
De brievenbus kleppert en er ploffen dingen op de mat. Ik sta op en loop naar de deur toe. Er ligt een stapel verjaardagskaarten op de mat en ook een dikke gele envelop van een materiaal dat ik niet ken. Ik pak de envelop en kijk naar de adressering.

Mevrouw V. Ficken
Simon Stevinweg 13
’s-Hertogenbosch
The Netherlands

De afzender staat niet op de achterkant, maar er staat een grote Z met een leeuw, een slang, een raaf en een das, helemaal in het paars. Ik ren naar boven en leg de envelop onder mijn kussen. Ik lees die vanavond wel.
Terug beneden kijk ik de andere post door. 4 kaarten van ooms en tantes voor mijn verjaardag en een kaart uit Arkansas voor papa. Er ligt nu alleen nog een brief met een 3 jaar oude postzegel op de deurmat. Vol ongeloof kijk ik naar het handschrift op de envelop. Dat kan niet! Het is het handschrift van mama!

Vinny
Simon Stevinweg 13
Bois-les-duc
Pays-Bas

Mama! Is ze in Frankrijk? Maar ze is toch dood? Dan pas denk ik aan de postzegel. 3 jaar geleden. Dat is voor ze stierf. Ik loop de kamer weer in, met mijn ogen nog steeds op de brief gericht.
‘Wat heb je daar, Vinny?’ vraagt George.
‘Een brief,’ antwoord ik. ‘Van…’
Ik laat hem de brief zien.
‘Dat is mama’s handschrift,’ zegt George. ‘Hoe kan dat? Ze is toch dood?’
Papa loopt naar ons toe en kijkt naar de adressering. Zijn mond valt open van verbazing.
‘Monique?’ fluistert hij vragend. Dan schudt hij zijn hoofd. ‘Wat een vreemde verjaardag!’
Ik ga op een stoel zitten. Met trillende handen maak ik de envelop open en haal de brief eruit. De brief is op hetzelfde materiaal geschreven als de brief op mijn kamer.

Lieve Vinny,

Gefeliciteerd met je 11e verjaardag! Je vader en George kunnen alleen de eerste boodschap lezen. Deze brief is speciaal voor jou geschreven. De dag dat je 11 word is heel bijzonder in de Toverwereld, mijn wereld. Die dag kom je in aanmerking magisch onderwijs te gaan volgen. Ik weet niet of je de brief van Zweinstein al gekregen hebt, maar ik heb je daar na je geboorte ingeschreven. Op de dag dat ik dit schrijf, 30 juni 3 jaar terug, is professor Armando Wafelaar schoolhoofd. Hij heeft mij lesgegeven en hij is een prima man.
Ik wil graag dat je weet waarom ik deze brief zo vroeg schrijf. Weet je, ik haal misschien het eind van het jaar niet meer. Je hebt het recht te weten waarom. Ik ben Schouwer geweest (dat was mijn werk in de Toverwereld). Dat is een soort van politieagent hier. Omdat sommige mensen het niet met de wetgeving eens zijn, word ik vaak bedreigd. Nu worden er allerlei mensen op me afgestuurd!
Ik word er zo moe van! Soms raakte ik zwaar gewond of was ik depressief. Dan was ik dagenlang niet thuis. Bas vertelde me dan telkens weer dat jij vaak niet sliep als ik niet thuis was. Zo begon ik me steeds schuldiger te voelen. Uiteindelijk heb ik ontslag genomen. Speciaal voor jou. Maar de mensen die achter me aan zaten toen ik werkte, zitten nu nog steeds achter me aan. Ik zit nu dan ook ondergedoken.
Ik hoop dat ik je 11e verjaardag meemaak,

Veel kusjes en plezier op Zweinstein,

Monique Ficken - de Vries
Je moeder

PS: Op Zweinstein zul je waarschijnlijk eens de achtergrond van je ouders door moeten spitten. Vandaar ook mijn meisjesnaam.

PPS: Bewaar deze brief goed, als een herinnering aan mij.

Een traan drupt uit mijn ooghoed. Ik had op mijn verjaardag echt geen brief verwacht van mijn overleden moeder.
‘De brief is echt van mama,’ fluister ik. Ik sta op en loop naar mijn kamer. Ik doe de deur op slot en pak de brief. Zal deze van Zweinstein zijn?
Langzaam verbreek ik de paarse zegel en haal de brief eruit. De brief is op hetzelfde materiaal geschreven als de envelop en de brief van mama.

ZWEINSTEINS HOGESCHOOL VOOR HEKSERIJ EN HOCUS-POCUS
Hoofd: Armando Wafelaar

Geachte mevrouw Ficken,

Het doet me genoegen u te kunnen mededelen dat u in aanmerking komt voor een plaats aan Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus. Bijgaand treft u een lijst van schoolboeken en andere benodigdheden.
Het schooljaar begint op 1 september.
Gelieve vóór 31 juli per uil te reageren.

Hoogachtend,

Albus Perkamentus
Assistent – schoolhoofd

PS: Kijk vanavond in je eentje rond 00.00 uur de dvd van de Lama’s. Als Ruben Nicolai je wenkt, stap dan het tv-scherm in. Wees niet bang, er gebeurt niks! Neem wel deze envelop mee.

Vol verbazing kijk ik naar deze brief. In de tv stappen? Hoe vaag! En per uil reageren? Dat kan toch niet!
Dan klinkt er gebonk op de deur. Snel stop ik de brief van mama weg, samen met de brief van Zweinstein.
‘Ik kom al!’ roep ik en doe de deur open. Daarna hol ik achter George (hij bonkte op de deur) aan naar beneden.
Daar staan mijn lievelingsoom en tante, Bill en Lenie, al op mij te wachten. Ik stort me in hun armen en ze feliciteren me met mijn verjaardag. Als ik weer uit hun armen kon, duwen ze me een cadeautje in mijn handen. Met een knipoog fluistert Lenie:
‘Dit komt hopelijk van pas op je nieuwe school! We weten waar je heen gaat. Ik heb er zelf ook gezeten, en Bill ook.’
Dan draait ze zich om en loopt met Bill de kamer in. Verbluft blijf ik staan. Zijn zij ook tovenaars? Het zal wel. Het cadeau leg ik boven neer.

Aan het einde van de middag is iedereen weg en eten we snel een broodje kroket. George voelt zich niet lekker en gaat om 8 uur naar bed. Ik loop mee naar boven en wens hem welterusten en beterschap.
Daarna loop ik snel door naar mijn kamer en doe de brief van Zweinstein in de zak van mijn fleecevest. Ook pak ik de dvd van de Lama’s en trek pantoffels aan. Everything’s ready for a Lama’s evening!
Ik loop zacht naar beneden en vraag aan papa of ik de dvd van de Lama’s helemaal mag kijken.
‘Natuurlijk,’ zegt papa (hij is nog helemaal in feeststemming). ‘Ik ga om 10 uur wel naar bed. Het was een lange dag.’
‘Oké,’ zeg ik en denk: “Gelukkig maar!”
Ik doe de dvd in de dvd-speler en zet de tv aan. Mijn vader komt aanlopen met een kingsize zak naturel wokkels en 2 pakken Dubbelfrisss mango-ananas. Hij brengt (natuurlijk) ook 2 glazen mee en een stapel kussens.
Als hij naast me gaat zitten, pak ik de afstandsbediening en druk op PLAY. Er verschijnt een beeld op tv:
“Scène kiezen
Alles afspelen
Talen
Extra’s”
Ik druk op “alles afspelen” en de dvd begint. Ik kijk heel de tijd naar Ruben Nicolai. Niet omdat in de brief staat dat hij me zal wenken, maar omdat hij zo’n lekker ding is. In elk geval leuker als Ruben van der Meer, Tijl Beckand, Jeroen van Koningsbrugge en die presentator, Patrick Lodiers.
Om 10 uur staat papa op en gaat naar bed. Intussen kijk ik verder en ineens is het 10 voor 12. Ik word zenuwachtig.


--------------------

James' Jaloezie Dochter van een vampier Creatief????

A universe is trapped inside a tear
19-06'10 18:00 MUSE <3

Ik ben bijgelezen
Ik had vanaf het begin al mijn twijfels met die Ellen Prins, maar ik twijfelde dus goed. Kind van een dooddoener, hopelijk is het niet zo moeder zo dochter.
Maar die ellen is 10 en een half, dus ze zal haar op Zweinstein nog wel tegenkomen dan.
Arme Vinny, hopelijk is het geen tweede Draco Malfidus
En haar moeder was een schouwer. Cool!
Ben benieuwd of Vinny op haar moeder lijkt qua afdeling en eventueel later beroep.
En Armando Wafelaar... toen hij zweinstein met ijzeren hand regeerde eh bestuurde toen waren er toch nog geen computers/dvd's etc op de markt?

Verders is het wel een leuk verhaal
Wat ik zielig vind is dat ze gepest is omdat ze geen moeder meer heeft. Die pesters zijn gewoon zielig om daar iemand mee te pesten. Gelukkig maar dat haar mentor zei dat Vinny naar haar moest komen als dat weer gebeurde
Dat moment trouwens waarin ze iets over zichzelf moesten vertellen, ik kwam weer even terug in mijn jaar als brugklasser. Vertel iets over jezelf... vreselijk. Ik heb toen de telegramstijl weer heruitgevonden Hoe verzinnen ze zoiets ook
Ga je snel weer verder?

--------------------

de filosofieën van 2 katers en hun hofhouding
Liefde... het draait allemaal om zweet.

ja, dat had ik ook (vertel iets over jezelf), alleen moet ik het volgend jaar weer doen!! (ik ga naar de vs)
verder heel leuk stukje!!

Als Ruben Nicolai je wenkt, stap dan het tv-scherm in

HAHA dat vind ik echt té grappig!!
ik ken iemand die familie van hem is...

Ik kijk heel de tijd naar Ruben Nicolai. Niet omdat in de brief staat dat hij me zal wenken, maar omdat hij zo’n lekker ding is. In elk geval leuker als Ruben van der Meer, Tijl Beckand, Jeroen van Koningsbrugge en die presentator, Patrick Lodiers.

nee, Jeroen van Koningsbrugge is véél leuker!! (maar daarna komt Ruben Nicolai, hoor)


--------------------

De Dag van de Wilgen; Ook je nachtmerries komen uit Dromenland
Non-HP one-shots; Puomaa, Finse horror
Sagen en Legenden; Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet - tenzij het u al eerder aangedaan is

Haha juist in je tv stappen doet me denken aan Sjakie en de chocolade fabrien.. shit ik heb zin in choco whaaha laat maar super verhaal!
ik volg het wel

--------------------

Sessy is zooo hott and sexy alsow Tom Riddle:D

de tv in stappen . normaal .
maar wist die vader niet dat zijn vrouw een heks was ofzo?
heeft Vinny eigenlijk ooit getoverd nee toch dat doe je meestal toch wel?
maar nu ben ik wel heel beniewd waar ze komt als ze de tv instapt.
ja in de tv

@renee wemel:

normaal  .

Tuurlijk is dat normaal. Voor zo iemand als Perkie wel.
@HeavenForEver: mij doet het daar ook aan denken, misschien heb ik daarom de laatste tijd zo'n enorme chocoladeverslaving
@parvati=cool!: ga je serieus naar de VS? Oké en ik heb al een discussie gehad over de leukste lama

@allemaal: Bedankt voor de reacties!
Hier komt een nieuw stukje, ik heb nu alleen een enorm writersblock. Het eind hiervan is er ook maar net uit gekomen . Ik vind het persoonlijk niet het beste stukje maarja. Het kan trouwens wel ff duren voordat er een nieuw stukje komt, aangezien ik nu post wat ik tot nu toe heb geschreven . Hij is trouwens ook superkort, maarja... Veel leesplezier!


Hoofdstuk 4: De eerste magische stappen

Is this the real life?
Is this just fantasy?
Caught in a landslide
No escape from reality
Open your eyes

(Bohemian Rhapsody, Queen)

Ik word steeds zenuwachtiger. Rond 12 uur raak ik bijna overspannen van die stomme zenuwen. Maar dan komt het verlossende gebaar: Ruben Nicolai wenkt me. Even aarzel ik, maar dan kruip ik door het televisiescherm.
Het beeld op de dvd gaat door, maar Ruben Nicolai stopt en loopt naar me toe.
‘Hallo, Vinny,’ zegt hij. ‘Niet schrikken! Ik ga veranderen in mijn oorspronkelijke gedaante.’
Even is er een fel, wit licht en dan zie je het gezicht van Ruben veranderen. Hij krijgt langere haren en een bruine baard en, wat het ergste is (pardon, dat ik het ergst vind), hij krijgt felblauwe ogen.
‘Wie bent u?’ vraag ik.
‘Ik ben professor Perkamentus, leraar Transfiguratie op Zweinstein en assistent-schoolhoofd,’ zegt de man. ‘Jij bent Vinny Ficken, vandaag 11 jaar geworden. Gefeliciteerd! Je gaat ook verhuizen naar Londen.’
‘Wat komt u vertellen?’ vraag ik. Ik ben vandaag in een enorme vragende bui.
‘Ik kom vertellen over Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus of, hoe het vaker genoemd wordt, Zweinstein.’
‘Waarom?’ vraag ik.
‘Omdat jij op die school komt te zitten, Vinny,’ zegt Perkamentus. ‘En omdat jij tussen de niet-magische mensen woont, Dreuzels. Jij hebt nog nooit te maken gehad met magie, behalve toen je in het St.-Holisto voor Magische Ziektes en Zwaktes lag. Je bent zelf echt magisch, anders had je die aanval niet overleefd.’
‘Hoe weet u dat allemaal?’ vraag ik. Jezus, daar heb je er weer een.
‘Ik volg alles wat er met aankomende leerlingen, leerlingen van dit moment en ex-leerlingen gebeurd,’ zegt Perkamentus. ‘Zo weet ik dat dus van jou. Maar laten we overgaan tot de orde van de dag… ehm, sorry, nacht. Heb je de brief bij?’
‘Ja, meneer,’ zeg ik.
‘Dan gaan we je spullen halen.’
‘Zijn die winkels dan nog open?’ vraag ik.
‘Ja, als wij er aankomen wel,’ zegt Perkamentus. ‘We moeten namelijk naar Groot-Brittannië. Naar Londen om precies te zijn, nog preciezer, naar de Lekke Ketel.’
‘Meneer,’ zeg ik. ‘Hoe willen we daar komen? Er rijden nu geen meer. Het is al 12 uur geweest!’
‘We gaan ook niet op Dreuzelmanier,’ zegt hij. ‘Nee, we gaan magisch. Hartstikke magisch. We gaan Verschijnselen. Pak mijn hand maar.’
Ik pak zijn hand en dan draaien we rond. Ik heb het idee dat ik niet kan ademhalen en dat ik in elkaar geperst word. Even later is het gevoel weg en staan we in een straat die ik niet ken. Mijn ogen tranen en snel neem ik een paar happen lucht.
‘Gaat het?’ vraagt Perkamentus.
‘Niet echt,’ antwoord ik. ‘Ik vond het geen prettig gevoel.’
‘Het is ook een gevoel waar je aan moet wennen,’ zegt Perkamentus en hij begint te lopen. Ik loop hem achterna en vraag:
‘Zijn we nu in Londen?’
‘Jazeker.’
Er valt een stilte tot Perkamentus zegt:
‘Hier linksaf, Vinny, en dan café “De Lekke Ketel” in. Daar moeten we zijn.’
We slaan linksaf en zien een klein cafeetje. Dat is de Lekke Ketel. De weinige mensen die nog buiten zijn, keuren het café geen blik waardig. Snel en best sneaky gaan we naar binnen.
‘Ah, hallo, professor Perkamentus,’ zegt de tandeloze barman. ‘Zweinstein?’
Hij knikt naar mij. Perkamentus zegt:
‘Inderdaad, Tom. Ik ga met haar spullen voor Zweinstein halen. Ze komt uit Nederland.’
Het gezicht van Tom licht op.
‘Ken jij Monique Ficken?’ vraagt hij aan mij.
‘Ja,’ zeg ik en voel tranen in mijn ogen opwellen. ‘Nou, ik kende haar. Ze was mijn moeder.’
‘Sorry!’ zei Tom verschrikt. ‘Dan ben jij zeker Vinny?’
Ik knik en hij gaat verder:
‘Ze kwam hier regelmatig, ook toen ze zwanger was. Toen jij geboren werd kwam ze minder vaak, maar ze bleef komen. Ze vertelde veel over je en zo ken ik jouw naam. 2 jaar later kwam ze binnen, rende ze naar me toe en gilde: “Ik ben weer zwanger!” Ze was zo blij! En nadat de kleine was geboren, kwam ze over hem vertellen. Over George. Maar ik zal jullie niet langer ophouden. Veel succes op de Wegisweg!’
‘Dankuwel,’ zeg ik beleefd. Perkamentus knikt naar Tom en loopt naar een klein, ommuurd binnenplaatsje. Hij haalt een staafje uit zijn binnenzak (ik denk dat dat een toverstok is) en tikt 3 keer op een baksteen boven de vuilnisbak. De baksteen begint te wriemelen en er komt een steeds groter gat. Na een paar tellen staat er een enorme gebogen poort, waar zelfs 2 Perkamentussen op elkaar doorheen kunnen. Door de poort zie ik een geplaveide staart die slingert en kronkelt.
‘Welkom op de Wegisweg,’ glimlacht Perkamentus.


--------------------

James' Jaloezie Dochter van een vampier Creatief????

A universe is trapped inside a tear
19-06'10 18:00 MUSE <3

omg, wel erg veel uit het boek... net als bij mij

Hij krijgt langere haren en een bruine baard en, wat het ergste is (pardon, dat ik het ergst vind), hij krijgt felblauwe ogen

hij had toch al blauwe ogen? of vergis ik me nou? maarja, als hij ze niet had, dan is het idd niet mooi!! bruin of groen of grijs (of iedere andere kleur) is veel mooier

snel meer!!!

--------------------

De Dag van de Wilgen; Ook je nachtmerries komen uit Dromenland
Non-HP one-shots; Puomaa, Finse horror
Sagen en Legenden; Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet - tenzij het u al eerder aangedaan is

die vinny is echt droog.
ze heeft echt van die domme opmerkingen tussendoor
o ja loezie heeft gelijk ruben Nicolai heeft al blauwe ogen, die hoeven niet te veranderen
tom is niet echt slim bezig
snel verder hoop ik

oei, Tom gaat over Vinny haar moeder beginnen. Logisch dat ze verdrietig word want zoiets ligt gewoon gevoelig
Ik hoop maar niet dat ze aan haar moeder nu blijft denken, want dat is ook niet leuk. Tom let toch wat beter op je woorden
Ik vind het wel een grappige vonst, zo door de tv stappen. Wil ik ook wel, maar ik vrees dat als ik dat ga proberen ik teneerste men kop stoot tegen het glas, en ten tweede ik vol electriciteit kom te zitten. Waarom kunnen wij nou zoiets niet?
'k ben benieuwd naar de Wegisweg in die jaren Misschien komt ze wel bij Remus op school. Het is in die periode toch?
Enfin, leuk stukje weer.


--------------------

de filosofieën van 2 katers en hun hofhouding
Liefde... het draait allemaal om zweet.

Arme Vinny dat Tom zo naar haar moeder vraagt na alles wat er vandaag gebeurt is met haar. Dat had hij misschien beter niet kunnen doen.
Weet je ik ben zowaar echt blij dat het Ruben N was en niet Jeroen want een Jeroen die in een jonge Perkie veranderd is gewoon weg superang. Ik kan hem nooit meer zien zonder Perkie te zijn dan haha.
Ach ja het is natuurlijk best wel vreemd als je ineens voor de eerste keer moet verschijnselen. Dat lijkt mij inderdaad een vreemd gevoel die helemaal niet fijn is. Vooral omdat ze natuurlijk nog niets van magie af wist en dus ook niet wist wat er ging gebeuren.
Had het vorige stukje trouwens wel gelezen maar ben blijkbaar vergeten te reageren. Solly!
Maar goed suuces met je writersblock.


--------------------

So go on infect me
Go on and scare me to death
I'll be your victim
You'll be the voice in my head Voorheen bekend als Nymphadora_Tonks

Heey

Ik heb je nieuwe hoofdstukken gelezen, ik liep blijkbaar een beetje achter..
Maar Vinny = heks!? Cool!!! Dat had ik nou echt niet verwacht!
Sexy Ruben Nicolai wordt oude, bebaarde Perkie? Hahaha
En verschijnselen lijkt me pijnlijk...





--------------------

Dat jij nou de emotionele reikwijdte van een theelepeltje hebt, hoeft dat nog niet voor iedereen te gelden! :P

Go play with your chemistry set, Severus! :]

@PandaBeertJJ.: Perkamentus was toen nog jong. Hij is dat ook ooit een keer geweest
@Nymphadora_Tonks: Mijn writersblock heeft zich weer genesteld, maar nu in hoofdstuk 6. Grom . Ik krijg er een beetje een hekel aan. Maar inderdaad, ik kan Ruben Nicolai nu al niet meer zien zonder hem als Perkie voor te stellen
't Is niet erg als je niet reageert. Ik ben al lang blij dat het gelezen wordt!
@nymphadora:

Ik vind het wel een grappige vonst, zo door de tv stappen. Wil ik ook wel, maar ik vrees dat als ik dat ga proberen ik teneerste men kop stoot tegen het glas, en ten tweede ik vol electriciteit kom te zitten. Waarom kunnen wij nou zoiets niet?

Ik zou het zelf ook niet door de tv stappen! Maar misschien komt dat omdat wij geen tovenaars zijn . Het speelt zich trouwens voor de tijd van Remus en James enzo af. Alleen houd ik daar soms geen rekening mee. Bijvoorbeeld met de tv en computer enzo en ook met sommige mensen die boeken schrijven enzo.
@renee wemel: Vinny droog? Ik was niet zeker van de kleur van zijn ogen. ik dacht serieus te zien op die poster van mij dat zijn ogen bruin waren.
@parvati=cool!: sorry, zie renee

@ allemaal: bedankt voor de reacties. Maar ik moet van de computer af, dus

Hoofdstuk 5: Tovenaarsgeld

Money money money
Must be funny
In the rich man's world
Money, money, money
Always sunny
In the rich man's world
All the things I could do
If I had a little money
It's a rich man's world
It's a rich man's world

(Money, money, money - ABBA)

‘Welkom op de Wegisweg,’ glimlacht Perkamentus.
Verbaasd kijk ik rond. Waar zijn alle typische heksendingen: punthoeden en gemene lachjes? Om me heen zie ik alleen maar vriendelijke glimlachen en mensen die vragen:
‘Kan ik u helpen?”
Alles is vriendelijk en het hele magische gedoe lijkt totaal niet op, om maar iets te noemen, Hans en Grietje, Sneeuwwitje of Doornroosje. Het is meer het “goede feeën-idee” (de goede fee van Assepoester).
Perkamentus ziet mijn gezicht en zegt:
‘Vinny, je bent typisch opgegroeid in de Hollandse cultuur. En zo dus ook met sprookjes met daarin lelijke heksen met wratten, kromme neuzen, een gemene grijns en zwarte punthoeden. Dat was in de mode rond 1100, gok ik. Natuurlijk dragen sommigen onder ons het nog,’ (hij knikt naar een (naar mijn mening) ontzettend lelijke vrouw die er echt uitziet als een standaard heks), ‘maar de meesten van ons gaan ongeveer met de modegrillen mee.’
Hij zucht en gaat verder:
‘heb je de brief van Zweinstein nog? Nu zullen we ‘m nodig hebben.’
Ik pak de envelop en laat die aan Perkamentus zien.
‘Je moet het tweede stuk perkament pakken,’ zegt hij. ‘O ja, iets dat ik nog ben vergeten, geloof ik: leraren van Zweinstein spreek je altijd aan met professor, meneer of mevrouw. We proberen beleefd te blijven, al lukt dat niet altijd…’
Zijn gedachten lijken hem bezig te houden en daarom zoek ik naar het tweede vel, waarvan Perkamentus, excuses, professor Perkamentus zei dat het van perkament gemaakt is (even iets leuks tussendoor: in het ene jaar dat ik Latijn heb gehad heb ik iets geleerd (jawel!): -us op het eind is mannelijk. Zal Perkamentus perkament betekenen?)
Na even grabbelen vind ik het vel perkament en vouw die uit. Aandachtig lees ik het.

ZWEINSTEINS HOGESCHOOL VOOR HEKSERIJ EN HOCUS-POCUS

U N I F O R M
Eerstejaarsstudenten hebben nodig:
1. Drie effen wekgewaden (zwart)
2. Eén effen puntmuts (zwart) voor schooltijd
3. Eén paar beschermende handschoenen (drakenhuid)
4. Eén wintermantel (zwart, met zilveren speld)
N.B.: Alle kledingstukken moeten van naamlabels zijn voorzien.

V E R P L I C H T E L E C T U U R
Alle leerlingen moeten in het bezit zijn van de volgende werken:

Het Standaard Spreukenboek (niveau 1) door Miranda Wiggelaar
De Geschiedenis van de Toverkunst door Mathilda Belladonna
Theoretische Grondslagen der Magie door Adelbart Zwatel
Gedaanteverandering: een Boek voor Beginners door Emeric Morfo
Duizend Magische Kruiden en Paddenstoelen door Philippa Zwam
Magische Brouwsels en Drankjes door Arsenicus Grein
Fabeldieren En Waar Ze Te Vinden door Newt Scamader
Alles voor Verweer Tegen de Zwarte Kunsten door Milan Grint

O V E R I G E B E N O D I G D H E D E N

1 toverstaf
1 ketel (tin, standaardmaat 2)
1 set glazen of kristallen flesjes
1 telescoop
1 set koperen weegschalen
Leerlingen mogen tevens een uil of een kat of een pad meenemen

OUDERS WORDEN ERAAN HERINNERD DAT EERSTEJAARS GEEN EIGEN BEZEM MOGEN BEZITTEN

‘O,’ zeg ik. ‘Professor, hoe moet ik dit allemaal kopen? Ik heb niet zo veel geld.’
‘Dat regelen we wel. Je krijgt een “studiebeurs” en je moeder heeft ook geld voor je gespaard, speciaal voor als je naar Zweinstein zou mogen.’
‘Oké,’ zeg ik. Ik ben wel blij, maar mijn moeder en sparen? Dat gaat normaal niet samen.
‘We gaan eerst die studiebeurs voor je regelen en een rekening openen, aangezien je moeder wel voor je heeft gespaard, maar je geen sleutel heeft meegegeven.’
‘Kan ik hier dan niet met euro’s of ponden betalen?’ vraag ik.
‘Nee,’ zegt professor Perkamentus. ‘Tovenaars en heksen betalen met Galjoenen, Sikkels en Knoeten. Eén gouden Galjoen is zeventien zilveren Sikkels en één zilveren Sikkel is 29 bronzen Knoeten. Kom maar mee.’
Hij loopt in de richting van een wit gebouw.
‘Dit is Goudgrijp, de tovenaarsbank,’ zegt hij. ‘Kom je mee naar binnen?’
Ik loop zwijgend mee en bekijk alles. Het hele gebouw lijkt te bestaan uit witte stenen, marmer en deuren. Overal in de ruimte zitten deuren. Ik kijk naar de wezens die achter de balies zitten. Ze hebben lange oren en allemaal hebben ze rood met gouden pakjes aan.
‘Professor, wat zijn dat voor wezens?’ vraag ik zacht.
‘Dat, Vinny,’ zegt professor Perkamentus. ‘Dat zijn kobolden. Ze werken hier al eeuwen, maar met Geschiedenis van de Toverkunst leer je daar meer over.’
We komen aan bij een balie en de kobold kijkt op.
‘Ja?’
‘Ik kom een studiebeurs voor Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus aanvragen,’ zegt professor Perkamentus.
‘Naam?’
De kobold kijkt mij aan.
‘Vinny,’ zeg ik. Hij kijkt me nog steeds aan, afwachtend. ‘O, sorry, Vinny Ficken.’
Hij bladert in een boek.
‘Uw moeder had een rekening hier?’
Ik kijk vragend naar professor Perkamentus. Hij kijkt naar buiten.
‘Professor?’
‘Sorry, Vinny. Wat is er?’
‘Had mijn moeder hier een rekening?’ vraag ik.
‘Jazeker,’ zegt professor Perkamentus.
‘Ja,’ zeg ik tegen de kobold.
‘Oké, wat was de naam van uw moeder ook alweer?’
‘Monique Ficken.’ Ik wil het uitgillen, maar houd mezelf nog net in. Waarom wil iedereen weten/weet iedereen wie mijn moeder is? Ja, oké, ze was Schouwer ofzo, maar was ze zo bekend?
‘Gevonden. U krijgt een eigen kluis en u kunt geld opnemen als u dat wilt. U komt uit de niet-magische wereld?’
De kobold kijkt me vragend aan.
‘Ja, inderdaad,’ antwoord ik verbaasd. ‘Hoe wist u dat?’
‘Omdat u niet zo verbaasd kijkt als ik het over geld opnemen heb,’ glimlacht de kobold. ‘De meeste echte volbloed heksen en tovenaars kijken dan heel verbaasd en wennen er ook niet snel aan. Maar niet-magische mensen daarentegen kijken dan alsof ze dat elke dag doen.’
‘Omdat niks hier normaal is, denk ik dat zelfs geld opnemen niet gaat zoals bij niet-magische mensen.’
‘Daar hebt u helemaal gelijk in,’ zegt de kobold. ‘Komt u mee?’
‘Mag professor Perkamentus ook mee?’ vraag ik me hardop af.
‘Ja, hij moet zelfs mee, anders kunt u geen studiebeurs krijgen.’
‘Professor?’ Ik krijg het idee dat ik dit al meer heb meegemaakt. Weer kijkt hij naar buiten en moet ik serieus contact zoeken om hem iets te vragen.
‘Ja?’
‘Komt u mee?’
‘Ja hoor. Ik kom al, Vinny.’
Samen lopen we achter de kobold aan. Hij loopt naar het einde van de hal en maakt de deur open. Hij fluit een schrille toon en er komt een karretje aangerammeld.
‘Na u,’ zegt de kobold en professor Perkamentus en ik stappen in. ‘Het is niet ver,’ gaat de kobold verder. ‘Niet zo ver als de oudste kluizen, want jij krijgt een eigen, nieuwe kluis. Je hebt kluisnummer 842. Dat moet je goed onthouden.’
Het karretje zet zich in beweging. ‘U krijgt dadelijk een sleutel. Daarmee kunnen wij, kobolden, uw kluis openen. Mensen, reuzen, Meermensen en andere wezens zoals Glamorgana’s kunnen zulke deuren onmogelijk openen.’
Ik probeer te volgen wat de kobold zegt, maar de omgeving is veel interessanter. Net als we iets harder gaan, komt het karretje met een schok tot stilstand.
‘Dit is uw kluis, kluis nummer 842. Hier,’ de kobold geeft me een sleutel, ‘hebt u uw sleutel. Als u die kwijtraakt, moet u dat direct melden bij ons. Dus niet op het Ministerie. Begrijpt u dat?’
‘Ja, ik begrijp het,’ zeg ik. ‘Wilt u alstublieft ophouden met “u” tegen me zeggen? Ik word daar zo kriebelig van…’


--------------------

James' Jaloezie Dochter van een vampier Creatief????

A universe is trapped inside a tear
19-06'10 18:00 MUSE <3