We bloeden niet!

[Maximus Brooklynn]

OFF: Vervolg op dit topic. Godmode met toestemming van Anouk Rhate.

Hoho. Dat was ook niet aardig. Waarom keek ze nou boos naar hem? Hij, Maximus Brooklynn, vroeg alleen om veiligheid en daar hoorde zijn toverstok bij. Pff, meisjes. In zijn eerste jaar was hij al een ramp geweest en vier jaar later begreep hij nog steeds niks van het andere geslacht. Hij besloot zich er maar bij neer te leggen, want ze waren aangekomen bij het kantoortje van het schoolhoofd. Waarom ze hier kwamen was voor de klassenoudste nog steeds een raadsel, maar dat wist die HM-tor wel. Díe zat tenslotte al een half uur te zeuren dat ze naar hem toe wilde. Hij wierp haar even een minachtende blik toe, maar besloot dat ze het niet waard was. Het volgende moment klopte hij met zijn vuist drie keer op de spiegel die de weg versperde en nam de tijd om zichzelf uitgebreid te bekijken. Bij Merlijns Borsthaar, hij zag er niet uit. En zijn eigen troetellige borsthaar vast ook niet! Niet nadat het meisje naast hem er ruw uit had geprobeerd te trekken. Bah.
En moest je zijn háár zien! Snel haalde hij zijn hand door zijn haar en glimlachtte naar zijn spiegelbeeld. Stel je toch eens voor dat hij Taylor was tegengekomen in zijn vorige toestand?

EDIT: Ohja, nog steeds 12-regeltopic

Maximus Brooklynn paste dit bericht aan op Sun 27 December 2009, 21:55

[Mort Fairchild]

"Wie klopt daar op mijn spiegeltje aan de wand?" vroeg het schoolhoofd met een opgetrokken wenkbrauw terwijl hij om de hoek van de deur van zijn kantoor hing. Zojuist was hij nog fijn een boek aan het lezen over bloed-Alchemie, iets waar hij nog verbazingwekkend weinig mee gedaan had, en dan moet zo'n achterlijke leerling weer aankloppen. Op de een of andere manier hield hij steeds minder van de leerlingen tegenwoordig. Zeker als het van die types waren die overdag kwamen en dan 's avonds ook nog eens. Het was die klassenoudste van Huffelpuf weer. Weer. Maar hij deed tenminste wat aan z'n haar deze keer. "Jij weer." Wat stond die jongen nou net naar zichzelf te grijnzen in de spiegel? Dacht hij soms dat dat mooi stond? Dacht hij dat? Of grijnsde er nooit niemand naar hem en had hij medelijden met zichzelf en bedacht daarom maar naar zichzelf te grijnzen? De psyche van de gemiddelde leerling was echt ondoordringbaar.

"Oh, en juffrouw Rhate," merkte hij plots met een stem op die heel wat vriendelijker was. "Wat brengt jullie hier? Naast grijnzen in mijn spiegel, dus."

[Anouk Rhate]

Ooc; Oh! Ik wist niet eens dat dit topic er al stond XD Is het nog steeds een 12-regeltopic?

Ic;
Ze sprak geen woord meer tegen hem. Haar vingers speelden met zijn toverstok, terwijl ze zorgvuldig de ruimte tussen hen in bewaarde. Al gauw arriveerden ze bij het schoolhoofd zijn kantoor. Anouk keek in de spiegel en zag haar wenkbrauwen als de donder staan. Ze probeerde een iets vriendelijker gezicht te trekken en glimlachte weliswaar, toen Mort haar heel wat vriendelijker aansprak dan Maximus. Muahaha. Binnengekomen gooide ze eerst de klassenoudste zijn stok toe.
'Ja, Meneer Fairchild. Ik zou u graag even willen spreken.' Anouk wierp een minachtende blik op Maximus. Voorlopig vergaf ze hem niet. 'Ik weet niet wat deze jongen in dwaasheid heeft gedaan, maar als je het mij vraagt, kleeft hij wel erg veel samen met Taylor Brown. Als u me toestaat, zal ik verder uitleggen waarom dit mij verontrust,' sprak ze haar geliefde leraar beleefd aan.

[Maximus Brooklynn]

Er klonken voetstappen en ineens stond Fairchild in de deuropening. Geschokt keek hij hem aan toen hij nogal onaardig begroet werd. Sinds wanneer was hij niet geliefd bij een leraar?
"Ja, ik weer." De huffelse klassenoudste snoof en rolde met zijn ogen naar Anouk. Daarna volgde hij haar naar binnen en ving zijn toverstok behendig op. Hij wierp haar een boze blik terug en luisterde toen naar haar uitleg. NOUJAZEG!
"KLEEFT? TEVEEL? Anouk, jij snapt ook niks van liefde. Prille liefde kun je niet onderdrukken." Ondertussen ging zijn blik op dromerig, terwijl hij aan de kus met Taylor dacht. Jamjam.

Maximus Brooklynn paste dit bericht aan op Sun 27 December 2009, 21:54

[Mort Fairchild]

Vervelend, de jongen rolde zo met z'n ogen. Het gaf Mort de neiging om er iets in te steken. Een gloeiendhete poker, ofzo. Niet had mocht, maar het idee was interessant.
"Oh jee, Maximus Br..." Wat, hoe heette hij ook alweer? "Broeklijn. Maximus Broeklijn met Taylor Brown. Dat is zeer verontrustend, inderdaad." Nuja, dat was het geweest als hij enig idee had van wie Taylor Brown was. Nu was het alleen verontrustend omdat het met Maximus te maken had en dat was al genoeg om met een De Professor Is Serieus gezicht de deur van zijn kantoor achter ze te sluiten en achter zijn bureau te gaan zitten in de karakteristieke handen tegen elkaar-pose. "Teveel gekleef moet ik niet hebben om mijn school, uiteraard. Steek van wal, juffrouw Rhate. En houd toch alstublieft uw mond, meneer Broeklijn, in ieder geval tot er geen onzin meer uit komt."

[Anouk Rhate]

Waarom had ze ergens het gevoel dat ze niet serieus genomen werd? Anouk haperde even in haar bewegingen en volgde haar leraar zijn bewegingen tot hij aan het bureau zat. Broeklijn? Hm. Dat was nieuw voor haar. Wellicht een goed pestmateriaal, mocht Maximus hierna nog zo'n irritant rotjoch zijn. Voor nu negeerde ze het even.
'Ehh, tja.' Begon ze, een schuine blik op Maximus werpend, 'Tot voor het openingsfeest was hij erg close met Jufffrouw Blackrose. Midden in het openingsfeest springt hij ineens op om achter Taylor aan te rennen en zojuist heeft hij ruzie gemaakt met Juffrouw Blackrose, om vervolgens Taylor... Nuja. Het lijkt mij onmogelijk dat iemand zo snel van liefde kan veranderen. Ik dacht dat u als schoolhoofd daar wellicht meer verstand van had dan ik.' Was dat een belediging?

[Maximus Brooklynn]

Hij was geen kledingstuk dat je even aan de waslijn hing als je er genoeg van had! Wat dacht dat schoolhoofd wel niet. Hij-h-hij zou Fairchild zelf wel even aan de waslijn hangen! Net toen Maximus zijn toverstok in de richting van het schoolhoofd wilde priemen, bedacht hij zich dat dat het stomste was wat hij ooit zou doen. Je HM-tor bedreigen was één, dat mocht wel, maar het schoolhoofd? Nah, dat was vast verboden.
"Verontrustend? En Jules en Ariël niet dan?" Mokkend keek hij naar de leraar. Jules Brice had gezoend met Ariël, terwijl die laatste verloofd was met een ander. Waarom kreeg hij dan op zijn kop en die jongen niet? En trouwens, waarom was Taylor hier niet ook?

TAYIEEEH! Terwijl de klassenoudste naar de grond staarde verscheen er even een glimlach. Maar die verdween snel toen hij de woorden van zijn collega hoorden. "Zo was het helemaal niet! Tijdens het openingsfeest rent Jaike ineens de zaal uit en ik er achteraan om het uit te maken. Want Taylor is namelijk veel leuker, weet u professor? En Anouk, jij weet daar inderdaad niks vanaf." Hij wierp haar even een dodelijke blik, waarna hij begripvol naar professor Bleekscheet keek.

[Mort Fairchild]

... Wat? Kwam ze nu werkelijk bij hem om hem over de liefdesperikelen van haar klassenoudste te informeren? Waarom kwam ze daarvoor bij een schoolhoofd, in Merlijns naam! Oh, ja. Ze was natuurlijk overwerkt. Helemaal doorgedraaid. "Gaat u toch even zitten, juffrouw Rhate, wilt u een kopje thee en een koekje? Dan neem ik mijnheer Broeklijn even mee voor een... man tot man gesprek."

De docent stond op en sleepte Maximus aan zijn arm het kantoor uit nadat hij een kop dampende thee uit de lucht had getoverd en een chocoladekoekje. Hij trok de deur stevig dicht. "Over de smaak van de jongeheer Brice valt het één en ander te zeggen, inderdaad, daarvan zou je beter verwachten - maar jíj. Wát heb je die arme hoofdmonitor aangedaan dat ze zo van slag is, mm? Dit kan toch niet werkelijk over kinderlijke verliefdheden gaan? We zijn allemaal volwassenen hier, dus je kan me gerust vertellen wat er mis is met juffrouw Rhate."

[Anouk Rhate]

Dankbaar schoof ze een stoel bij en zakte daar op neer. Het kussen was heerlijk zacht; ze voelde de spanning uit haar lichaam wegvloeien, zodra ze zat. Uit de lucht haalde ze de kop dampende thee en het koekje en nestelde zich fijn in de stoel. Nu Mort Fairchild zou helpen, wist ze zeker dat het goed zou komen. Ergens vertrouwde ze erop dat hij Maximus weer op het juiste pad zou wijzen en dat Maximus terug zou gaan naar Jaike. Die arme Taylor, Anouk had zoveel medelijden met het meisje. Waarschijnlijk wilde ze haar nooit meer zien na vanavond, wat Anouk meer dan ooit kon begrijpen, maar het was toch niet haar schuld? Zij kon er toch niets aan doen dat Maximus van de ene op de andere dag in een opgeblazen kikker was veranderd? De rat.

Ze keek toe hoe de twee uit het kantoortje verdwenen. Diep in gedachten blies ze voorzichtig in haar thee, die bijna stond te koken. Hij was erg warm in haar koude handen, maar ze kon hem niet op haar jurk neerzetten. Haar benen zouden levend gevild worden! Om zichzelf af te leiden richtte ze haar concentratie op een vliegje, dat op de ruit zat. Het arme beestje. Het wilde vast vrijheid, maar die kon Anouk hem niet bieden. Ze zaten onder de grond en de deur naar de gang kon ze ook niet opentrekken. Daar stonden Mort en Max. Wanneer zouden ze terug komen? Tralala. Anouk nam een slokje van haar thee'tje en een hapje van haar koekje.