Doing homework with a cup of tea <3

[AnnaLynne McCord]

AnnaLynne huppelde door de gangen van de school heen, blij over haar afspraak met haar prins Brandin. Ze zouden samen huiswerk maken onder het genot van een kop thee. Oorspronkelijk was het het plan om samen huiswerk te gaan maken in de leerlingenkamer, maar helaas was die verdwenen. Dus hadden ze afgesproken om hun plan te verzetten naar de Binnenplaats, buiten op een picnickkleed. Dus hier was ze dan, op weg naar de Binnenplaats. Huppelend, met haar lange zwarte haren heen en weer zwiepend en een parasol in haar linkerhand. Haar donkerpaarse tas, die over haar schouder hing, had ze volgepakt met allerlei lekkers en natuurlijk thee. En huiswerk, helaas. Een mooie glanzende theepot, kaarsjes en natuurlijk haar geheime recept voor thee. Haar eigenverzonnen thee. Naar haar idee, de allerlekkerste. Natuurlijk zou ze hem aan Brandin laten proeven, want hij was speciaal. Haar prins was speciaal, haar thee was speciaal. Het perfecte recept voor een geslaagde middag. En vanmiddag, was hij eindelijk eens een keer alleen van haar.

Dus ze spreidde het kleed uit en ging er al op zitten, terwijl ze naar de stand van de zon keek. Hij zou zo wel komen, gezien het bijna tijd was. Ze zette rustig, maar stiekem erg opgewonden, haar spulletjes klaar en wachtte kalm, maar enthousiast op Brandin. Ondertussen zag ze dat de zon feller begon te schijnen, dus pakte AnnaLynne de zandkleurige parasol en zette hem keurig tegen de zon in neer. Dat was iets wat persé moest van haar ouders. Men moest natuurlijk niet denken dat ze buiten in de zon had gewerkt, vonden zij. Gelukkig voelde ze toch nog de warmte van de zon, maar bleef ze er toch uit. Ze was al bang geweest dat ze door haar parasol dadelijk in de kou zouden moeten zitten, maar het viel weer reuze mee. Heerlijk. Onder de parasol zat ze dus, wachtend op de leukste jongen ooit.


OOC: Brandin Raedwolf alsjeblieft eerst laten posten, mocht je de behoefte hebben om hier te posten.

AnnaLynne McCord paste dit bericht aan op Mon 26 July 2010, 16:19

[Brandin Raedwolf]

Brandin kamde zijn haren. Paar uur geleden had hij Vtzk gehad en Annalynne gevraagd om huiswerk te gaan maken. Hij had gedacht gewoon in de leerlingenkamer. Maar mejuffrouw Annalynne had een beter idee (bovendien was de leerlingenkamer verdwenen). Huiswerk maken in de zon. Annalynne was vast niet van zeer rijke afkomst zoals Brandin zelf. Want meeste vrouwen die rijk, adel of puurbloed zouden zo veel mogelijk uit de zon blijven en tenminste een paraplu mee dragen tegen de zon, zo dan hun tedere bleke huidje niet bruin werd. Want anders leken ze op die arme vieze dreuzelarbeiders. De mode was dus lijkbleek en Brandin vond de huidskleur niks met mode te maken had. Dat was weer een van de top dingen van zijn aanbiddertjes. Ze waren niet van die verwende snobs.

Hij verliet de jongens toilet met niks anders dan boeken, perkament, inkt en een zelfschrijvende veer. Je dacht toch niet dat hij zijn energie ging verspillen aan het schrijven van huiswerk? Hij zal het dicteren en de veer het werk laten doe. Daar was hij te goed voor. Hij had veel geld dus hij gebruikte uitsluitend luxe spullen. Net als zijn broer heeft gehad in zijn schooltijd en zijn neef Joseph ook had op dit moment. Brandin had verwacht dat hij Annalynne zou treffen in de Grote zaal, maar daar was ze niet. Ze was vast al vertrokken naar het terrein om alles klaar te zetten voor hun huiswerksessie gecombineerd met een theekransje. Hij zuchtte. Daar ging hij dan. Terwijl zijn tas over zijn schouder hing, liep hij door de gangen. Hmm... Hij verveelde zich kapot, hopelijk werd het gauw leuker. Hij had helaas nog geen geheime gangen ontdekt. Jammer dus ook geen opbergplaats voor rare dingen. Of te experimenteren. Brandin liep de gangen door. In de richting de zon overgoten binnenplaats. Toen hij de deur naar de binnenplaats opende, zag hij Annalynne al zitten met een parasol. Okay, foutje. Ze was dus wel van goede afkomst. Hij veranderde plots van de nors kijkende emotieloze jongen, die overal tegen aan schokte, naar een charmant glimlachende jonge heer. Hij boog voor haar toen hij bij het kleed aan kwam. Hij pakte haar hand en kuste het. "Miss Annalynne. Fijn om u weer te zien." Hij ging ook zitten op het kleed. Hij zag dat ze veel bij zich had. Oeps hij had niks lekkers bij. Maar goed dat lag ook allemaal in zijn leerlingenkamer. Hij leek er nu wel kalm onder maar toen hij het net ontdekte, kon hij wel janken. Prins Beregoe lag nog op zijn bed. "Goed, waarmee gaan we beginnen?"

[AnnaLynne McCord]

"Hallo Brandin! Ook fijn om jou weer te zien." antwoordde AnnaLynne terwijl hij haar hand kuste. Wauw. Hart, houd jezelf onder controle jij psychopatische idioot! Hij vroeg iets aan haar. Oh, waarmee ze zouden gaan beginnen. "Eh tja, voor welke vakken hebben we huiswerk opgekregen?" vroeg AnnaLynne, terwijl ze haar stukken perkament erbij pakte waar ze altijd haar huiswerk op schreef. "Oh ik zie het al, we hebben sowieso huiswerk voor VTZK, dus misschien kunnen we dat doen?" zei ze. "Ik weet trouwens niet of je het erg vindt dat ik de parasol heb opgezet, maar ik ging er eigenlijk van uit dat je het niet zo prettig zou vinden om de hele tijd tegen de zon in te kijken, of misschien te verbranden. En zo blijven de gebakjes nog koud. Anders zijn ze dadelijk gesmolten." Ze keek hem vrolijk aan. "En het moet persé van mijn ouders." mompelde ze er achteraan, net luid genoeg.

Ze pakte alvast haar boeken, inkt en veer uit haar tas en legde ze op het picnickkleed neer. "Kan ik je misschien wat thee inschenken? Het is mijn eigen recept, zeer geheim. Ik heb het zo gemaakt dat de ingrediënten die je zelf het lekkerste vindt, het sterkst naar voren komen in de thee. Dus, wat denk je ervan?" vroeg ze, terwijl ze de geweldige Brandin een ondeugende knipoog gaf. Ze ging wat verzitten en ging met haar hand door haar zwarte krullen, waardoor ze over haar schouder heenvielen. Men heeft haar wel eens gezegd dat het haar mooier stond. Vragend keek ze in zijn grote glinsterende groene ogen. Verliefd.

AnnaLynne McCord paste dit bericht aan op Mon 26 July 2010, 16:22

[Brandin Raedwolf]

Brandin klakte met zijn tong terwijl AnnaLynne keekk in haar agenda. Ze stelde voor om Vtzk te doen. "Is goed, Anna.' zei hij terwijl zijn boeken uit de tas pakte. En voor zich neer legde. "Ach ja, ouders. Wat doe je er tegen? " mompelde hij. "Als je tegen ze in gaat, ben je binnen een knip je erfenis kwijt." zei Brandin terwijl hij zijn boek opende en er in bladerde. "Is wel handig. Worden we niet verblind." mompelde de jonge blonde adelijke jongen. Die het meisje zelf geen aandacht schonk maar bezig was alles klaar te zetten.

"Gebak?" vroeg hij nieuwsgierig. Hij likte zijn lip af. En toen hoorde hij nog iets wat hij interessant vond. Thee? Dat was heerlijk. "Doe maar. Ik ben dol op thee." hij nam voorzichtig het kopje aan en nam een slokje. "Hmm.. het is heerlijk." hij zag haar met haar hand door haar haren heen gaan. "Krullen staan je goed." complimenteerde hij haar. Hij doopte zijn veer in het potje en daarna bewoog het uit zichzelf. "Zullen we?" vroeg hij.

[AnnaLynne McCord]

Toen AnnaLynne voorstelde om VTZK te doen, kreeg ze al snel een antwoord. Hij stemde ermee in en hij pakte zijn boeken uit zijn tas, legde ze voor zich neer en borduurde door op haar opmerking. Hij zei wat over ouders en het kwijtraken van je erfenis, maar door haar concentratieprobleem hoorde ze maar de helft. Toen ze over de parasol begon bleek hij het wel met haar eens te zijn. Hij zei dat hij het wel handig vond dat ze nu niet verblind zouden worden. Daar had ze zelf nog niet eens aan gedacht, blijbaar zat ze aan de goede kant.

Haar prins had ook iets, naar zijn idee interessants, opgemerkt van haar verhaal. "Gebak?" vroeg hij nieuwsgierig. En hij leek ook geïnteresseerd te zijn in thee. Ze gaf hem een kopje en hij nam voorzichtig een slokje nam. Hij vond het heerlijk. Gelukkig, weer een obstakel overwonnen. Toen ze met haar handen door haar haren heen woelde complimenteerde hij haar met haar krullen. AnnaLynne moest blozen en bedankte hem. Gelukkig voelde ze al snel haar blos wegtrekken, gezien het feit dat ze zich nooit zo prettig voelde bij een blos. Hij doopte zijn veer in het potje en daarna bewoog het uit zichzelf. Een veer die uit zichzelf bewoog? Wauw, wat een luxe! "Zullen we?" vroeg hij. Ze pakte de gebakjes nog uit en legde ze op twee porseleinen bordjes. Eentje schoof ze zijn kant op. Ze nam een slokje van haar thee en proefde al snel de kaneel en het anijs. Hmm, heerlijk! "Oké. Daar gaan we dan!" zei ze, terwijl ze haar boeken opensloeg. Ze glimlachte lief naar hem en pakte haar veer en inkt in de aanslag. "Zo, beginnen we dan maar met opdracht één?" vroeg ze aan haar lieve prins. Nou ja, nog niet HAAR, maar dat zou vast niet lang meer duren. Zolang Elena haar plannetjes maar niet zou verpesten, zou alles goed komen. He will be in her possession, and it won't take long to reach that point.

AnnaLynne McCord paste dit bericht aan op Mon 26 July 2010, 16:28

[Brandin Raedwolf]

Na een tijdje schoot het flink op. Bijna was heel zijn huiswerk af. Brandin had geen een woord zelf geschreven. Nee, dat had zijn pen gedaan. It's great to be rich. And yeah, he is rich. Brandin strekte zich uit. Hmm.. wat was hij lui. Hij stopte het laatste stukje taart in zijn mond. "Het was heerlijk, Annalynne." complimenteerde hij haar. "Net als de thee. Zeer bijzondere smaak." zei hij kritisch. "Een sterke en zoete smaak. Rozemarijn als ik het goed heb." zei Brandin. Hij zette het bordje weer neer. "Zullen we verder gaan?" bood hij aan.

De plannen werden verstoord door door zijn uil die op zijn hoofd landde. Brandin rolde met zijn ogen. "Corneel, hoe vaak moet ik nog zeggen, niet op mijn hoofd landen." zuchtte Brandin en haalde de koppige beest van zijn hoofd af. "Aai hem maar niet, hij is niet zo vriendelijk. Hij is alleen aardig tegen mensen die van adel en puurbloed zijn." waarschuwde Brandin Annalynne toen Corneel een niet al te vriendelijk geluidje richting zijn aanbiddertje maakte. Hij nam het briefje van de poot en begon het te lezen. Zijn ogen lazen met grote snelheid de brief. Het ging over Oma Raedwolf. "Annalynne, excuseer me astublieft, Ik moet naar mijn broer. Er zijn familiezaken." zei hij. Hij verontschuldigde zich. Hij pakte zijn spullen. Hij ging gauw weg. Zijn oma was ziek. Opa Raedwolf was al dood voor zijn geboorte. Maar aan zijn oma was hij gehecht. Had ik al gezegd dat hij haar lievelingetje was en altijd alles van haar kreeg? En nu was ze doodziek. Hij moest gauw naar Xavior.

ooc; uitgespeeld

[AnnaLynne McCord]

Het witte glazuur smolt langzaam op haar tong. Hmm, dat had haar dienstmeid Alice toch maar weer goed gedaan. Ze likte haar lippen af. Na een korte brief per uil, waarin ze vriendelijk haar gevraagd om twee gebakjes, kreeg ze een dag later al een mooie witte doos met twee van de heerlijkste gebakjes die ze ooit had gezien binnen. Het was een geweldig lieve meid, die Alice. Wat zou ze toch zonder haar moeten beginnen? Zo te zien had ze ook nog haar P.S. goed gelezen, waarin ze vluchtig vermeld had dat ze huiswerk zou gaan maken met een jongen. Het leek erop dat ze haar werk namelijk extra goed gedaan had, want deze gebakjes waren gewoonweg verrukkelijk.

Brandin leek haar mening te delen, aangezien hij haar net complimenteerde met de gebakjes en de thee. "Dankjewel", mompelde AnnaLynne verlegen terug tegen de knappe jongen. Ze waren al een flink eind opgeschoten met het huiswerk en net toen Brandin aan haar vroeg of ze verder zouden gaan en zij vlugjes knikte, schrok ze zich rot. Geschokt en verschrikt probeerde ze de situatie op haar in te laten werken. Ze haalde diep adem en opende haar ogen, die ze net van schrik had gesloten. Er was zojuist een uil op het hoofd van haar prins geland. Op zijn hoofd! Er was zojuist echt een vogel geland op het hoofd van een jongen van adel! Was dat gebruikelijk bij de adel? Een soort van traditie? Dat zou ze moeten onthouden voor als ze later misschien een rijke man zou trouwen. Bij de adel landden uilen op de hoofden van hun baasjes. Ze schreef het in haar hoofd op een denkbeeldig stukje perkament, om het nooit te vergeten. Net toen ze zich bleef verbazen over het feit dat de groenogige prins het toeliet dat er een uil op zijn hoofd was geland, werd ze ruw uit die droom geholpen. Hij begon tegen zijn uil, die Corneel bleek te heten, te zeggen dat hij niet meer op zijn hoofd moest landen. Blijkbaar was het toch geen traditie bij de adel... Wat jammer nou, ze vond het net zo interessant. In haar hoofd gooide ze het denkbeeldige stukje perkament in een denkbeeldige prullenbak. Fabels, opgeruimd staat netjes.

Maar waarom landde die uil nou toch op het hoofd van die knappe blonde jongen? Misschien had de uil Corneel niet zo'n goede band opgebouwd met het kapsel van zijn blonde baasje Brandin. Ach ja, dat zou het waarschijnlijk wel zijn. Ergens snapte ze die uil wel, zijn haar zat inderdaad wel erg perfect, maar om dat arme koppie nou zo erg toe te takelen? Dat was nou toch ook weer niet nodig? Haar overpeinzingen werden ruw verstoord door een vreemd krassend geluidje, dat bij de uil vandaan leek te komen. Tenminste, ze nam aan dat het geluidje uit de scherpe snavel van de vogel kwam en niet uit de mond van haar prins, of erger nog, uit zijn buik. Dat laatste zou namelijk betekenen dat ze niet goed genoeg voor hem gezorgd had, en meer gebak mee had moeten nemen! Dat zou haar reputatie schaden, dus ze ging er maar vanuit dat het vreemde geluidje van het beest vandaan kwam.

Brandin de prins waarschuwde haar net erna voor zijn uil, - ze ging er maar van uit dat die waarschuwing was naar aanleiding van het enge geluidje - hij zou namelijk niet zo vriendelijk zijn tegen mensen die niet van adel of van puurbloed zijn. Waar sloeg dat nou weer op? Waren gewoon rijke halfbloed tovenaars al niet eens meer goed genoeg voor de maatschappij!? De uilen-maatschappij wel te verstaan. Wat een arrogante uil! Ze wist niet door wie hij zo opgevoed was, maar ze hoopte heel erg voor Brandin dat deze uil niet zijn persoonlijke eigendom was. Huisdieren schenen qua gedrag namelijk hun baasjes te spiegelen. En als die Brandin ook zo'n arrogante kwal was als zijn uil, oh dan zou er wat gaan zwaaien! En dat zou in dit geval niet haar hand zijn om hem gedag te zeggen.

De extreem arrogante en zeer vreemde uil bleek ook nog iets nuttigs te komen doen. Hij had namelijk een briefje meegebracht. Haar prins had het briefje van zijn poot afgepakt en begon het te lezen. Erna begon hij zijn spullen in te pakken en tegen haar te praten. Hij moest snel weg om een of andere familiezaak. Waar sloeg dat nou weer op!? Je ging toch niet een onschuldig en lief meisje - kuch - meevragen om samen huiswerk te maken om er vervolgens snel vandoor te gaan!? Dit had ze niet verwacht van de fatsoenlijke jongeman die daarnet nog aangevallen was door een uil. Terwijl hij zich weghaastte kwamen er allemaal vervelende verwensingen in haar op die ze naar zijn hoofd zou kunnen krijsen, maar ze hield zich in. Haar waardigheid behouden was ook belangrijk. Tenslotte zaten er vrij veel mensen op de Binnenplaats, die haar allemaal zouden kunnen horen. Ze wilde natuurlijk niet bekend staan als 'het meisje van de vele scheldwoorden', zeker gezien het feit dat dat niet echt proper was voor een meisje van haar afkomst. Dus in plaats van haar net nog zo geweldige 'prins' allerlei verwensingen achterna te roepen, ging ze maar stilletjes haar spullen inpakken. Een glinsterende traan rolde over haar wang, toen ze bepakt en al over de Binnenplaats het kasteel binnen schuifelde. Hoe kon hij haar dit aandoen? Om haar zomaar te laten zitten, terwijl ze zo lang naar dit moment had uitgekeken? Ze had eindelijk een keer een middag met Brandin alleen, zonder die trut van een Elena erbij. En hier was ze dan, alleen. Geen Brandin. Geen onvoorwaardelijke liefde. Geen geluk. Geen geweldig onvergetelijke middag. Nee, een huilende AnnaLynne door de donkere gangen van dit anders zo overdadig mooi uitziende kasteel.


OOC: Uitgeschreven en topic uitgespeeld.

AnnaLynne McCord paste dit bericht aan op Wed 28 July 2010, 10:13

[Matthias Sparrow]

Punten voor topic-idee: nvt
Punten voor uitspelen:
AnnaLynne: 4
Brandin: 3

AnnaLynne:
Punten/Posts: 6/4
Commentaar: Tja... Falling in love with an idiot like Brandin Raedwolf is asking for heartbreak. No offence intended. Wel een grappig idee van een date. Ahem.

Brandin:
Punten/Posts: 3/3
Commentaar: Het is een beetje een cheap cop-out, vind je niet? Maar ja... A date for two eleven-year-olds likely includes cake and homework. And them being Slytherins it would obviously include tea.