Hywel Pendragon, Zwadderich

ò.ó
(IMG:http://i101.photobucket.com/albums/m48/Lwuun/doorms/kkgeval.gif)

(IMG:http://i101.photobucket.com/albums/m48/Lwuun/Avatars/howl2.gif)
Naam:
Hywel (Hywl) Pendragon

Geboortedatum:
13-10-1809

Leeftijd:
16

Bloedlijn:
Zelf gelooft hij volbloed te zijn, maar waarschijnlijk - gezien hun levensomstandigheden, zie achtergrond - waren allebei zijn ouders dreuzels.
De Pendragons zijn fictionele karakters. De werkelijke Duke of Cornwall is de erfgenaam van de troon van Engeland – ook wel the Prince of Wales. Gekozen voor Cornwall is echter omdat: In de vroege Britse geschiedenis kwamen een aantal mythische hertogen van Cornwall voor. Een bekende is Gorlois, die volgens de legende in opstand kwam tegen koning Uther Pendragon in opstand omdat deze zijn vrouw Igraine verleidde. De vrucht van Uther's en Igraines liefde was de latere koning Arthur. (Wikipedia) Vanwege zijn achternaam gelooft Howell dat hij de rechtmatige opvolger van de troon van Engeland behoort te zijn – nakomeling van koning Arthur.

Achtergrond:
Gekrijs, gehuil en het kraken van de donder vormden een walgelijke kakofonie in één van de groep kleine krotten die het ooit zo prachtige plattelands gezicht van een dorp in Zuid-Engeland, Cornwall ontsierden. Vannacht werd er weer een kind geboren: wederom kwam er zo’n klein mormel bij. Nog een mond op te voeden; nog zo’n smerige dief. Maar voor de kleine, naamloze jongen die op dat moment met moeite uit zijn warme huisje van de afgelopen negen maanden werd geperst, lag een ander lot in het verschiet.
In het huisje - dat was eigenlijk een naam die teveel eer deed aan het bijeengeschraapte zootje planken en dingen die niet eens meer door konden gaan voor planken - woonden een smerige moeder, een smerige vader en zes smerige kinderen. De smerige moeder stond op het punt smerig kind zeven te baren. Haar normaal al zo vettige haar was nu nog vettiger en haar vieze gezicht was bezweet. Niet dat iemand dit zag: het was nacht en ze waren te arm om enige vorm van licht voor zichzelf te kopen. Daarom zag niemand hoe de baby geboren werd en hoe de smerige vader zijn oudste kind, een meisje van vijftien, opdroeg de pasgeboren baby te lozen. Zes kinderen was ruim voldoende.

Het vijftienjarige meisje droeg het bloederige, klaaglijk huilende baby’tje naar buiten, en raakte snel doorweekt door de regen die gestaag uit de inktzwarte hemel kwam vallen. Daar begon het kindje spontaan harder van te huilen: het was herfst en de koude wind verkilde zijn huid. Paniekerig griste het meisje de eerste beste smerige bedek-iets-dat-het-koud-heeft van de grond (een jutezak welke eigenlijk meer uit gaten dan uit jute bestond) en wikkelde haar broertje erin. Het hielp echter niets en de baby ging alleen maar harder huilen. Zacht vloekend holde het meisje bij de krotten weg, bang dat de buren wakker zouden worden en met dingen zouden gaan gooien. In haar haast om weg te komen, nam ze de verkeerde weg: ze was van plan geweest om richting het dorp en de rivier die erlangs liep te gaan, maar liep nu richting een bos. Hoe loosde je een baby in een bos? Te chagrijnig om terug te lopen en niet het lef hebbende het kind anders te vermoorden dan het in de rivier te gooien, beende ze door over het pad dat langzaam in een langwerpige modderpoel begon te veranderen. Ondertussen krijste de baby maar door, ijskoud door de wind, de regen en geschrokken door de grote wereld buiten de buik van zijn smerige moeder.

Na een tijdje bereikte zijn grote zus met hem in zijn armen een brede oprijlaan en plots herinnerde ze zich waar de weg die ze genomen had heenging: het grote landhuis van de (goh) landheer. Niet zomaar een landheer, maar die van de hertog van Cornwall.
Niet goed wetend wat ze moest doen, stond ze stil, heen en weer kijkend maar niet veel ziend in het donker. Het was inmiddels gestopt met regenen en van het onweer was niet veel meer overgebleven dan af en toe zacht onaards gerommel in de verte. Toch krijste het kind maar door. Hierdoor aangezet sjouwde het meisje de oprijlaan op. Als het dag was geweest, had deze er waarschijnlijk zo eindeloos uitgezien dat ze niet eens de moeite had genomen om verder te lopen, maar in het donker zag ze daar niet veel van. Wat ze wel zag, was in de verte een groep lichtjes. Er waren dus of enkele Pendragons thuis, of in ieder geval de huishouding en niet iedereen sliep. Of ze verspilden graag kaarsen.
Moe, koud en gek van de huilende baby holde het meisje een eind, maar ze was al snel uitgeput. Uitgemergeld en ondervoed als ze was, had ze niet bijster veel uithoudingsvermogen. Op de een of andere manier bereikte ze toch na een flinke tijd het landhuis. Inmiddels had ze niet zoveel fut meer en wilde ze niets anders dan het kind kwijtraken. Deze huilde inmiddels zachtjes en klaaglijk, zelf ook moe van zijn eigen gekrijs.

Vrij inspiratieloos legde ze het baby’tje op de stoep van het grote huis neer. Hiervoor had ze een brede trap op moeten lopen en dit had haar laatste krachten weggehaald. Wáárom was ze toch dit hele eind gelopen? Ze had hem gewoon in het bos achter kunnen laten!
Dodelijk vermoeid en nu al helemaal niet meer bij haar hoofd, ging ze zelf ook op de stoep liggen en krulde zich om het koude lichaampje van haar broertje heen. Rillend viel ze in slaap.

“BIJ MERLIJN!” krijste het hoofd van de huishouding de volgende ochtend toen ze ongeveer struikelde over de persoon die voor de voordeur lag. “EEN LIJK!” In haar haast om weg te komen bij het smerige, dode meisje, had ze niet door dat in de armen van het meisje een levend maar onderkoeld jongentje lag. De warmte van zijn oudere zus had hem die koude herfstnacht in leven gehouden.
Binnen een minuut had men echter de kleine baby ontdekt die door de stennis om hem heen weer wakker was geworden en zachtjes huilde. Hij werd uit de koude, dode armen van zijn oudere zus gehaald en naar binnen gehaald. En toen hadden ze geen idee meer wat met de kleine zwerver te doen, want het was duidelijk dat dit een zwerverskind was. Op dat moment kwam de vrouw des huizes echter in haar nachtjapon naar beneden, geschrokken door het geschreeuw van de bediendes, maar meer door het zachte gehuil van de baby dat door merg en been ging. Het brak haar hart hoe de bediendes het kind onhandig vasthielden en walgend ernaar keken. Ze was een paar jaar geleden onvruchtbaar verklaard, en had sindsdien steeds bij haar man gezeurd een kind te mogen adopteren. Hij had dat onder geen beding gewild, hoewel ze wist dat hij zelf ook naar een kind - vooral naar een erfgenaam - hunkerde. Maar nú kon hij toch niet meer weigeren! Ha. Ze wíst dat er wat zou gaan gebeuren, vanochtend. Ze had het gevóeld!
Zonder zich verder te bedenken, griste ze het koude baby’tje uit de armen van de bediendes en sjouwde ermee naar boven, waar ze hem in een warm bad stopte tot hij weer op temperatuur was. Ondertussen droeg ze bediendes op babykleding te laten maken en een vrouw te vinden die sinds kort een baby had gekregen en een overvloed aan moedermelk had.
Alles was snel geregeld en pas tegen die tijd werd meneer echtgenoot geïnformeerd over het feit dat zijn vrouw een vondeling als haar eigen kind had aangenomen. Een knallende ruzie later, onder andere over de mogelijkheid dat hij een dreuzelkind was (en in dat geval weigerde meneer pertinent het kind in huis te nemen), werd hij Howell genoemd en als erfgenaam betiteld. (Tussen twee haakjes: het dreuzel-of-niet werd opgelost toen meneer furieus over de standvastigheid van zijn vrouw de baby het raam uitgooide – hij had op dat moment al een slecht humeur dus kinderen uit ramen gooien leek fijn om te doen. Het kindje stuiterde wonderbaarlijk genoeg keurig terug de kamer binnen, in zijn bedje.) Niet alleen werd hij in het gezin Pendragon opgenomen, ook werd het gerucht dat Howell Pendragon een vondeling was hartgrondig te kop in gedrukt. Her Grace the Duchess of Cornwall – Nimue - was gewoon bijzonder goed in het verbergen van zwangerschappen. Dat ze onvruchtbaar was verklaard? Foutje!

Inderdaad, foutje. Nog geen maand nadat hun eerste zoon “geboren” was, bleek Nimue wèrkelijk zwanger te zijn. Prompt bleek de geboorte van Howell ook een paar maanden verborgen te zijn gehouden vanwege het feit dat het jongetje één of andere kinderziekte had gekregen en zijn moeder het niet zou kunnen verdragen om alle blije felicitaties te moeten wegwimpelen met het droeve bericht dat hij dood was. Maar hij was wonderbaarlijk genezen, dus dat probleem was ook opgelost. Toch was Nimue bezorgd: wat zou Lebannen, haar echtgenoot, doen als dit kind ook een jongen was? Zou hij Howell alsnog onterven?
Ze had zich echter geen zorgen hoeven maken; de bijzonder goed verlopende geboorte onthulde een meisje. Ondertussen was Howell al een stuk gegroeid en bleek gelukkig niets overgehouden te hebben aan de eerste, koude nacht van zijn leven.
Terwijl hij verder opgroeide, bleek hij in uiterlijk niet eens zoveel van zijn “vader” te verschillen. Maar de gelijkenis zat vooral binnenin. Dit was waarom de toch nog ietwat twijfelende Lebannen hem nu pas werkelijk als zijn zoon zag en behandelde. De jongen was zo koppig als zijn vader en had ook werkelijk zijn wonderschone uiterlijk van hem hebben kunnen erven – en zoals zijn moeder had hij opvallend kleine oren. Alleen zijn blonde haar en felblauwe ogen leken van geen van beide te komen: Nimue had krullend, rood haar en haar echtgenoot puur zwart, hoewel al hier en daar onderbroken door een grijze streep. Wat dat betreft leek zijn zusje meer op haar moeder: zij had ook rood haar met een zekere krul erin.

Van jongs af aan waren de twee kinderen Pendragon, Howell en Rosalinde, als vuur en water. Wilde de één dit, dan wilde de ander dát. Kreeg de één dit, wilde de ander dat ook. Kortom, typisch een liefhebbend broer-en-zus koppel. Uiteraard gedroegen de zich gepast wanneer de situatie daarom vroeg. Het was natuurlijk ondenkbaar dat ze niet uitgebreid werden onderwezen in etiquette.
Zowel Howl als zijn zusje kregen verschillende privé leraren en les over verschillende dingen. Onder de plots bijzonder ijzersterke wil moest ook Roosje rekenlessen volgen en Howl naailessen. Dit tot hun beider schaamte en ontevredenheid. Toch heeft dit beide ook goed gedaan: Roosje leerde na te denken en Howl leerde geduld beoefenen - en voorzichtig te zijn

Hoe dan ook, veel ongelukjes, zowel magisch, perongeluk, normaal als zeer expres later waren de twee eindelijk opgegroeid. Opgegroeid als in: lengte, uiterlijk en verstand. Niet in gedrag, oh, dat nauwelijks. Het was van de erfgenaam van de Pendragons te zeggen dat hij alleen maar erger in omgang was geworden. Door veel te lezen had hij meer inspiratie voor zijn vreemde - en ergerlijke - gedrag. Ondertussen had hij het steeds beter voor elkaar gekregen om dit gedrag voor zijn vader en de rest van de upper society te verbergen. Tegen de tijd dat de blonde jongen eindelijk zijn brief voor Zweinstein kreeg, waren er twee van hem: de charmante, welgemanierde, voorkomende Howell en de vervelende, kinderachtige en poëtische Howell. Waar de meeste mensen slechts één van de twee Howell’s kenden, zou Zweinstein hoogstwaarschijnlijk gedoemd zijn om met beide in aanraking te komen.

De Pendragons hebben een bijzonder goede relatie met de Howards – de Duke en Duchess of Norfolk en hun kinderen. Deze vriendenrelatie is inmiddels verstevigd door het uithuwelijken van de erfgenaam van de Pendragons aan de jongste dochter van de Howards: Elizabeth.

Om zijn vaders naam te eren heeft Howell na diens dood zijn naam ver-Welsht tot Hywel.

Rijkdom en huizen:
Het grootste huis – the main mansion – is in Cornwall. Het klimaat in Cornwall is aangenaam, vooral aan de noordkust. Het gaat zelfs zover dat er palmbomen groeien. The main residence ligt dan ook vrij dichtbij de kust en in ieder geval dichtbij een haven die in verbinding staat met de zee. Klik.
Daarnaast hebben ze een bescheiden herenhuis in het door de upperclass geliefde Bath voor de zomer.

Ondanks het feit dat ze binnen de familie ruim voldoende geld hebben om te kunnen leven zoals je van hun stand zou verwachten, begint Lebannen zich sinds enkele jaren steeds meer met het zakenleven te bemoeien. Met het beleggen in aandelen van grote bedrijven – waaronder die van de Marks – doet hij het tot nu toe goed.

Gedrag:
Als erfgenaam van het hertogdom Cornwall en alles wat erbij hoort, heeft hij zoals gezegd een bijpassende opvoeding genoten. Helaas was Howell, zeker in zijn jonge jaren, niet bijster geïnteresseerd in het beheren van een landgoed (“Ik huur daar wel mensen voor in!”) en zijn daar dan ook flink wat problemen van gekomen. Verschillende malen heeft zijn vader op het punt gestaan in zijn adoptief-zoon te vertellen dat hij hem alleen maar geadopteerd had - inderdaad, je bent geadopteerd, jongen - zodat er een erfgenaam zou zijn, dat hij dankbaar moest zijn en als hij niet harder zou werken, hij onterft zou worden. Nimue’s zachte stem heeft hem echter steeds van dat plan afgehouden. Howl’s moeder heeft haar echtgenoot echter niet tegengehouden toen hij het gedrag van zijn zoon op een andere manier aanpaste. Begin negentiende eeuw was het gelukkig nog niet verboden om slecht gedrag uit je kinderen te slaan, en dat was iets waar Lebannen wel gebruik van wist te maken. Op die manier leerde de erfgenaam van het hertogdom van Cornwall zich in aanwezigheid van zijn vader en andere goed geplaatsten beleefd en voorkomend te gedragen, terwijl hij voor de rest van de tijd gewoon zichzelf was. Spottend, dramatisch, onuitstaanbaar en wel… Howell!

Na de dood van zijn vader werd Hywel een stuk serieuzer dan zijn verloving met Elizabeth hem al had gemaakt. Hij was nu voor een groot deel verantwoordelijk voor het hertogdom Cornwall en daarbij had grappig doen geen plaats. Zijn idiotie zal dan ook zelden meer naar buiten komen - maar binnenin is het nog alom aanwezig.

Uiterlijke beschrijving:
Zijn natuurlijk blonde haar valt warrig en met een hele vage krul tot iets over zijn schouders en is niet bijzonder netjes geknipt. Dit is tot ontsteltenis van zowel zijn vader als zijn moeder, maar hij vindt dat het hem een zekere charme geeft. Qua kleding doet hij precies wat zijn ouders willen - tot nu dan - dus hij vindt dat hij toch ook zelf nog wat over zijn uiterlijk te zeggen heeft.
Voor zijn leeftijd is hij vrij lang, maar niet bijzonder gespierd. Hier wenst hij echter wat aan te doen, maar veel verder dan gewichtheffen met boeken en als niemand kijkt opdrukken, komt hij niet.
Rond zijn lippen hangt vaak een plagerige, spottende glimlach en ook zijn blauwe ogen hebben zich hiernaar aangepast. Hij lijkt alles op een komische manier te bekijken, hoewel hij zijn manieren niet altijd zal vergeten - dit is er met name door zijn vader in geslagen.
Zoals eerder vermeld is hij zeker niet lelijk. Sterker nog, hij is “très handsome”, zoals een Franse tante die eens op bezoek kwam, verklaarde. En dat weet hij maar al te goed. Howell is, zelfs op jonge leeftijd, al narcistisch te noemen. Hij zorgt er dan ook het liefst voor dat niets zijn aristocratische blanke huidje kan schaden.

Huisdier:
Howl heeft een flinke tijd in de dierenwinkel rondgedrenteld voordat hij echt wist watvoor huisdier hij wilde. Hij had geen behoefte aan een uil, aangezien er al een gezinsuil was en aangezien hij binnenkort naar Zweinstein zou gaan, moest hij kiezen tussen een rat en een kat. Katten vond hij prachtige beesten, maar ze waren moeilijk af te richten. Ratten daarentegen waren makkelijk af te richten en je kon ze beter verstoppen. En verstoppen was wel nodig, want Nimue was allergisch voor vrijwel alles wat dierlijk was en haar had. Katten waren moeilijk te verbergen, dus na lang, lang nadenken, koos de jongen een jonge, sneeuwwitte rat uit met een walgelijk lange staart en rode oogjes. Een albinorat die de Welshe naam Wynne kreeg.

Door een tragisch incident - Arden Inverness heeft ervoor gezorgd dat hij eerst levend verbrandde en daarna verdronk - is Wynne overleden in Howl's tweede jaar. In het derde jaar heeft hij dan ook, met toestemming van schoolhoofd Matthews, een vleermuis mee. Helaas kon hij geen albino vleermuis vinden, dus deze is saai grijs met bruin en zwart. Met enige moeite heeft Howell het beest zover gekregen dat het brieven rond kan brengen als een uil. Het beest heeft de bijpasselijke naam Newynne. Niet wit. De Pendragon heeft nog geen idee of het nu een mannetje of een vrouwtje betreft.

Hywl's vleermuis is ontvoerd door de Mysterieuze Figuur.

Afdelingsvoorkeur:
Zowel Zwadderich als Ravenklauw hebben een zekere aantrekkingskracht op hem, ook omdat ze niet bijster veel van elkaar verschillen. Hij heeft een goed stel hersenen, maar gedraagt zich niet altijd even verstandig en zit eerder te plotten dan dat hij met zijn neus in de boeken zit. Zijn moeder heeft liever dat hij in Ravenklauw terecht komt, terwijl zijn vader Zwadderich prefereert. Howl heeft liever zijn vader tevreden dan kwaad - en zijn moeder wordt zelden boos - dus hij neigt richting Zwadderich.

Toverstaf:
Zilverberkenhout, 25 cm, met als kern een feniksveer. (Gesneuveld bij het eerder genoemde Arden-incident.)
Mahoniehout, 23 cm, kern van griffioensnorhaar.

(IMG:http://i101.photobucket.com/albums/m48/Lwuun/Avatars/howl3.gif)
Goddelijke eigenschappen:
- Slim: op vroege leeftijd kreeg hij al met rekenen, lezen en schrijven te maken, niet alleen wat betreft saaie dingen maar ook meer interessante dingen - dat laatste was dan vooral omdat hij zelf boeken uit de bibliotheek meegapte naar zijn kamer. Zijn vader vond boeken over mythes en legendes of gedichten erin totaal niet gepast voor een jongen van zijn stand.
- Inventief: hoewel hij nog niet voor veel problemen heeft gestaan, weet hij zich met woorden en daden vrij makkelijk uit de meeste situaties te redden. Als hij zich verveelt, weet hij altijd wel iets te verzinnen. Verschillende aparte hobby’s zijn gekomen en gegaan zonder dat zijn ouders er – gelukkig – erg in hadden.
- Charmant: zoals je een vlammetje aan kan wakkeren door ertegen aan te blazen, zo was het ook hiermee. Toen hij van zijn vader de grondbeginselen van beleefdheid leerde, verzon hij er zelf snel vanalles bij dat in bijzonder goede aarde viel. Dit verzacht zijn spottende aard voor het leeuwendeel.
- Sociaal: hoewel hij niet bijster veel goede vrienden heeft (daarentegen wel veel kennissen), maakt hij ze vrij makkelijk. (Net zo makkelijk als hij ze ook weer denkt te kunnen “lozen”.)
- Ambitieus: hoewel dit door veel mensen als een slecht eigenschap gezien kan worden, is het in werkelijkheid een goed eigenschap, zeker als het over Howl gaat. (Zeker als je zijn mening erover vraagt.) Als je geen ambitie hebt, kan je nooit hogerop komen en is dat niet wat iedereen heimelijk verlangt?

Door sommigen gezien als minder aangename eigenschappen:
- Narcistisch: knap zijn is een gift, er goed gebruik van maken is een talent. Howell is toevallig niet alleen bijzonder knap - “bloedmooi, een uiterlijk dat allen, zowel mannelijk als vrouwelijk, laat smelten als de late sneeuw in de lentezon!” - maar weet er toevallig ook prima gebruik van te maken. Wat is hij toch talentvol!
- Arrogant: niet alleen is hij knap, ook beschikt hij over meerdere meesterlijke talenten. Maar zoals elke meester, loopt hij wel eens - kuch, regelmatig - naast zijn schoenen.
- Spottend: hij benadert de meeste dingen zonder er echt serieus over te doen. Het leven is een klucht, laat deze Pendragon dan de nar zijn. Hij houdt weinig rekening met de gevoelens van anderen, hoewel zijn spottende houding meestal goedmoedig bedoeld is.
- Dramatisch: hij heeft teveel gedichten en mythen gelezen om nog normaal te kunnen functioneren. Gewoon omdat hij het leuk vindt, kan hij plots een heldenrol - of de jonkvrouwenrol - van één of andere legende presenteren of een regel uit een gedicht tevoorschijn halen. Of zelf bedenken, hoewel het dan minder mooi klinkt.
- Kinderachtig: hij móet zijn zin krijgen, hij móet winnen en hij móet de beste zijn. Zo niet, dan kan hij zich als een ontzettende kleuter gedragen.

(IMG:http://i101.photobucket.com/albums/m48/Lwuun/Avatars/howl4.gif)
Spreuken geleerd:
x Aguamenti -> water
x Alohomora -> openen
x Aparecium -> maakt onzichtbare zichtbaar
x Avis -> vogeltjes
x Baculus Calidus -> staf wordt warmte-element
x Colloportus -> sluit object
x Diffindo -> scheuren
x Expelliarmus -> ontwapenen
x Exsilium -> vouwt papiertje op dit iets mini
x Iubeo Cadere -> ik beveel te struikelen
x Incendio -> vuur
x Locomotor Mortis -> beentjeplak
x Lumos -> licht
x Nonpluvius -> waterafstotend
x Orchidea -> bos bloemen
x Reparo -> repareren
x Rictusempra -> kietelspreuk
x Serpensortia -> slang uit toverstaf
x Tarantallegra -> dansspreuk
x Wingardium Leviosa -> zweven

Praktijkkennis:
- Basisvakken eerste jaar
- Basisvakken tweede jaar

Theoriekennis:
- Basisvakken eerste jaar
- Basisvakken tweede jaar

Bezit:
- Uitzonderlijke intelligentie

Feiten:
1. Howl is als de dood voor vogelverschrikkers.
2. Als mensen niet reageren zoals hij verwacht (of wil) dat ze reageren, zijn ze raar.
3. Scheel kijken en tong uitsteken, de beste methode om uw gevoelens uit te drukken.
4. Een mep tegen de neus van een mede- of tegenstander en weg wolkenland.

Een Kleine Geschiedenis Van Een Groot Man
Op een mooie dag, ergens aan het einde van de zomer, huppelde een jongentje door de wei. Met zijn blonde haren, pure huidje en heilige uitdrukking, leek hij net een engel. Het feit dat zijn kleren gescheurd en modderig waren, deden echter lichtelijk afbreuk aan het geheel. Een gevallen engel was nu een betere beschrijving. Een bomenklimmende en uit bomen donderende engel.
Nu kan je je afvragen: waarom huppelt zo'n gevallen engel nu met zo'n heilige uitdrukking door de wei? Er kunnen verschillende antwoorden zijn. De eerste mogelijkheid is dat hij zijn aureool kwijt is en dat hij deze ergens in de wei verloren denkt te hebben. Toch lijkt dat niet waarschijnlijk, want je aureool raak je niet zomaar kwijt en zeker niet in de wei. Merlijn gebruikt namelijk tiensecondenlijm van Bizon (hij staat geheel los van de tijd) en die werkt heel goed. Daarnaast zou een engel er niet zo heilig uitzien zonder aureool, dus we nemen aan dat hij die nog heeft. Er moet een andere reden zijn: zo kan het bijvoorbeeld zijn dat deze engel een beschermengel is die zijn protégé (of iets dergelijks, het kan ook een appel zijn) kwijt is en die in de wij opzoekt. Ook dit is niet een heel waarschijnlijke aanname want beschermengelen zitten aan een touwtje - ja werk'lijk - aan hun oogappeltjes vast en alleen Merlijn heeft een schaar om dat touwtje los te knippen. Nu we ook deze optie uit hebben gesloten, is er nog maar één mogelijkheid: de gevallen engel is helemaal geen gevallen engel. Hij is een doodnormale sterveling. "IK BEN NIET DOODNORMAAL!" Een sterveling. Maar niet doodnormaal! Neen, deze sterveling is, afgezien van zijn knappe uiterlijk, gezegend met geweldige talenten en manieren om "u" tegen te zeggen. "Je kan ook direct op de grond vallen en me aanbidden!" Een mogelijkheid die door velen als te beschamend wordt afgedaan. Vandaar houden we het bij "u".
Jongeheer niet zomaar een sterveling heeft een schokkende achtergrond waar hij zelf niets van weet. "Schokkende achtergrond? Bedoel je mijn beschamende zusje?" Ehh... já. En natuurlijk dat kleine feit dat hij te vondeling is gelegd door een straatarm zwervertje. "HAHAHA! Oh. Je bent serieus... WAT?!" Maar goed, daar weet hij niets van en dat zullen we dan ook niet weer zeggen. Waar waren we? Oh, juist!
Deze schokkende achtergr- oh nee, mm... Laten we zeggen dat hij geboren is in huize Pendragon en dat, om de een of andere reden, een tijd verborgen is gehouden. Misschien om moordenaars op afstand te houden om de wereld te beschermen tegen de crimineel waar hij tot uit zou groeien. "Schrap dat!" ...om huurmoordenaars op afstand te houden die gestuurd waren door jaloerse echtgenotes van naburige landgoederen die ook zo'n bloedmooi baby'tje wilden hebben.

Alles samengevat: de engelachtig ogende jongen in vieze kleding, had geen goede reden om door de wei te huppelen op een mooie dag, ergens laat in de zomer. Misschien probeerde hij zijn gruwelijke zusje te ontwijken - die had nu de vervelende gewoonte van haar moeder overgenomen om mensen met make-up te besmeren. Ze moest echter nog doorkrijgen dat make-up met name voor vrouwen bedoeld was. En dat haar broer níet vrouwelijk was! Men zegt dat engelen geslachtsloos zijn, misschien heeft onze jongen Howell dan toch engelenbloed in zich? Maar hij is zo hard met zijn hoofd op aarde gevallen, dat hij het helaas allemaal vergeten is...

Een Interview Met De Geweldige Jongeheer Pendragon Voordat Hij Naar Zweinstein Gaat!
Q: "Vertel uw gillende fans die verderop staan en om handtekeningen smeken eens wat over uzelf! Ja, het is beter dat u in de megafoon (waren die toen al uitgevonden?) praat, anders horen ze u niet."
A: "Oh, ehh.. *PIEEEEEEEEEEEEP MEGAFOON GELUID*" Howell duwt megafoon weg. "Ik schreeuw wel... *kuch* Nee, toch niet." Hij pakt de megafoon af en zet hem wat zachter. "Als jullie mijn goddelijke stem willen horen, dames, moeten jullie toch echt wat zachter gillen!" Een knipoog volgt en de helft van de meisjes valt spontaan flauw, wat het geluidsniveau aardig wat aangenamer maakt.
"Góed! Ik ben Howell Pendragon, zoon van landheer Lebannen Pendragon en befaamd - nuja, onder de vakmensen - roddelaarster Nimue Pendragon. En ik heb een zusje Rosalinde... Ik interesseer mij voor uiteenlopende zaken, waaronder poëzie, kunst en vrij irrealistische geschiedenis. Noodgedwongen doe ik ook aan de dingen die toekomstig landheer moet doen - boekhouding enzo - maar dat vind ik minder interessant. Ook moet ik naaien van mijn moeder, samen met mijn zusje, maar dat is te beschamend om in het openbaar te zeggen. Daarom is dit doorgestreept."

Q: *is bij het horen van Howl's goddelijke stem ook gaan gillen en is dus door kleerkast-bewaker bij fangirls gezet na neergeschoten te zijn met verdovingsgeweer* "OH HOWELL! Eh- pardon, jongeheer Pendragon." Hij - ja, híj - schuift zijn bril verder op zijn neus. "Wat verwacht u van Zweinstein?"
A: Howl front en krabt in een ontzettend sexy gebaar aan zijn kin - waar over enkele jaren vast een ontzettend leuk ongeschoren huidje zal zitten. "Mmn... ik heb er al veel over gehoord van zowel mijn ouders als het personeel. Daarvan was een groot deel positief, maar zo goed scheen het vijf tot acht jaar geleden niet te gaan. Ik weet daar echter niet genoeg van om een mening te vormen, dus ik denk dat het wel mee zal vallen. Ik verwacht kwalitatief hoogstaande lessen en fijne bedden. Dat laatste, daar ben ik al van verzekerd, maar over dat eerste verschilt wat ik gehoord heb. Dus we zien het nog wel..."

Q: "Waaaaaaaaow... Kuch." Hij slaat zichzelf op zijn hoofd met de microfoon en breekt zijn bril hiermee. Hij wordt kermend afgevoerd en een enthousiaste fangirl met een populair "MARRY ME HOWL!" shirt neemt zijn plaats in. "Wil je met me trouwen?!"
A: "Ik weet niet of het wel verstandig is... waarschijnlijk wordt je dan door mijn andere jaloerse fangirls verscheurd. En dat wil ik je natuurlijk niet aandoen..." Er volgt een verleidelijke knipoog en de fangirl valt spontaan flauw. "Oh... eh... volgende vraag?"

Q: Er komt snel een vervangende fangirl. "Wat is bij de volgende dingen je favoriet: eten, dier, kleur, afdeling op Zweinstein, muziek, plaats, bezigheid, persoon - heb je een idool?"
A: Dit wordt hem elke keer gevraagd, dus hij drukt op een knopje en er komen flyers met daarop "WAT FAVORISEERT HOWELL?" erop op de fangirls neerdalen. "Eten: sushi (dat is Japans, mijn Franse tante is ermee aangekomen, erg lekker); dier: wolf; kleur: (gr)ijzige tinten en zwart; Ravenklauw en Zwadderich; viool en piano; dat zal ik niet zeggen, anders is het geen geheime plek meer voor mij alleen...; het mensen naar hun zin maken (kuch); misschien mijn vader. Hij heeft me sterk gemaakt en me veel geleerd."

Q: Door de eerdere interviewer wordt de vragenstellende fangirl neergeknuppeld. Hij heeft nu een nieuwe bril en een Captain Hook ooglapje. "Hoe vindt u dat ik eruit zie, jongeheer Pendragon?"
A: Howell staaaart. "Mm... fascinerend."

Q: "Hihi! Bedankt! Denk ik... Ahum... hoe zit het met magisch talent? Beschik je over veel daarvan?"
A: "Ik beschik over vele, véle talenten... magie is daar zeker één van. Ik heb er vrij veel aanleg voor - hoe kan het ook anders met twee ouders die beide getallenteerd zijn? Ik zou jullie bijvoorbeeld door de bliksem geraakt kunnen laten worden, hier op dit moment, want ik ben ook een gevallen engel!"

Q: Iedereen valt in zwijm? (Dat vraagteken staat er alleen zodat het een vraag blijft.)
A: Howl maakt van de gelegenheid gebruik om "IK BEN GEK!" of "LOSER!" op verschillende voorhoofden te schrijven en daarna weer onschuldig op zijn stoel te gaan zitten.

Q: Men komt langzaam weer bij. Eén van de fangirls vraagt hysterisch: "Kan je ons echt verkolen met een bliksemschicht?!"
A: "Jazeker! Ik zal het laten zien!" Binnen drie tellen komt er een bliksemschicht uit het plafond en zijn alle fangirls verkoold.

Q: "Koekje d'r bij?"
A: "Lekker!"

Howell Pendragon paste dit bericht aan op Thu 31 July 2008, 17:46

(IMG:http://i101.photobucket.com/albums/m48/Lwuun/howl6.gif)

Een kleine introductie van een groot man vrouw persoon
Naam: Luna Duende (Paspoort zegt Marjolein.)
Wordt genoemd: Lwuun, Luun, Luuwn (Saske (IMG:http://i101.photobucket.com/albums/m48/Lwuun/pendragon.gif)), LUNAIN NOXIM DUENDE!! (Niki XD)
Leeftijd: 18 (HAHA IK MAG NOG MEER DRINKEN! :'D)
Geboortedatum: 21 oktovber 1991 (Weegschaal - Lucht - Schaapje)
Religie: Christelijk Vrijgemaakt ^-^
Bezigheden: RPG, lezen, schrijven, tekenen, manga, anime
Favo's: Eten: Sushi :'3 Dier: Wolf, spookdiertje en chimp Film: Howl's Moving Castle (van studio Ghibli <333) Kleur: Zelfde als Howl. ^^ Muziek: Ierse/Keltische folk, film en musical muziek. Chopin + Ravel
Schoolspul: 5Gym, Tekenen en Geschiedenis <3
Blablabla: Engels studeren, Spirited Away, onuitputtelijke inspiratiebron, Gaelic, Chinees ;-;
Oud Karakters:
Luna Duende: Ravenklauw, klassenoudste, hoofdmonitor.
Elindor Enchanter: Docent VTZK, AH Zwadderich.
Ashalind Fithiach: Docente Kruidenkunde, AH Ravenklauw, Schoolhoofd, tijdelijk AH Zwadderich en Huffelpuf.
Tristan Branwenn: Winkelier T&A Fopartikelen
Volwassen karakter: Llewel Ahearn: Assistent Hoofd Departement voor Fabeldieren enzo geweest, Minister van Toverkunst, Winkelier 't Gouden G'waad

~
1823-1824
Zie doorm~


1822-1823
In de zomervakantie voor dit schooljaar werd zijn verloving officieel aangekondigd op het Norfolk Ball.

Het schooljaar was errugh lang. Hij kreeg een stiefbroer erbij (George) die ook op Zweinstein terecht kwam, evenals zijn neef Joseph. Howl's verloofde kwam in zijn afdeling en terwijl hijzelf een stap terugnam en de functie klassenoudste liet vallen, nam zij die op. Onder leiding van Elizabeth en Isa Boleyn veranderde de afdeling nog meer in de meest verfijnde, degelijke van Zweinstein. Afgezien van die ene keer dat de hele afdeling dronken dacht te zijn en 's nachts het hele kasteel roze verfde en curieuze posters ophing. De rest van de tijd speelden ze nette potjes tennis - of ze deden een poging, want half Griffoendor kwam het spel verwoesten: de onderdelen, het veld. Ze vervloekten zelfs de Zwadderich leerlingen. Die dronken thee en aten koekjes.

Verder had hij samen met Arden Inverness en Laurence Howard (en wat random betaalde leerlingetjes) een geweldig toneelstuk opgevoerd dat voor altijd bekend zou zijn - en waar natuurlijk een vervolg op zou komen... binnen een paar jaar... ofzo.

Hij werd gemarteld door Arden Inverness met een voodoopop van zichzelf (door het bedrijf van Isden Ashington) en kwam er zo achter dat ze van plan was haar vader te vermoorden. Uiteraard stuurde hij die meteen een brief. Ook stuurde hij brieven over en weer met Elizabeth, maar die hadden slechts fijne, lichte onderwerpen in zich.

x. Lessen:
Toverdranken I
Geschiedenis I
VTZK I
Kruidenkunde I
Etiquette
Fabeldieren I
Zwarte Kunsten PL
x. RPG-topics avec moi:
How Something Small Can Be So Irritating
The Social Event Of The Season: Norfolk Ball
Sheba's Magische Boekenpaleis
Tempus Conventi
Openingsfeest
Attack of the Clones Wutfuk
Anja - He Ain't No Man!
Sexay Zwadderich Afdelingstafel III
Host Club Masquerade
Very Important Request
HC: Sexeh Slytherin Storytelling Parteh
Men Zegt Dat Kabouters Dauw Op Gras Kwijlen
Rood! De Kleur Van Den Onderwereld!
Alphamoodswing To The Beat!
It Was A Beautiful Summer
[Insert Wachtwoord]
Onverwachte Inspectie!
Most Dear, Most Noble Love Letters
Blind Date Picknick
Slaapdrankje Zoeken
Goddelijkheid Arriveert
Lerarentafel
Slytherin's Sexay Strafwerk <3
Omegamoodswing To The Beat!
Halloween
Super Training Van Het Beste Team
Fanielje's ijssalon
Zwadderich Doet Aan Sport
Luca stript voor Howl en Scott
Swim Away, Voodoo Doll, Swim Away!
Thoneelftuck
De Huffelige Sponsorloop
M-m-maar maar wij willen ooh-ook!
x. RPG-topics die ik volgde:
Vid Is Stiekem Een Vrouw
Speel Met Me, Scottieb00h!
On The Playground

1821-1822
Ik dit jaar gebeurde er zeer veel voor onze kroonprins. Niet alleen eindigen hij en Inverness regelmatig een gesprek in een duel, ook hoorde hij - samen met Elizabeth Howard, zittende in een kast - hoe hij uitgehuwelijkt werd door zijn ouders aan Elizabeth zelf.

Anders dan vorig jaar was de Host Club met twee geslaagde feestjes - hoewel Inverness het nodig vond om het eerste feestje Rosalinde vol op de mond te zoenen waar iedereen bij stond te kijken - met nieuwe hosts.

In dezelfde tijd dat Howl van zijn verloving hoorde, trainde Inverness voor hem een prachtig jong paard. Na een buitenrit samen eindige het paard dood - verbrand - en Inverness met een gebroken been - en verbrand. Daarnaast kwam the society er bij een feestje op huize Pendragon achter dat Baron McCoy een bastaard dochter had, die niemand minder was dan Inverness ~ want bestaat er iemand minder dan zij?

Nadat jongeheer Pendragon enigszins verwerkt heeft dat hij zal gaan trouwen, begint hij zich zorgen te maken over het produceren van nageslacht - want dat is toch de hele reden voor trouwen? - en vooral over hoe dat moet. Om hierachter te komen gaat hij het aan Logan Matthews vragen. Nauwelijks is hij daar of Bailey Davis komt, slechts door een laken bedekt, de slaapkamer uitwandelen. Matthews en Davis blijken in het geheim getrouwd te zijn, vertellen ze de blonde jongen.

En ergens tussendoor was er nog iets met een kantoor vol kakkerlakken dat de Zwadderaars samen moesten verdelgen, maar gezien het geringe succes zal ik daar maar over zwijgen. Al met al een roerig jaar, dus!

x. Lessen: Kruidenk. Ongeschoren Cactussen; Tverdrnkn. Liefdesdrank; Vrwr. Tgn. D. Zwrt. Knstn. Testles; Etiquette teluiomlinktoetevoegen
x. RPG-topics avec moi: Openstaande Rekening Vereffenen; Waaoow Mooi Weer Lalala Boem ♫; HC: *kakaccent* Een Rijkeluis Fuif!; Sexay Zwadderich Tafel II; Zwad: The Attack Of The Cockroaches, Kaskraker #1; Zesregelig Theepartijtje; Halloween, Zwadderich en Huffelpuf; Inspontane Ontbranding; Tragisch Ontdekkingsgevoelig Feestje; Chaaaarliiieeee, Let's Go To The Magic Library!; Het Einde Van Een Roerig Jaar; How Something Small Can Be So Irritating; Dat Is Mr Etiquette Voor Jou
x. RPG-topics die ik volgde: Get Lost! I'm Writing Here...; I want you back; Speel met me, Scottieb00h!

1820-1821
Voor alle fans van His Lordship Howell zal hier een samenvatting tevoorschijn getoverd worden van dit jaar, dingen die zowel uitgebreid in topics zijn gespeeld als dingen die je nog nooit gelezen hebt! Dit jaar was zoet als het honingkleurige goud van een kroon en pijnlijk als brandend maagzuur (of andere brandende dingen zoals armen en ruggen). Al vrij snel heeft Howell kunnen constateren dat vrijwel alle leraren aan de Gekkemensenziekte lijden. Waarom? Wel, ten eerste had hij veel vertrouwen in Thatcher, totdat deze Grinch als schoolhoofd aanstelde. Grinch doceerde een vak waar Howl van hield, maar hij had de juiste capaciteiten niet en liet het volledig na zijn lokaal zelfs maar schoon te maken, terwijl dat voor een beetje tovenaar toch in een handomdraai gelukt moest zijn. Dan namen deze twee Nyx aan die ooit een zwerkbalheld was geweest, maar was gestopt omdat er – blijkbaar – iets mis was gegaan in zijn hoofd. En zo’n persoon werd dan aangenomen… Welnu, dan was er weer een, professor Wheather, waarin Howl al zijn hoop had gesteld. Helaas voor hem had hij veel teveel gehoopt, want Wheather was zo paranoïde als een deurknop (héél erg dus). En wel, momenteel zijn er geen andere docenten in Howl’s denkwereld.

Gelukkig had hij wel licht kunnen doen schijnen in de duistere poëzieloze wereld van Arden Inverness. Niet voor lang, helaas, want tegen het einde van het jaar stak ze zowel hem als zichzelf in brand na een ruzie gecombineerd met een duel waarbij zowel Howl’s rat als toverstaf sneuvelt. Sindsdien vindt Arden Howell niet aardig – hij vraagt zich nog steeds af waarom. Hoe dan ook, Arden ziet er prachtig uit als mummie ~ daarvan getuigd ook de jongen die Howell op de een of andere manier absoluut niet mag, dat joch met zijn rare praatjes en nog vreemdere naam, Sakuraï.

Op het moment dat Howell Arden het licht laat zien in de bibliotheek, vindt hij een boek over Arthur Pendragon en diens vader Uther Pendragon, en vooral het feit dat zij koning van Engeland geweest waren. En wat anders kan Howell Pendragon zijn dan een afstammeling van deze twee en dus de waarlijke troonopvolger van Engeland? Nee, geen vondeling op de stoep van de Pendragons, maar de waarlijke troonopvolger van Engeland!

De Host Club die de jonge Pendragon aan het begin van het jaar opgericht heeft met de hulp van enkele eerstejaars, gaat niet zo op rolletjes als gehoopt. Gelukkig heeft hij voor het volgende schooljaar meer capabele zielen die hem helpen en een nog belangrijkere reden dan het plezieren van zijn medeleerlingen voor het organiseren van de Host Club – deze keer wordt de Host Club een dekmantel voor zijn gevolg! Alle leerlingen die hem willen helpen om de macht in Engeland in handen te krijgen.

Topics
'De Beer Heeft Er Genoeg Van, Zeg Ik Je!' !
Genezen Van Geruzie Over Gebroken Geneuzel * !
<3 Geruzie Over Gebroken Geneuzel !
Voederige Consumptie à la Tresexayus Homocubus * !
Lieve, *kraskras* Beste, *kraskras* Geachte.., * !
Jouw KO, Mijn KO (Huffelpuf) * !
Kaskrakers Zwadderich !
Waarheid, Durven of Doen * !
Toverdranken ~ 1. Vitaliserende Alruindrank !
Sense & Insanity*!
Sexay Zwadderich Afdelingstafel* !
Host Club ~ De Gastheren Ontmoeten Elkander* !
Geschiedenis v/d Toverkunst ~ 1. De Oudheid !
S&B ~ 1. Colloportus !
Na Het Openingsfeest !
Openingsfeest !
De Sexay Gek en de Koninklijke Knuffelpuf* !
't Gouden G'waad !
Burn Bab- No... Burn, Thou Cute Doll!* !
De Lekke Ketel !

Topics M. Oude Karakters Die Ook Wel Hip Zijn
Tijd Voor Toestemming

Interessante Uitspraken! <3

Attention please <3
Reageren op alles wat met Howl te maken heeft? Niet hier! Al die reacties zijn zeer welkom in Howell's Hollow. Dankuwel. :'D

Mort Fairchild paste dit bericht aan op Thu 22 October 2009, 18:17

"Lieve Lwuun, niet zo lieve Howell; ik mag u mededelen
dat Howell de tweedejaars in Zwadderich mag vervelen!"