![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
|
| Help Zoeken Studenten Kalender |
| Welkom gast ( Inloggen | Registreer ) | Validatie e-mail opnieuw verzenden |
![]() ![]() |
| Scott Evergreen |
Gepost op: Wed 19 December 2007, 18:23
|
|
I'm a saint. Groep: Afdelingshoofd Griffoendor Berichten: 3.015 Leerling nr.: 1.883 Leerling geworden op: 19 November 2007 Jouw gevoel op dit moment: bored Behaalde afdelingspunten: 70 voor Abalebam! |
Karakterkaart Scott Justin Evergreen
Naam: Scott Justin Evergreen Geboortedatum: 14 augustus 1786 Sterrenbeeld: Leeuw Leeftijd: 37 jaar Familieleden: Justin Evergreen x Margaret Wistfield (Grootouders mannelijke kant + kinderen) # Justin Evergreen (Huffelpuf) De grootvader van Scott Evergreen was de typische hardwerkende Huffel die het in zijn bloed had om voor planten te zorgen. Hij hield van planten, hij leefde voor planten, blonk uit in Kruidenkunde en wist zeker dat hij aan planten zijn leven wilde weiden. Zodoende zette hij na zijn (voor de rest) ietwat gemiddelde Zweinsteincarriere als leerling het bedrijf op dat de generaties zou gaan overleven; Evergreen’s Magische Kruidenpaleis & co., daar het begon als kleine kruidenkastuin. Echter, de vraag naar magische kruiden groeide en al snel kon Justin het al niet meer alleen aan waardoor hij gedwongen werd te fuseren met een van zijn zakenpartners; Scott Wistfield. De productie onder Evergreen & Wistfield corp. groeide gestaag, en de twee werden goede vrienden ondanks het hoge leeftijdsverschil aan Wistfields kant. Door de nauwe samenwerkingsband onder de twee mannen werd Justin echter verliefd op de dochter van de 44 jarige Scott, Margaret Wistfield. Haar vader zag een goede partij in zijn zakenpartner en stemde toe in het huwelijk. Samen kwamen ze te wonen in een schattige witgepleisterde boerderij op een van de (ondertussen) uitgestrekte landerijen van Justin in het dorpje Landsmouth te Wales. # Margaret Evergreen-Wistfield (Magisch bloed, doch niet naar Zweinstein geweest) Scott’s grootmoeder aan vaders kant was de tweede dochter uit een druk gezin. Doordat haar vader geen nut zag in het onderwijzen van zijn dochters leerde zij het huishouden van haar moeder, onder andere door gebruik te maken van haar toverkunsten. Doordat ze opgroeide in een hardwerkend gezin werd haar economisch ingestelde geest bevorderd, wat haar tot een pienter klein heksje maakte. Haar vader besloot haar uit te huwelijken aan zakenpartner Justin, een man die ze van gezicht kende maar wiens natuur haar volledig onbekend was. Toen ze hem leerde kennen leerde ze echter ook van hem te houden, en huwelijksproblemen kwamen nooit voor. Margaret was een tenger en onopvallend meisje, doch met een pientere houding en antwoord mocht haar wat worden gevraagd. Samen met de ietwat bruuske Justin maakten ze een mooi stel, en het duurde dan ook niet lang voordat de eerste kinderen en erfgenamen arriveerden. *# Thomas Evergreen (Huffelpuf) De vader van Scott Evergreen had altijd al een speciale plek toebedeeld gekregen in het gezin. Hij was de oudste, hij was de erfgenaam, en hij zou de landerijen krijgen. Hij was erg koppig en eigenzinnig als kind, en bezat geen duidelijke voorkeur voor planten. Dit werd hem echter met de paplepel ingegoten, of hij nu wilde of niet. Pas toen hij op Zweinstein aanbelandde kwamen zijn talenten pas duidelijk naar boven. Meer was het ook niet, want net als vader Justin mocht Thomas dan misschien uitblinken in Kruidenkunde, in de rest van de vakken kon hij zich nauwelijks vinden. Dit, plus het feit dat hij zich slecht kon vinden in het gezelschap op Zweinstein, plus dat zijn broertjes niet naar school konden doordat het schoolgeld voor drie teveel was, maakte dat hij in zijn vijfde jaar stopte met Zweinsteins Hoge School en nu full time in het bedrijf van zijn vader begon te werken. Thomas was alles behalve onaangenaam om te zien, met zijn donkere, hazelnootbruine haar dat lichtelijk krullend rond zijn gelaat streek, en zijn heldere groene ogen. Helaas werd hij echter verliefd op een meisje van dreuzelafkomst een paar dorpen verderop, en zij op hem. Zijn vader keurde het huwelijk echter af daar hij de familie volbloed wilde houden. Thomas was ontroostbaar, en omdat Justin toch het goede in hem wilde tonen ging hij zelf op zoek naar een geschikte huwelijkskandidaat voor zijn zoon en erfgenaam, die hij uiteindelijk in zijn eigen kringen vond; Emily Mannon was de derde dochter van de illustere Mark Mannon en een van zijn grootste concurrenten. Oorspronkelijk beloofde Mark een van zijn twee oudere dochters, maar door omstandigheden bleek dit later toch niet mogelijk. Hoewel Thomas en Emily het probeerden hebben hun tegengestelde karakters het nooit totaal met elkaar kunnen vinden. Na de dood van Justin verhuisden Thomas en Emily naar de grote boerderij die daarvoor aan zijn vader had toebehoord en namen daarbij ook de zorg voor de oude Margaret op hun hoede, die hen steunde in het voorzetten van het plantenbedrijf. Thomas en Emily kregen samen drie kinderen. # Hannah Evergreen (Magisch bloed, doch niet naar Zweinstein geweest) # Fiona Evergreen (Magisch bloed, doch niet naar Zweinstein geweest) # Hugh Evergreen (Huffelpuf) # Edward Evergreen (Griffoendor) Scott Mannon x Mary Haywood (Grootouders vrouwelijke kant + kinderen) & Scott Mannon (Dreuzel) Scott’s opa aan moeders kant was een klein mannetje uit een grote, lichtelijk rijke arbeidersfamilie. Magische toverkunsten bezat hij niet, een goed gevoel voor humor en vrouwen overdadig. Scott lijkt duidelijk meer op deze kant van de familie, en heeft minder weg van de hardwerkende Evergreens (behalve zijn voorliefde voor planten uiteraard). Samen met zijn broers bezat hij een katoenfabriek, waarin hij niet zozeer de winsten en verliezen meedeelde als wel een vast salaris bezat. Een veilige toekomst die hij dacht te vinden door een huwelijk met een van zijn knappe achternichten. De achternicht in kwestie bleek echter een heksje te zijn, en geen slechte ook. Uiteraard was ze zo wijs haar mond over haar magische krachten te houden tot na de huwelijksnacht. Samen hadden ze een semi-gelukkig huwelijk. & Mary Mannon-Haywood (Zwadderich) Mary Haywood was nooit het stille, verlegen meisje geweest dat iedereen haar dacht te zijn, en dat bewees ze maar weer toen ze zichzelf in Zwadderich gesorteerd kreeg. Met haar gitzwarte haar en opvallend groene ogen was ze wel altijd een plaatselijke schoonheid geweest, maar de sluwheid en gevatheid van een Zwadderaar had men nooit aan haar toe kunnen schrijven. Deze eigenschappen werden echter alleen maar sterker door haar jaren in Zwadderich, zodat Scott Mannon uiteindelijk met een zeer zelfstandige en opstandige vrouw trouwde. Toch wist hun huwelijk het te overleven en kregen ze samen vijf kinderen. & Catherine Mannon (Zwadderich) & Jane Mannon (Ravenklauw) & Jonathan Mannon (Zwadderich) & Emily Mannon (Zwadderich) Zoals Thomas geen intenties had om met Emily te trouwen, zo werd Emily over haar oren verliefd op deze Thomas. Hij wilde echter weinig met haar te maken hebben daar het huwelijk uit bovenstaande verplichtingen tot stand was gekomen. Emily was dan ook zeker op de hoogte van de vele relaties die Thomas er naast haar op na hield, maar kon dit verkroppen door haar liefde op haar kinderen te richten. Nadat dezen echter gedebuteerd waren en het huis hadden verlaten, was er weinig meer over voor de voormalig Zwadderaarse. Niet lang hierna is ze dan ook gestorven. & Scott Mannon jr. (?) Thomas Evergreen x Emily Mannon (Ouders + kinderen) % Thomas Evergreen (Huffelpuf) Zie boven. % Emily Evergreen-Mannon (Zwadderich) Zie boven. % Mary Evergreen (Magisch bloed, niet naar Zweinstein geweest) Mary werd als oudste dochter geboren maar toch leek er altijd iets met haar aan de hand te zijn. Misoogsten wanneer ze in het graan had gespeeld, kleine ongelukjes op plekken waar ze zojuist was geweest en vreemde doodsongelukken op plekken waar ze langsliep. Hoe ouder ze werd, hoe ernstiger de aard van de ongelukken en het begon werkelijk op te vallen dat er iets mis met haar was. Mede door de reactie van andere mensen op haar, mede omdat ze zelf andere mensen geen pijn wilden berokkenen zonderde ze zich al snel af en werd een anti-sociaal kind. Vaak was ze opgesloten in haar kamer en ze weigerde om naar Zweinstein te gaan, hoewel de mogelijkheden er waren. Ook het overlijden van haar baby-broertje Jonathan weidde ze aan zichzelf, en haar geest trok diep weg in haar omhulsels. Thomas en Emily wisten niet anders dan haar maar uit te huwelijken (via Schotland) op 13 jarige leeftijd, en zo vertrok het jonge meisje naar een vreemde familie, ver weg in Ierland. Scott heeft haar sindsdien niet meer gezien, en heeft hier ook geen behoefte aan. % Jonathan Evergreen (?) Jonathan werd veel te vroeg geboren, en stierf na enkele uren. Mary heeft dit zichzelf nooit vergeven. % Fiona Evergreen (Huffelpuf) De eerste jaren van Scott’s leven, maar ook later, trok hij veel met Fiona op. Ze waren altijd samen, huppelend door de velden en schuilend voor hun ouders wanneer die de tijd rijp vonden ruzie te maken. Fiona was een opgewekt meisje dat veel van de wereld wist en dat aan haar kleine broertje leerde. Ze scheelden echter enkele jaren, en Scott’s hart brak toen Fiona wel al naar Zweinstein mocht en hij niet, waar ze werd gesorteerd in Huffelpuf. Nooit heeft hij dit Fiona echt kunnen vergeven, en ook toen hij zelf werd gesorteerd in Zwadderich groeide de kloof tussen de twee. Later moest Fiona bekennen dat ze Scott niet meer echt terug herkende van vroeger, maar toch bleef ze de enige vrouw naar wie Scott bereid blijft te luisteren. Ze is gelukkig getrouwd en woont samen met haar man in Nottingham. % Scott Evergreen (Zwadderich) Zie hieronder. Geschiedenis Scott in zijn jonge jaren. Scott Evergreen was een erg gelukkige baby. Hij had twee moeders – zijn zusje Fiona en zijn echte moeder – hoewel zijn vader nauwelijks tijd voor hem had. Toch, toen hij opgroeide en bleek een prachtig kindje te zijn met dikke wangetjes en zwarte pijpenkrullen (de dikke wangetjes gingen later wel weg) en opvallend groene ogen, werd ook de relatie van zijn ouders steeds slechter en slechter. Hij begon dit door te hebben, en wist zich steeds meer aan zijn vier jaar oudere zus Fiona vast te klampen. Samen renden ze door de hoge velden van vaders landerijen, samen bekeken ze de vreemdste planten tot groei komen, en samen verzonnen ze de gekste spelletjes. Ze waren altijd samen, haalden samen altijd kattenkwaad uit en hadden samen erg veel lol. Dit was wel een extra last op de zware bundel van de oudste zus Mary, die later dan ook naar Ierland vertrok. De gelukkige kinderjaren kwamen echter op de rem toen Fiona een brief van Zweinstein kreeg, en de ouders besloten dat het goed was dat ze de school bezocht. Fiona kwam terecht in Huffelpuf en ontwikkelde zich tot een erg vrolijk en nooit teneergeslagen meisje, in tegenstelling tot Scott die met twee lichtelijk depressieve ouders werd opgesloten op hun boerderij. Het was in deze tijd dat zijn vader besloot de tijd rijp te zijn voor Scott om het begin van het vak te leren, en zo besteedde de achtjarige Scott Evergreen veel tijd aan het verkassen van ongevaarlijke magische plantjes. Toen ook hij klaar was om naar Zweinstein te gaan was Scott al erg goed in het plantenbedrijf van zijn vader, alhoewel hij het niet altijd naar zijn zin had. Zijn vader was een erg overheersend en drammerig man, en hoewel hij een goede leraar van Scott was niet altijd even eerlijk. Scott kon dan ook niet anders dan een lichtelijke hekel hebben aan Kruidenkunde op Zweinstein zelf, hoewel hij erin uitblonk. Totdat hij aan zijn vierde jaar op Zweinstein begon, dan. De knappe jongen was gesorteerd in het groene Zwadderich, dit tot afschuw van eerder genoemde vader. Een lange traditie van Huffels werd hiermee verbroken, en ook zijn innige vriendschap met Fiona werd minder. In Zwadderich leerde Scott zijn ‘ware aard’ kennen, tenminste in zoverre hij deze nu ook nog bezit. Arrogant en verveeld paradeerde hij door de gangen alsof de school van hem was, hoe klein hij ook was. Samen met een groep van vrienden vormde hij een beruchte groep binnen Zweinstein, niet alleen om hun streken als wel om de harten van de meisjesstudenten die ze poogden te veroveren voor niets dan de lol. Dit begon voornamelijk in de vierde klas, waarin Scott begon aan drie zeer slechte schooljaren. Zijn resultaten gingen in het kwadraat achteruit, en hij ging een aantal keer op het nippertje over. Wel verblijdde hij de school als jager in het Zwadderich Zwerkbalteam en als lid van de knalpokerclub, hoewel dit hem vele wenkbrauwen heeft gekost. De populariteit was het hem enkel wel waard. Na vele ruzies met bezorgde ouders, leraren en anderen die het nodig vonden Scott op zijn leerprestaties te wijzen, zag hij in zijn zevende jaar dan toch eindelijk het licht. Met de uitdrukkelijke hulp van verscheidene knappe leraressen en meisjes wist Scott zich dan uiteindelijk toch nog in de voldoendes te werken waardoor hij Zweinstein met een krappe acceptabel afsloot. Nooit was hij goed geweest in toverstokkengezwaai, zoals bezweringen/verweer tegen de zwarte kunsten/transfiguratie of heelkunde, en ook nu heeft hij daar erg veel problemen mee. Van Zweinstein tot Zweinstein Er zitten zeventien lange jaren tussen het afmaken van Scott’s schoolperiode en zijn vaste aanstelling op Zweinstein’s Hogeschool voor Hekserij en Hocuspocus. Zeventien verschrikkelijk lange jaren – die het grootste gedeelte van hun tijd niet nuttig werden besteed. Van zijn achttiende tot aan zijn vierentwintigste zat hij in de verplichte dienstplicht die rond werd gevoerd, en moest hij het leger in.. Dit betekende overleven, en Scott was geen overlever. Hij was een persoon dat liever rustig bij het haardvuur de nieuwste chocokikkers uitprobeerde. Een wonder geschiedde dan ook toen hij de oorlog overleefde, wat niettemin te danken was aan het feit dat hij het grootste deel van zijn tijd in een schuilkelder samen met wat knappe zusters doorbracht. Het is echter wel te stellen dat zijn angst voor het onbekende hier zijn wortels heeft geschoten. Wel werd hij in staat gesteld in deze periode een aardig zakcentje te sparen, zodat hij uiteindelijk met meer uit de oorlog kwam dan waar hij mee was begonnen. Samen met wat vrienden begonnen ze dan ook hun vervolgstudierichting uit te zoeken – maar dit bleek moeilijker dan gedacht. Een uitzonderlijke tovenaar was hij nooit geweest, maar Scott bleek zelfs besluitelozer op het vlak van keuzes wat betreft zijn toekomst. Hij verzette zich tegen het idee zich te specialiseren in plantenkunde, hoewel hij hier enkele jaren later wel toe werd gedwongen door zijn vader, die zijn besluiteloze zoon met lede ogen aanzag en graag wilde dat hij zijn bedrijf later zou overnemen. Uiteindelijk ging Scott er dus toe over de Hogere Academie voor Plantenkunde en Plantengeleerdheid te bezoeken. En hoewel hij eerst met tegenzin zijn weken vulde, begon enthousiasme echter die plek in te nemen toen bleek dat hij een van de besten van zijn jaar was. Met plezier onderzocht hij en voldeed hij aan de moeilijkste proeven, en won zo een uitwisselingsproject met een dezelfde school in het lager gelegen Frankrijk, waarvan de verhoudingen op nationaal gebied uiterst slecht lagen maar op plantenkundig gebied klaarblijkelijk aan de betere hand waren. En nooit had Scott Michelle ontmoet, en nooit had hij haar getrouwd, als hij niet naar het land van zijn voormalig vijanddom was vertrokken. Zijn uitwisselingsproject liep uit in vijf weken vakantie, en in die tijd was Scott naar Parijs gekomen. De stad van de romantiek, de stad van het licht. Veel meer dan de kleren aan zijn lijf had hij niet bij zich – maar kleren waren het. Hij had zichzelf die middag een nieuw kostuum van rijkbewerkte stof cadeau gedaan, en hoewel het nog vroeg in de avond was zag hij menig oog naar hem afdwalen. Grinnikend nam hij nog enkele slokken jenever, en zette het glaasje met een luide klap op tafel. Het Frans dat hij sprak om een nieuwe te bestellen klonk niet vloeiend, maar de woorden kwamen min of meer uit zijn mond. Hij was echter midden in een lichtelijk gebrekkig doch animerend Frans gesprek met de barman toen de deur voor de zoveelste keer die avond met een brede zwaai opende, en zich de meest vreemde siddering door de ruimte liet gaan. Ook de jonge Scott keek op, zijn groene ogen groot van verbazing. Wat het was niemand minder dan de meest prachtige vrouw die hij ooit had gezien, die haar intrede deed in het nu bruine, groezelige café. Haar zilverblonde, krullerige haar leek wel te zijn gemaakt uit sterrenstof, en haar nachtblauwe ogen leken de ruimte voor een moment arrogant rond te gaan voordat ze met heupwiegende bewegingen zich de trap op naar het elitaire balkon bewoog. Zoals menig man zich daar het hart voelde kloppen, zo voelde Scott zich duizendmaal geroepen tot het vreemdsoortige wezen. Want dat wezen, dat prachtige blonde wezen, kon alles zijn behalve menselijk. Zijn voeten tilden hem al als met vleugels beschonken naar diezelfde trap, voordat de barman zijn “Oubliez ca!” volledig had afgemaakt. Want vergeten kon hij het niet – en zou hij nooit volledig kunnen. Met veel gevlei en wat omkoperij wist hij zich uiteindelijk de weg naar de trap vrij te maken. Hij toverde een bos rode rozen uit zijn toverstaf – een van de spreuken die hij volledig onder de knie had – fatsoeneerde zijn zwarte lokken en ging de ruimte binnen. Het leek alsof hij altijd al voorbestemd was haar te kennen toen de jonge schoneling haar voorzichtig het hart begon te winnen, en niet zoveel weken later haar ten huwelijk vroeg. Zijn hart sprong over met blijdschap toen zijn Michelle hem het ja-woord gaf, eveneens bedwelmt door de jeugdige Engelsman. En nooit zette iemand met zoveel liefde en passie zijn lippen op die van zijn vrouw toen de Notre-Dame zijn huwelijks bellen luidde en het begin van zijn later zo moeizame relatie opstartte. Scott was 28 toen hij trouwde, een nette leeftijd voor zijn tijd. En hoewel hij het vroeger nooit had kunnen indenken, was hij zielsgelukkig. Hij had alles wat hij begeerde, en meer. Toch duurde het geluk van zijn relatie met Michelle niet meer dan enkele jaren, toen er zich scheurtjes begonnen te ontstaan. Het was niet dat hij minder van Michelle begon te houden, maar eerder uit het niet kunnen weerstaan van andere vrouwen dat hij begon vreemd te gaan, en juist in dat proces Michelle meer dan ooit nodig had. Toch kwam ze achter zijn nachtelijke avontuurtjes, maar besloot er niets van te zeggen. In plaats daarvan ging ook zij vreemd, iets waar Scott totaal niet van op de hoogte was. Op een ongelukkige donderdagavond kwam Scott echter eerder thuis dan verwacht, en moest hij Michelle midden in haar eh.. bezigheden aantreffen op zijn lievelingssprei op bed, met een andere man. Meer geschrokken dan ook maar iets anders wankelde Scott zijn eigen kamer uit, zijn hoed en stok met zich meegrijpend, en wist hun kleine landhuis aan een Frans riviertje ongedeerd te verlaten. Blind en kokend van het onrecht dat hem (ten rechte!) was aangedaan wist hij niet wat te doen, dan dezelfde avond nog de eerste de beste koets naar Calais te nemen en de overtocht te maken naar Engeland. Doodziek van vermoeidheid en diverse misselijkheden wist hij uiteindelijk Londen te bereiken, niet minder dan 36 uur later. Van hieruit stuurde hij een kort briefje per uil naar Michelle, om er jarenlang niet meer terug te keren. Wel zond hij haar een maandelijkse toelage geld. Het was dan ook in deze rampzalige situatie, weggelopen van zijn juist gebouwde kassen in Frankrijk, dat hij niet wetende wat te doen en weigerende aan te kloppen bij zijn vader – die het huwelijk maar niets had gevonden – een kans zag toen zijn oog op een open post van Kruidenkunde leraar aan Zweinstein viel. Hij solliciteerde en werd aangenomen door toenmalige schoolhoofden James Ray & Gregory Grinch. En hoewel hij nooit van kinderen had gehouden begon hij lessen te geven en voor de plantjes te zorgen. Vele vrouwelijke leraressen leerde hij kennen, en vreemd genoeg maakte men hem Afdelingshoofd van Griffoendor – bij gebrek aan beter, om maar zo te zeggen. Scott wist totaal niet wat hij met Griffoendors aanmoest, daar hij zijn heil toch altijd bij het veilige Zwadderich had gevonden. Na Klassenoudsten te hebben ontslagen en zich om de zoveel tijd vanaf zijn kleine hutje op het terrein naar de zevende verdieping te hebben gesleept werd zijn relatie met de Griffen er echter wel beter op. Ook nam hij zwerkbal op zich, zijn vroegere positie in het Zwerkbalteam hem daarbij helpende. En zijn leventje leek in een wat rustiger vaarwater te zijn gekomen. Dit totdat hij een van zijn nieuwste boeken publiceerde – ook met Michelle in Frankrijk was hij al bezig geweest met deze goedlopende lijn in Engeland – en hij op de handtekeningensessie op de Wegisweg Michelle moest tegenkomen, vastzittende in een horde fans en andere glamorganaverschijningen. Scott wist niet wat te doen toen ze uiteindelijk ook solliciteerde en hem het leven zuur poogde te maken, eerst door hem te betoveren met haar halve glamorganagaven, om vervolgens vreemd te gaan met schoolhoofd Mort Fairchild. Zijn hart juist gebroken en weer gelijmd kon het verdriet lang niet aan, en zo begon ook hij zich af te zetten tegen zijn positie en meerdere relaties aan te gaan, zoals met Fleur Andes. Tot de dag van vandaag is hij echter nog wel met Michelle Evergreen getrouwd en zit hij, officieel gesproken, nog altijd aan haar vast. En haar loslaten zal moeilijk worden voor Scott – want hoewel hun relatie in niets meer is zoals het was, zal hij altijd, diep in zijn hart, van haar blijven houden. Bij haar aankomst op Zweinstein sloopte Michelle zijn armzalige hutje op het terrein, en zette er voor hen tweeën een enorm kasteeltje neer – inclusief drie verdiepingen en een kelder. Toen Patience Arduaine besloot haar huis tegen die van de Evergreens aan te bouwen en van een van de muren (met raam) een gemeenschappelijke muur te maken, waarnaast er ook nog een terreinknecht op het terrein woonde begon er een echt dorpje te ontstaan. Na de chaos in de zomer van 1823 besloten de Schoolhoofden echter dat de Afdelingshoofden dichter bij hun afdelingen moesten zitten, en verhuisde Scott naar een klein kantoortje op de zevende verdieping. Michelle verhuisde hierbij naar de kerkers, zodat hij haar nauwelijks nog ziet. Bloedlijn: Scott is van eenvoudige afkomst, en heeft zodoende zijn hele leven geleerd op te kijken naar de adel. Hoewel hij door zijn karakter in Zwadderich werd gesorteerd heeft hij het ook in deze afdeling nooit verloochend mensen van hoge afkomst met respect te behandelen. Toch is het voor hem nauwelijks te verhullen dat hij een product is van een lange generatie boeren hoewel hij zelf er zelf voor heeft gekozen het stadsleven te prefereren boven het platteland. Deze waren echter wel allen van magische afkomst en het was in de familie Evergreen jarenlang verboden de geheimen van de verschillende bloemen, planten, groenten en fruit buiten de ingewijde cirkel te verspreiden. Er werd zeer weinig met Dreuzels getrouwd en zodoende is de in de kringen beroemde familie Evergreen nagenoeg Zuiver Bloed. Rijkdom: Nooit heeft Scott armoede gekend in zijn jeugd, maar erg rijk waren de Evergreens niet te noemen. Ze leefden van hun eigen geproduceerde voedsel en kwamen precies rond met de goudstukken die ze hadden om de kinderen een fijne en veilige jeugd te geven met de kleding van hun stand. Ook was er genoeg geld om Scott en zijn zusjes naar school te sturen, en voor Scott zelfs een vervolgstudie te betalen. Scott heeft in zijn studietijd ook wel gewerkt (als barman bij een locale pub) maar zijn echte rijkdom haalde hij eigenlijk pas binnen toen hij met Michelle trouwde, die van moederskant vele galjoenen had geërfd en deze als haar eigen bruidschat aan Scott kon doorgeven. Sindsdien had Scott nooit meer last van geldproblemen, tot zijn relatie met Michelle ernstig begon te wankelen. Hier vermeerde zijn alcoholgedrag aanzienlijk en begon er een begin te komen aan een periode van lichtelijke armoede. Huisdier: Vroeger op de boerderij had de familie enkele koeien en wat kippen en soms zelfs een varken naast wat stevige boerenpaarden. Hoewel Scott niet slecht was met dieren en met enthousiasme voor ze zorgde, had hij zelf nooit veel behoefte aan een huisdier. Omdat het handig was, heeft hij rond zijn twintigste een prachtige jonge kerkuil aangeschaft, die hij de naam Fraulein gaf. Deze uil heeft lang bekend gestaan als het enige vrouwelijke wezen dat het langer dan enkele maanden met de vrijgezel uit hield. Fraulein is nog steeds in Scott’s bezit, maar het was in de zomer van 1823 dat van dit beestje een oog werd uitgestoken door Patience Arduaine. De nu lichtelijk oude uil bezit nu een ooglapje. Toverstaf: In het jaar 1822 is Scott’s toverstaf gebroken door enkele wilde plantjes, en heeft hij een nieuwe moeten aanschaffen. Deze maal ging hij wel naar Olivander, waardoor hij met een heel wat betere staf terugkwam dan zijn oude. Ook met een kern van eenhoornhaar, maar ditmaal gemaakt van ebbenhout van vijfendertig komma drie centimeter. Relaties: [De ‘relaties’ die hieronder volgen zijn die, die Scott zich nog steeds kan herinneren en/of die er ook echt toe doen. Om mijzelf te onthevelen aan het bedenken van vele voor de rpg onbestaande namen heb ik makkelijkheidshalve enkel de IC relaties opgeschreven die in de loop van de tijd met Scott zijn ontwikkeld.] x. Michelle Evergreen-Cordonbleu Het was 1821 (?) toen Michelle voor het eerst ten tonele verscheen als samenwerkend idee van Fabian McTure/Howell Pendragon/Scott Evergreen. Verschenen als onschuldige glamorgana op een handtekeningensessie van het nieuwste boek van Scott, liep de relatie op geheel iets anders uit toen Els besloot Michelle werkelijk te spelen en ze op Zweinstein kwam. Scott & Michelle (S&M *kuch*) zijn getrouwd, maar zitten in een verlopen relatie die het hoogtepunt heeft gekend. Ze gaan beiden vreemd. (Michelle met Mort Fairchild; Scott met eh.. iedereen die zich aanbiedt). x. Fleur Andes Een ‘onschuldig’ verkleedpartijtje op de HC maskerade in 1822 liep in hun aardbeiigheid op iets geheel anders uit. Scott kwam er ongeveer een jaar later pas achter dat hij een tweeling bij haar verwekt heeft. x. Katrina Vincents Scott heeft Katrina altijd al gehaat, daar ze samen op school hebben gezeten en Scott vroeger graag mensen mee uit vroeg. Toen hij dit echter bij Katrina poogde te doen, en naast haar kwam zitten in de bibliotheek stond ze gewoonweg op en liep weg – zonder te zien wie er naast haar was gaan zitten. Scott was zo beledigd dat hij het Katrina nooit heeft vergeven en haar tot de dag van vandaag veracht. Hij heeft haar echter wel gezoend toen hij informatie wilde loskrijgen aangaande de kinderen van Fleur. x. Bailey Davis/Matthews Scott heeft erg zijn best gedaan om Bailey over te halen vreemd met hem te gaan en haar verloofde/schoolhoofd Logan Matthews in de steek te laten. Uiteindelijk is dit hem geluk, alhoewel het van een breuk in de eerdergenoemde relatie niet is gekomen. Scott heeft nooit meer van Bailey gehoord of naar haar geïnformeerd toen zij en Logan van school verdwenen. x. Patience Arduaine Patience en Scott hebben een ietwat eh… moeizame relatie. Hoewel er in Patience’ karakterkaart staat dat zij en Scott zijn verloofd is hier niets van waar. Hij heeft haar echter wel gezoend, maar hij was toen helemaal van slag omdat hij iets te vaak tegen een boom was afgelopen. En de alcohol teveel hersencellen had vernietigd. Waarschijnlijk. x. Arden Inverness. In een ietwat vreemd topic waarin Scott weer jong werd door in een ketel met liefdesdrank te vallen en over zijn oren verliefd werd op Arden Inverness, heeft hij wel eens wat eh… dingen met Arden gedaan. Doorgaans wordt hier nu over gezwegen. x. Deze hoort hier eigenlijk niet thuis, maar na een lichtelijk insinuerend topic in de Klassenoudstebadkamers heb ik toch maar besloten Howell aan Scott’s relatielijstje toe te voegen. x. Sue-Francis Angeli Er wordt in de gangen gefluisterd dat – maar vastgesteld is het nooit. Gedrag: Scott was altijd al een typische Zwadderaar. Arrogant en ongedurigheid zaten in z’n bloed, en als hij dan even een eerstejaars kon pesten om stoer te doen tegenover de andere Zwadderaars liet hij die kans nooit voorbij gaan. Zijn gedrag op school was dan ook behoorlijk slecht. Vaak kreeg hij strafwerk en moest duizenden strafregels schrijven, maar toch voelde het voor hem alsof hij de situatie overwonnen had, als hij daar in dat lokaal zat met zijn vrienden. Dit gedrag heeft hem er echter ook tot aangezet de leerlingen nu ook snel straf te geven, en veel strafregels te laten schrijven. Het lijkt bijna of hij het niet kan hebben dat zij nog wel kattenkwaad kunnen uithalen, en hij niet. Het was echter niet allemaal even onschuldig; één keer zette zijn clubje na een slokje teveel gedronken te hebben de halve uilenvleugel in de fik, waardoor er tientallen uilen omkwamen. Hoewel dieren alleen bij hem aanspraken als ze heel mooi of heel bijzonder waren – wat uilen dus niet waren – heeft hij zich hier eigenlijk nooit minder schuldig om gevoeld. En niet alleen om de uilen, want zijn afdeling stond dat jaar slecht. Erg slecht. Tot zijn zesde jaar was hij ook een behoorlijk slechte leerling. Voor zijn S.L.IJ.M.B.A.L.L.len had hij maar twee Acceptabels, en één Boven Verwachting, waarvan de eerste voor Toverdranken en Fabeldieren en de Boven Verwachting voor Kruidenkunde. Het was in zijn zesde jaar echter dat hij het licht zag, en langzaamaan veranderde hij van een zeer slechte leerling in een gemiddelde leerling. Lang niet altijd deed hij zijn huiswerk ( = nooit), maar hij lette wel beter op in ze lessen. En hoewel hij nooit een ster zou worden in transfiguratie en Bezweringen kreeg hij veel bijles (die overigens op de een of andere manier altijd gegeven werden door de mooiste meisjes van de school, of ze nu goed in het vak waren of niet). Het hielp. Een beetje. Maar ook nu heeft hij vaak nog last van zijn gat in kunsten als het om transfiguratie of bezweringen gaat. Scott werd volwassener, maar helemaal opgroeien deed hij nooit. Ook nu nog komen zijn Zwadderichachtige trekjes om de zoveel tijd naar boven, en ook nu nog is zijn gedrag nooit helemaal… netjes. Maar after all, het blijft een boerenzoon die etiquette nooit werkelijk onder de knie heeft gehad. Typische karaktertrek: Scott haalt vaak zonder het zelf echt te beseffen zijn hand door zijn zwarte haar, meer om gewoon even na te denken dan zijn haar goed te doen. Hoewel dat laatste er natuurlijk wel mee te maken heeft. Ook stotterde hij vroeger, wat nu nog tot uiting komt in situaties waar hij zich in het nauw gedreven voelt door iets of iemand die teveel op zijn emoties speelt en daarbij persoonlijk te dichtbij komt voor hem. Uiterlijke beschrijving: Hoofd: Scott heeft zwart haar, waar een lichtelijk kruleffect in zit. Als het lichtelijk regent of vochtig is buiten gaat het zwaarder krullen, en kunnen er ineens allemaal hele schattige krulletjes op zijn hoofd ontstaan. Scott haat zijn krullen, maar kan er niets aan doen ze te voorkomen. Zijn ogen zijn niet precies even groot, maar dit is niet zo opvallend dat je het opmerkt als je gewoon naar hem kijkt. Het is de kleur van zijn ogen echter die het ‘m doet; Een prachtige combinatie tussen groen en bruin, niet echt olijfkleurig maar nét ietsje donkerder: dé reden waarom zijn relatielijstje zo lang is geworden. Zijn neus is eigenlijk maar normaal, net zoals zijn mond met ietwat scheve tanden, mooier dan de meeste mensen uit zijn tijd door het eten van een gezond dieet in zijn jeugd door de boerderij. Hij heeft wat sproetjes over zijn neus en wangen lopen, sproetjes die wat duidelijker worden naarmate het meer zomer wordt. Zijn huid is gebruind, omdat hij vaak buiten is en buiten dingen doet. Vaak laat hij wat lichte baardgroei staan, ten eerste omdat hij te lui is zich elke dag te scheren, ten tweede omdat hij het haat zichzelf te scheren omdat de scheermesjes altijd te onscherp zijn en ten derde omdat hij zichzelf eigenlijk wel stoer vind met z’n eendagsbaardje. Hij is in ieder geval sexay. Zeer sexay. Lichaam: Scott heeft een magische opleiding genoten, maar vaak sleept hij gewoon met zware spullen alsof hij niets van magie afweet (dit ligt natuurlijk ook aan zijn zwakke kant op het gebied van bezweringen). Natuurlijk maakt dit hem niet gelijk enorm gespierd, maar je ziet dat hij aanleg ervoor heeft. Kleding: Scott draagt meestal mantels, en vooral omdat hij daar zo aan gewend is draagt hij als hij geen mantels draagt hij vaak een lange jas en daaronder kan een hele variatie van zijn kledingkast zitten. Als hij in de tuin werkt draagt hij het liefst kleding die zo gemakkelijk mogelijk zit, zoals een trui. Verder heeft hij een bril, maar hij schaamt zich ervoor en doet hem dan ook nauwelijks op. Wanneer je Scott met een bril op aantreft is dat een ongemakkelijke en zeer zeldzame gebeurtenis. Bang voor: - Michelle Evergreen - Sophia Ruskin - Kabouters - Sneeuwtrollen - Moddermonsters Positieve eigenschappen:
Een relatie gehad hebben/gezoend hebben met iedere Droom: Zijn Flitsen verzameling 'compleet' maken. Woonplaats: Het dorpje Knighton, in Wales. Door het jaar heen woont hij echter op Zweinstein. In die tijd passen zijn vrienden op het huis, en houden de tuin een beetje bij. Opleiding: (Dreuzel)Basisschool te Landsmouth Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus pocus (Zwadderich) [Vele studies, doch geen enkele afgemaakt] Hogere Academie in de Plantenkunde en Plantengeleerdheid Specialisatie; Schreeuwende bloemen en planten + Dreuzelplanten Baan: Leraar Kruidenkunde en Afdelingshoofd Griffoendor op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus pocus. Bekend schrijver van gidsen over Magische planten. Redactie Ochtendprofeet. Talen: Engels Frans Trols Extra Informatie: Handschrift: Scott heeft echt een verschrikkelijk handschrift. Het is nauwelijks leesbaar, zodat iedereen altijd aan hem moet vragen ‘wat er nou staat’. Hij schrijft meestal met een adelaarsveer, dikte 2. Spraak: Scott spreekt Engels met een licht Wales accent. Hij spreekt ook Trols (maar dit is niet zeer moeilijk) en heeft ooit van een zeeman de beginselen van Meermans geleerd. Ook kent hij nog twee woorden Kobolds, maar daar blijft het bij. Instrument Scott speelt viool. Ik weet niet waarom. Maar hij speelt viool. Kleurtjes: Jaar 1820-1821: Darkslateblue Jaar 1821-1822: #9E0508 Jaar 1822-1823: #9A32CD Jaar 1823-2824: #004D99 Scott Evergreen paste dit bericht aan op Sun 28 February 2010, 01:43 |
![]() |
![]() ![]() |