Hc: Zesregelig Theepartijtje, [Katrina]

[Hywel Pendragon]

Het tweede Host Club feestje van het jaar was wederom voor een selectieve groep genodigden en op een zeer curieuze plek. Dit was zo omdat het walg'lijk schoolhoofd Grinch na het vorige feestje had geklaagd over geluidsoverlast.
Een aantal meters het Verboden Bos in was een open plek: de bomen volgehangen met brandende lantaarns; een aantal wit-met-gouden tafeltjes en bijpassende stoeltjes was verspreid over het open plekje. Op elk tafeltje stond een prachtig servies, verschillende soorten thee en een standaard met zoete hapjes. Een pad dat vanaf de bosrand naar de open plek liep was behangen met lantaarns. Van de entree van het kasteel naar de bosrand - waar het pad begon - was een spoor van vuurvliegjes.

Host Master Howell Pendragon stond naast een met rozen omwikkeld poortje dat aan het einde van het pad naar de open plek stond. Hij had een diepgroene slipjas aan over een donkerder groene broek en zwarte, glanzende schoenen. De slipjas was rijkelijk bedekt met borduursel van groene plantjes, rode rozen, alles met gouden randen. Ook in de borstzak van de slipjas pronkte een roos, evenals een kleintje in zijn haar. Hoe stijlvol! Onder de slipjas pronkte een puur wit overhemd en een groen sjaaltje om de kraag heen. Zijn blonde haar zat sjiek doch warrig als altijd en om zijn lippen sierde een vage glimlach. Zijn blauwe ogen straalden voor elke gast die langs hem zou komen. Een feestje houden in dit Verboden Bos had toch iets extra's, een element van spanning. Maar het feit dat het een onschuldig theepartijtje was, moest die spanning weer wat wegwerken. Teveel spanning werkt op de zenuwen. Dan moest men naar het toilet. Dat was hier niet.

Kat: +1 voor een goede post

Katrina Vincents paste dit bericht aan op Fri 3 October 2008, 11:59

[Arden Inverness]

Met een kleine glimlach stond ze naast Howell op de open plek. Ze had besloten haar best te doen voor de Host Club. Dat was de enige manier, hoe ze er doorheen kon komen. Ertegenin gaan, elke keer weer strijd leveren met Howell kostte zoveel energie. Dat was het niet waard. Ze had zich misdragen, ze was buiten het boekje gegaan en daar moest ze nu voor boeten. Ze had dit op zichzelf afgeroepen en het was dan oneerlijk om dan nog moeilijk te gaan doen. Nee, vanaf nu zou ze haar 'straf' zo waardig mogelijk uitzitten. Dat bespaarde haar heel wat woede uitbarstingen en alle andere gevoelens die daarbij te pas kwamen. Ze had geen zin meer in drama, geen zin meer in moeilijk doen. Vanaf nu, had ze besloten, zou ze dingen anders aan gaan pakken.

Dus, ook al was haar keel dichtgeknepen van angst - ze was doodsbang in het Verboden Bos - toch stond ze met een klein glimlachje naast Howell. Haar kleding was natuurlijk afgestemd op die van hem, zoals een goede Host betaamde. Ze had een aantal onderrokken aan, waardoor haar jurk een sierlijke bolling had. Ze prefereerde onderrokken boven hoepelrokken, aangezien je daar zo lastig mee kon zitten. Ook was het aardig koel op een dergelijke avond als deze, dus dan waren onderrokken geen overbodige luxe. Toegegeven, het was zwaar en als ze ooit in het water zou vallen, zou er niet meer uit kunnen komen - maar er was geen water in de buurt en met het gewicht viel ook wel te leven. Ze had een jurk met korte mouwen, die iets bol stonden, zodat haar schouders vele malen breder leken, dan dat ze waren. Haar taille, die ze eigenlijk niet echt had, was strak ingesnoerd. Met de bolling van de jurk, leek het zowaar, alsof het kleine meisje een figuur had. Het lijfje had een vierkante hals uitsnijding, die was versierd met een klein beetje kant. De jurk had dezelfde tint groen als Howell zijn slipjas en was eveneens rijkelijk versierd met borduursel van verschillende prachtige bloeiende planten en rode rozen. De gouden omranding, was minder aanwezig dan bij Howell zijn kleding, maar zo hier en daar was gouddraad ingeweven. Arden haar handschoenen, waren van een tint donkerder groen, met een klein geborduurd roosje aan de buitenkant. Onder haar jurk droeg ze lage puntige schoenen, met groene gekruiste linten rondom het been. Mooi, vond ze, toen ze zichzelf had bewonderd. Zeer mooi. Howell had dit keer echt zijn best gedaan.

Howell had dan wel zijn best gedaan, maar zij ook. Ze had veel tijd besteed aan haar kapsel, met rag rollers en allerlei soorten borstels. Het resultaat mocht er wezen, maar Arden moest er niet aan denken om het elke dag te doen! Haar piekerige dunne haren had ze gevlochten en de vlechten sierlijk bovenaan haar hoofd opgerold. Ze had ze vastgezet met allerlei spelden, die ze had gestolen van één van de meiden uit haar slaapzaal. Zij had nu eenmaal niet van zulke spelden. Ze had wat lokken, vooral bij haar slapen, losgelaten en weten te krullen, waardoor er een paar losse lokken springerig om haar heen dansten.

Vanavond, zou alles anders gaan. Als een keurige Host stond ze naast Howell. Ze zag er mooi uit, ze voelde zich ook mooi, waardoor ze zich ook zelfverzekerder voelde en minder uit haar plaats. Laat de rijke mensen maar komen, dacht ze. Ik doe niet onder voor hen! Na haar laatste mislukking bij het vorige feestje, had ze heel wat goed te maken. Vooral haar reputatie. Like, dat moet allemaal nog gebeuren in dat andere topic, but who cares.

OOC: Screw you, Lwuun, met je zes regels! Dat had ik niet door en had alles al geschreven! *kijkt zielig* DUS! Btw.. Ik heb nog noooit zoveel geschreven over kleding.. T_T

Kat: +3 voor een goede post!

Katrina Vincents paste dit bericht aan op Fri 3 October 2008, 12:02

[Elizabeth Pendragon]

Elizabeth Howard liep met de uitnodiging in haar hand naar het verboden bos, ze vond het wel spannend, hoor! Het verboden bos was toch.. verboden? Nouja, met geld waren er een hele hoop dingen te veranderen, dat wist ze wel en ging er vanuit dat de Host Club geen verboden dingen ondernam. Daarvoor hadden ze niet de stand.
Elizabeth Howard had zich voor de gelegenheid gekleed in een witte, mouselinnen jurk. Ze had getwijfeld over een licht groene jurk, gezien het thema maar had daarna besloten dat er niets natuurlijker was dan een welopgevoede jongedame in een witte jurk. Wat haar maagdelijkheid, reinheid en nederigheid benadrukte. Deze eigenschappen zouden onweerstaanbaar zijn voor echte heren. Haar bruinrode haren hingen in drie lange pijpenkrullen, op haar rug. In haar haren had ze een haarband geschoven met drie roden rozen aan de de rechterkant.
Aangekomen bij de openplek maakte ze een Réverence.


off: D: volgende keer ga ik voor precies zes regels.

Elizabeth Howard paste dit bericht aan op Fri 5 September 2008, 11:33

[Donovan Grimes]

Percival kon het zich nog als de dag van gisteren herinneren. Wacht, het wás gisteren! Hij waadde door de gangen van Zweinstein met maar één doel: de aandacht trekken van Oppergod Howell Pendragon. De kleine Huffel had al drie verdiepingen lang zijn grote idool lopen achtervolgen, maar omkijken deed de oudere Zwadderaar niet. Toen de gang naar links boog, versnelde Percy dan ook even zijn pas en hief zijn arm op. Hij aarzelde even, maar besefte waarschijnlijk dat dit zijn enige kans was. Met zijn dunne vingertje tikte hij op de schouder van de blonde jongen. Twee blauwe kijkers keken plotseling in zijn richting. Hij stond oog in oog met Pendragon!
"Hallo, ik ben Percival Batchett... Ik zit in H-Huffelpuf.", stamelde hij vervolgens. Wat een originele binnenkomer, maar hij was nou eenmaal te zenuwachtig om een betere openingszin te verzinnen. Er werd een glimlach gevormd op het gezicht van Howell.
"Aangenaam kennis te maken, meneer Batchett. Ik ben Howell Pendragon, wellicht de charmantste jongen van Zweinstein."
"Ik dacht- Ik wilde- Ik zou je- ú iets willen vragen..." Nee, Percival wilde beslist niet vragen hoe het met zijn Oppergod ging. Hij moest beleefd zijn en dus sprak hij hem aan als ú. "Ik heb gehoord dat u een Host Club heeft. Heeft u misschien nog iemand nodig die meehelpt de boel te organiseren?" Nee, dat was onmogelijk. Zo'n smerig onderkruipsel als Batchett wou niemand hebben in zijn Club. De glimlach op het gezicht van Pendragon vervormde tot een brede grijns.
"Helaas ken ik je nog niet goed genoeg om je een organiserende rol aan te bieden, maar misschien neem je genoegen met een rol als Kapstok? Het is vrijwel net zo belangrijk als organisator, aangezien je een jas niet zomaar op de grond kunt leggen natuurlijk. Denk er nog maar even over na, anders. Dan hoor ik het wel." Howell wilde weglopen, maar Percival tikte hem opnieuw op zijn schouder.
"Ik hoef niet na te denken. Ik doe het!"

En zo gebeurde het dat Percival Batchett naar het Verboden Bos banjerde. Oppergod Howell had hem verteld dat er een theepartij zou plaatsvinden in het Verboden Bos en dat hij daar bij mocht zijn als Kapstok. Percival had zich er netjes op gekleed. Hij droeg een bordeauxrode spencer, met daarop een zwart, ribfluwelen jasje. Het beloofde de avond van zijn leven te worden, maar dat was niet zo gek! Het was immers een feest dat georganiseerd werd door Howl; dat móést wel goed zijn, toch? Er huppelde een bruin konijntje voorbij. Waar het konijntje in de struiken verdween, brandde kaarsen en stonden tafeltjes en stoelen. Host Club, here I come!

Een kleine vijf minuten later. Percival stond bij de met rozen omwikkelde poort en had de taak om de jas van iedere gast aan te nemen en de gehele avond te dragen. De zin dat ze niet op de grond konden liggen omdat ze dan vies zouden worden spookte alsmaar door zijn hoofd. Inmiddels hing er al één jas over zijn arm. Batchett kende de persoon niet waarvan hij was, maar het was nou eenmaal niet zijn taak om de gasten te kennen. Zijn enige taak was om de jassen van hen aan te nemen. Er stond een grote glimlach op het gezicht van de Huffel. Zijn wangen waren rood van kleur. Ik heb écht een belangrijke taak!

Off:
- Godmodetoestemming van Howell Pendragon.
- Geen zes regels, maar dat kon ik gewoon niet halen *fluit*

Kat: +1 voor een redelijk goede post

Katrina Vincents paste dit bericht aan op Fri 3 October 2008, 12:05

[Trixie Cavendish]

In een mooie jurk en met een glimlach in place liep Evangeline White naar het Verboden Bos voor een feestje van de Host Club. In haar bruine haar zat een mooi blauw strikje dat goed paste bij de kleur van haar jurk die eveneens blauw was. De weg naar het Verboden Bos was perfect gedecoreerd met lantaarns - wat kon men anders verwachten van Howl Pendragon, die ook perfect gekleed ging vanavond. Bij het poortje aangekomen begroette ze - zoals de etiquette het voorschreef - Howl, negeerde ze Arden - oh hemeltje, de verhalen die ze over dat kind had gehoord! - en de klerenaannemer en glimlachte ze uitermate vriendelijk naar Elizabeth Howard die ongetwijfeld de welgemanierde dochter moest zijn van de legendarische Cleta Howard.


Off: Lalala, zijn het 6 regels? :'D Oh damn, op Safari zijn het exact 6 regels en op Firefox niet .. stomme Monzilla. Hmpf.

[Donovan Grimes]

Een bruinharig, ietwat mollig meisje uit Huffelpuf naderde de locatie van het theepartijtje. Ze droeg een blauwe strik, een blauwe jurk. Maar het belangrijkste, het állerbelangrijkste vond Percival (de Kapstok) de donkerblauwe mantel die ze om had geslagen. Ze lachte vriendelijk naar hem, wilde doorlopen, maar de Huffel snelde achter haar aan om de mantel aan te nemen. "Zou ik zo vriendelijk mogen zijn uw mantel bij me te houden tot uw vertrek?" Hij had uren op dat éne zinnetje lopen oefenen. Met zijn kleine handjes pakte Batchett de mantel, knikte vriendelijk naar zijn afdelingsgenote en hing de mantel over zijn arm. "Dank u wel", zei hij nog, maar twijfelde of ze het nog hoorde.

Edit: Yes! Precies zes regels >D
Nogmaals Edit: Godmode met toestemming van Miss White *fluit*

Percival Batchett paste dit bericht aan op Tue 9 September 2008, 18:15

[Serena Candace]

Serena was blij verrast toen ze de uitnodiging had gekregen van Howell Pendragon. Ze was wel weer toe aan een leuk feestje. Voor het theepartijtje had ze een groen jurkje uit de kast getrokken en een zilver lint in haar blonde haren gedaan. Omdat de blondine het snel koud kon hebben had ze haar zwarte mantel eroverheen getrokken en liep nu, benieuwd naar wat haar te wachten stond , naar de plek in het verboden bos. Ze was geen grote fan van het verboden bos maar ze wist dat als heer Pendragon iets organiseerde het wel goed moest zijn, dus besloot ze het er op te wagen. Ze stopte haar pas voor de gastheer en keek hem aan met een lieve glimlach. 'Ik voel me vereerd bij u theepartijtje te zijn' haar ogen gleden over de open plek en ze vervolgde 'U blijft me verassen jongeheer Pendragon'. Ze maakte nog een buiging en ging op zoek naar een tafeltje. Hopend iemand bekends tegen te komen.

[Arden Inverness]

Langzaam kwamen de gasten het verlichte pas opgelopen. Allen begroeten ze Howell netjes. Er werd hier en daar zelfs aandacht aan de kapstok jongen geschonken. En allen... Ja, allen negeerde ze Arden Inverness, die zo haar best had gedaan om er vanavond perfect uit te zien, zich had voorgenomen, zich perfect te gaan gedragen en gewoon... Perfect zou zijn. Ze moest haar schuld aflossen bij Howell, zonder dat het haar echte galjoenen zou kosten. Dit, zo had Howell besloten, kon ze doen, door voor hem te werken in zijn Host Club. Ze had dit aangenomen, maar niet van harte natuurlijk. Na een aantal fouten en mislukkelingen, waar ze meerdere malen een 'ontslag' had geriskeerd, was ze terug. Terug voor wellicht een laatste kans. Ging dit niet goed, mocht ze alsnog geld gaan ophoesten. Dan kon ze lang door hoesten, want geld had ze niet. Dus, ook al leek niemand haar op te merken, was iedereen uitermate koel en afstandelijk tegen haar, zelfs al zouden ze haar de hele avond negeren, ze bleef netjes staan, met haar valse hartelijke glimlach. Fouten werden dit keer niet getolereerd. Dit keer moest het goed gaan.

[Hywel Pendragon]

[Mes excuses for the lateness.]

Na nog een zijdelingse blik op Arden, die er werkelijk stralend uitzag - zo hoorde het - maakte hij een buiging voor miss Howard. Wit was een saaie kleur, maar het stond de Huffelpuffer uiteraard goed. Eenzelfde buiging maar een minder brede glimlach (wat veel blauw had ze aan) was voor miss White bestemd. Met enige tevredenheid zag Howl hoe Batchett uiterst beleefd miss White's ook al erg blauwe mantel aannam.
Eenzelfde buiging en weer een iets bredere glimlach kwam bij miss Candace aan. Ze had het thema gecombineerd met haar afdelingskleuren en dat was zeer passend. Daarbij kwamen nog haar vleiende woorden die zijn hart verlichtten. "Ik leef om mijn gasten steeds opnieuw te verrassen, miss Candace."

Hierna porde hij Inverness om thee in te gaan schenken aan de geliefde gasten die al waren gaan zitten terwijl hij met Kapstok bij het met rozen overdekte poortje bleef staan. Waren al zijn gasten er al?

[Elizabeth Pendragon]

Nadat Elizabeth het begroetingsritueel was ondergaan met de gastheer, Howel Pendragon keek ze naar de andere gasten die aanwezig waren. Er was een leuk geklede jongedame die naast Howell stond, maar haar herkende ze niet. Waarschijnlijk hadden ze elkaar nog nooit ontmoet. Daarna bemerkte haar blik de aanwezigheid van mejuffrouw White. Ze had al de aller aardigste gelegenheid gehad om juffrouw White te ontmoeten, voordat ze naar Zweinstein was vertrokken. Ze draaide zich naar Evangeline White toe en maakte een kleine reverence. "Goedenavond, Juffrouw White." begon Elizabeth. "U ziet er werkelijkwaar prachtig uit vanavond; Die blauwe jurk staat u beeldig."
Elizabeth keek naar de stoelen en zei tegen haar gezelschapspartner. "Zullen we alvast plaatsnemen?"

[Arden Inverness]

Arden liet even haar masker vallen, toen ze geïrriteerd naar Howell keek, die haar in haar zij porde. Echter had ze seconden daarna alweer een kleine zweem van een glimlach om haar lippen. Howell had haar gepord om thee in te schenken. Arden keek even om zich heen. Het was een kleine opkomst, een zeer kleine opkomst en daarbij was niemand nog aan een tafeltje gaan zitten. Hoe kon ze dan thee gaan schenken?
"Er heeft nog niemand plaats genomen, Pendragon," protesteerde ze dan ook. Ze haatte het om ook maar een woord tegen Howell te zeggen, maar soms was dit nu eenmaal nodig. Ze kon het niet de hele avond blijven vermijden.

[Zes regels! >D]

Arden Inverness paste dit bericht aan op Mon 22 September 2008, 13:22

[Hywel Pendragon]

[OH YEAH 6 REGELS!]

Tot zijn plezier zag hij dat twee gasten meteen al begonnen te socialiseren. Ook ving hij de vraag op van juffrouw Elizabeth aan haar socializeer-partner. Of ze zouden gaan zitten? Juist hierop klonk Arden haar stem in protest: "Er heeft nog niemand plaats genomen, Pendragon."
"Dat hoeft ook niet, juffrouw Inverness," reageerde hij toegeeflijk. "U kunt alvast onze geliefde gasten vertellen over het assortiment aan theesoorten dat we hebben. De thee heeft tijd nodig om te trekken, dus een keuze van tevoren zorgt voor een optimaal genieten wanneer men daaraan toe is." Hierna richtte hij zich weer tot juffrouw Candace. "Een prachtige avond, niet?"

[Arden Inverness]

Theesoorten... Ooow. Opeens herinnerde ze zich het boek dat ze had opgezocht in de bibliotheek. Arden was niet dom geweest en had geweten dat ze thee mocht gaan serveren... Meerdere soorten thee. Ze had ze opgezocht en geprobeerd hun namen en smaken te onthouden. Gelukkig was Arden altijd al beter in theorie dan in praktijk. Ze zette een nog grotere glimlach op haar gezicht en begaf zich naar Elizabeht en Evangeline.
"Zou ik u een kop thee mogen aanbieden?" vroeg ze poeslief. "We hebben verschillende soorten. Zwarte thee, Engelse melange, Ceylonthee, Darjeeling, Assam thee, Groene Thee en Oolong." Ze had voordat het feest begon naar de soorten thee gekeken die werden aangeboden. Wat een gedoe om een kop warm water met een smaakje... "Ik kan eventueel de smaken toelichten, mocht u dat wensen."

[Drat, ik kreeg het niet korter >D]

[Elizabeth Pendragon]

Met een glimlachje nam de jonge Elizabeth Howard plaats op de dichtstbijzijnde stoel. Voor een buitenstaander zou het een elegante, verfijnde en vooral uitgestippelde manier van zitten zijn, Voor Elizabeth was het automatisme en niets meer dan normaal. Ze dacht er niet eens meer bij na. Toen de gastvrouw naar Evangeline en haar toe kwam gelopen om hen te informeren over de thee vroeg Elizabeth. "Heeft u misschien ook Chinese thee?" thuis dronken ze altijd Chinese thee, op aandringen van haar moeder. Die kwam namelijk helemaal uit China. Geld dat heb je, daar praat je niet over. Was het standpunt in hun gegoede kringen maar ze hadden van die verfijnde vragen om erachter te komen met wat voor mensen ze om gingen. "Maar toe, vertelt u mij over de Darjeeling Thee, die klonk werkelijk fenomenaal." Vroeg Elizabeth oprecht geïnteresseerd.

Kat: +1

Katrina Vincents paste dit bericht aan op Tue 30 December 2008, 07:47

[Arden Inverness]

Oew... Chinese thee. Ze had weliswaar geen idee. Ze keek even op haar blad, maar alleen de soorten die zij zojuist had genoemd, waren aanwezig. "Het spijt me zeer, maar we hebben helaas geen Chinese thee." Ha! Ze werd hier steeds beter in! Muhahaha! Aah, niet zo charmant. Goed... Thee. Darjeerling thee. Arden moest even goed nadenken. "Darjeerling thee is een zwarte thee. Het komt uit India en is vernoemd naar de streek waar de thee is geplukt," begon ze voorzichtig. Bang dat ze straks de verkeerde thee aan het uitleggen was. "Het smaakt fruitig, kruidig en een klein beetje zurig wrang. Een aparte smaak, maar zeer geliefd in het Britse Rijk."

[Elizabeth Pendragon]

Elizabeth knikte met een lief glimlachje. Geen Chinese thee dus. Dat zou ze onthouden, maar aan de andere kant was dit Zweinstein, dat leek sowieso een beetje vreemd allemaal.
Ze luisterde aandachtig naar de uitleg van de thee, deze kwam uit India. India was goed, de prins George was een fan van India. India was goedgekeurd. “Zoals u het beschrijft klinkt het zonder enige twijfel als een meest heerlijke, exotische thee.” Vervolgens richtte ze haar aandacht op Evangeline. “Maar werkelijk, een zwarte thee? Klinkt dat niet bijzonder onnatuurlijk? Wat denkt u daar nu van?”

zes :ph34r:

Elizabeth Howard paste dit bericht aan op Thu 4 December 2008, 00:37

[Arden Inverness]

"Ik moet eerlijk toegeven, dat ik het niet heb geproefd. Misschien dat ik daar vanavond verandering in zal brengen." Ze glimlachte netjes en bleef bij Elizabeth staan. Het meisje had nog niet om de thee gevraagd. Ze had zich nu op haar vriendin gericht en uitte haar twijfels over een zwarte thee. Arden - die precies wist wat ze had moeten antwoorden - hield zich stil. Howell had haar goed duidelijk gemaakt, dat ze niet echt mocht praten. Behalve als haar iets werd gevraagd of als ze haar thee moest aanbieden. Zich in een gesprek mengen was uiterst onbeleefd. Arden plukte met haar vrije hand aan haar jurk. Ze begon zich steeds meer als een echte bediende te gedragen... Verschrikkelijk eigenlijk.

Zes! >D

Arden Inverness paste dit bericht aan op Mon 8 December 2008, 22:33

[Trixie Cavendish]

Off: Waarom komt er een vrolijk liedje als ik post? D:

Nadat ze een uiterst sierlijke révérance had gemaakt waar zelfs Agatha Bernadotte nog wat van kon opsteken, bleef Evangeline beleefd stil en glimlachte zuinig wanneer de situatie vereiste. Zoals altijd was ze onberispelijk in haar manieren, in tegenstelling tot - HUIVER! - al die lompe boeren in het kasteel die moesten doorgaan voor studenten. En dan die leraren! Alleen Scott Evergreen was like totally perfect. En sexay. ENOMGHIJWASZOGEWELDIGENWAAROMWASHIJNIETVANHAAR?! "Zwarte thee? Wat lijkt me dat enig, al moet het vast een erg exotisch goedje zijn. Meneer Pendragon verwent ons erg goed, zo blijkt. Een ideale gastheer."

Evangeline White paste dit bericht aan op Thu 11 December 2008, 20:46