Vierdejaars, Les 1, Attributen

[Gregory Grinch]

Maandag, 6e uur

Het was weer tijd voor de Vierdejaars les van Geschiedenis van de Toverkunst. Er was nog bijna niemand die het wist, maar nu was het dan toch echt waar: De lessen van Grinch zouden er dit jaar heel anders uit gaan zien. Gregory had voor ieder jaar een thema bedacht. Rond dit thema zouden er verschillende passende lessen zijn. Op die manier leerden zijn leerlingen meer over één bepaald onderwerp. Ze hadden meer tijd voor aantekeningen en het erbij houden van hun aandacht. Iets dat voro sommigen nog zeer moeilijk was. Gregory had er dan ook vrij veel leerlingen uit moeten sturen omdat ze niet opletten, vervelend waren of het zelfs waagden te laat te komen! Hij was dan ook zeer blij met de lessen Etiquette, die sinds vorig jaar waren ingevoerd. Gregory vond het hoog tidj dat de leerlingen eens leerden wat fatsoenlijke manieren waren en hoe nette dames en heren zich behoorden te gedragen. Uiteraard kon hij hier zelf ook nog heel wat van leren. Vooral op het gebied van kleding, hygiëne en het vertonen van een voorbeeldfunctie. Ook zijn taflemanieren lieten nogal te wensen over. Professor Bernadotte zou spontaan tegen de vlakte gaan als ze wist hoe hij at. Maar gelukkig wist ze dat niet. Gelukkig maar.

Zeulend met wat boeken en een paar rollen perkament kwam de docent bij zijn lokaal aan. Of -nee, laat ik het anders zeggen- hij kwam aan bij de plek waar zijn lokaal zou moeten zijn. Maar toen hij dan eindelijk de sleutel pakte en zijn spullen opzij legde, kreeg de docent de schrik van zijn leven.

Waar was zijn lokaal?

Op de plaats waar ooit zijn gekoesterde lokaal was geweest, was leegte. Het lokaal had zich tussen een paar standbeelden en een toiletruimte in bevonden. De beelden stonden er nog, de toiletruimte was er ook nog. Maar tussen die twee in bevond zich enkel een stuk stenen muur, zoals je dat in heel Zweinstein zag. Toch zou zijn lokaal ergens moeten zijn. Gregory liep naar de muur toe en klopte er voorzichtig met zijn buist op, om te horen of het lokaal misschien was dichtgemetseld en de muur gewoon hol was. Maar overal klonk het geluid van zijn knokkeld hetzelfde. Er was maar één optie, en die optie was dat zijn lokaal was weggetoverd. Maar de vraag was: Door wie? Er waren mensen die Gregory totaal niet mocht. Maar het wegtoveren van een heel lokaal was een tijdrovende, inspannende en bovenal zeer moeilijke klus. Enkel een tovenaar die zich had gespecialiseerd in de kunst van het verdwijnen, zou zoiets aankunnen. Het kon dus onmogeliojk een leerling zijn geweest die lollig wilde doen door het lokaal weg te toveren. Gregory vroeg zich af of er nog meer leraren waren me dit probleem. Hij wist dat hij meestal het mikpunt was van verschillende pesterijen en magische grapjes. Maar dit was zeker iets wat lang niet iedereen kon. Het schoolhofod had het vermoeden dat er in de school iemand met een groot talent voor het laten verdwijnen van dingen rondliep. Maar wie zou het kunnen zijn? Dat was de vraag die de hele tijd door zijn hoofd spookte.

Intussen waren er al verscheidene leerlingen aan komen lopen. Gregory draaide zich om. Hij schraapte zijn keel. "Helaas kwam ik er net achter dat iemand mijn lokaal heeft weggetoverd. Daarom zullen de lessen Geschiedenis van de Toverkunst voortaan gegeven worden in.." Hij dacht na. Wat was een goede, rustige plek waar hij ongestoord zijn lessen zou kunnen geven? Natuurlijk! "..in de Verboden Sectie van de Bibliotheek." zei hij. De Verboden Sectie mocht dan wel zo verboden als wat zijn, het was er tenminste wel rustig en stil. "Dan gaan we nu naar de Verbnoden Sectie in de Bieb." zei hij tegen zijn leerlingen. Gregory wachtte totdat iedereen hem gehoord had en toen begonnen alle leerlingen en de leraar richting de Bieb te lopen. Op naar de Verboden Sectie.

Offbericht: Het lokaal is dus verdwenen! Daarom zal ik hier geen les kunnen geven. Maar niet getreurd, de lessen zullen verplaatst worden! Meer informatie volgt nog. Het is de vierdejaars uiteraard wel toegestaan hier te posten. Andere jaren mogen dit niet, omdat zij op dit moment een andere les horen te hebben.

[Aimée Vincents]

Geschiedenis was een vak dat Ashley niet leuk vond. Ze keek dan ook uit naar het moment dat ze het vak mocht laten vallen, omdat ze het compleet nutteloos vond en niet snapte waarom ze het in godsnaam moesten leren. Alsof ze later iets deed met het feit dat er dan en dan koboldenopstanden waren. Dus niet. Daarbij maakte het feit dat het vreselijkste Schoolhoofd het vak gaf, het er allemaal niet beter op met zijn monotone geblaat en vele aantekeningen die vervolgens weer te saai waren om door te nemen, met het gevolg dat er veel lagere cijfers gehaald werden dan anders gedaan zou worden. Nou ja, dat gold in ieder geval voor haar, want ze vond het vak al saai, dus hielp het leren er van nou ook niet bepaald.

Ashley liep na de pauze naar haar minst favoriete vak toe, terwijl ze trachtte niet te laten merken dat ze er geen zin in had. Je wist immers nooit in wat voor humeur Grinch was – hij had hen in ieder geval eind vorig jaar verbaasd met een schoon lokaal – en je kon maar beter ook niet hoesten in de les als Ravenklauwer of Griffoendor, of je had al zo’n beetje straf. Het was misschien oneerlijk, maar zo was Grinch en het was absoluut niet slim om tegen hem in te gaan, behalve misschien als je een Zwadderaar was.

Met een zucht beklom Ashley de trap die haar naar de Eerste Verdieping zou leiden en zag toen ze boven kwam al snel Grinch buiten staan. Whoohooh. Of hij wachtte de leerlingen op voor hij ze ging verbazen met iets wat ze niet van hem zouden verwachtten, zoals toen gebeurde met het lokaal. Ze zuchtte opnieuw terwijl ze doorliep naar waar het lokaal was, maar kwam tot de ontdekking – die Grinch dus vast ook had gedaan, omdat hij buiten stond - jammer dat hij niet binnen was geweest – en was dat de enige reden. Dus tenzij het een ziekelijke grap was van Grinch , was het lokaal dus weg. Even later deelde Grinch dan ook mee dat zijn lokaal was weggetoverd – bah, toch niet iemand die een ziekelijke grap uithaalde en het lokaal gewoon dichtgemetseld had – en dat ze naar de Verboden Afdeling van de Bieb zouden gaan. Ja, daar zou de bibliothecaresse écht blij mee zijn, dat een complete klas een paar keer per week de bieb zou lastig vallen en Grinch met zijn stank ook nog eens les zou gaan geven. Echt geweldig!

+2 voor je sarcasme xD

[Anouk Rhate]

Geschiedenis van de Toverkunste. Deze had tenminste nog wél dezelfde leraar. Maar of ze daar nou zo blij mee moest zijn? Ze wist het niet meer. Grinch had hun vorig jaar aardig verbaasd met een gedragswisseling -het was net een hond- en wie weet wat voor kunstjes hij dit jaar weer uit zou halen! -Zie je, net een hond!- Anouk had er in ieder geval niet zo héél veel zin in. Maar stiekem was ze wel heel erg benieuwd. Hopelijk zou de man nu iets aan zijn geurtje hebben gedaan. Kijk, op de een of andere manier schenen jongens vaak lekker te ruiken, maar Grinch was toch een behoorlijke uitzondering. Zijn mond, zijn kleren... álles stonk.

De pauze was voorbij en ze had geen andere keus om naar het lokaal te gaan. Dit jaar zou ze zo weinig mogelijk lessen overslaan, tenzij ze ziek was, dus ze had niet veel andere keus dan naar de les te gaan. Zelfs als het deze les was. Al gauw kwam ze bij het lokaal aan. Het lag maar op de eerste verdieping, dus veel trappen waren het niet voor haar. Maar, er verschilde iets met de vorige keer dat ze hier was geweest. En ze wist niet precies wat. Haar ogen zochten de deur van het lokaal, maar konden hem niet vinden. Haar mond zakte zachtjes open. Vandaar dat Grinch buiten stond! Haar ogen zochten andere leerlingen, maar vonden ze niet. Ze liep iets door en knalde vervolgens tegen iemand aan. Ashley! Oh, of ze was gewoon heel blind geworden, of iemand had Ashley tijdelijk onzichtbaar weten te toveren.

'Oeps, sorry Ash...' Zei ze, terwijl haar ogen weer naar het lokaal van Geschiedenis keken. Ze bekeken de muur en de rest. Maar niets vonden haar ogen. Niets, geen schrammetje op de muur. Helemaal niets. En waar deed dit haar toch zo aan denken? Natuurlijk. Aan bezweringen dus! De kleine Melanie had haar gevraagd waar het lokaal was en zij had het willen aanwijzen, maar was daar frontaal in gefaald, toen ze had gemerkt dat het lokaal weg was! Haar wenkbrauwen fronsten zich. Wat vreemd! Hoe konden twee lokalen nou verdwijnen! En dat op één dag? Ze luisterde naar Grinch die hun vertelde dat ze op de verboden sectie van de bibliotheek zouden gaan zitten. Nu schoten haar wenkbrauwen omhoog. Wát? Dat gedeelte was verbóden! Aan de andere kant gaf het vast leuke lessen. Je kon zomaar een verkeerd boek uit de kast trekken en... hmm, ze had nu al zin in de lessen!

Ook +2 voor een leuke post!

[Hywel Pendragon]

Het kennen van de geschiedenis van de wereld en erin rondspitten was een genot zonder weerga. Het bestuderen van de geschiedenis van de wereld onder leiding van een man die de kleur blauw in ogen beledigde door te kijken op de manier zoals hij keek, de man waarvan eerstejaars wijs werd gemaakt dat hij oren had waarmee hij 's avonds door de school vloog om ronddwalende leerlingen te betrappen en een pak om de oren te geven met zijn eigen oren, een man die voor de rest ook weinig schoon of zelfs maar symmetrisch van gelaat was. Het dwalen door de geschiedenis onder leiding van zo iemand was dichtbij een ramp te noemen. Een catastrofe. Een belediging richting al wat gebeurt is - al wat gebeurt is zou wensen dat het nooit gebeurd was als iemand zó walgelijk ernaar keek. Gelukkig werden de pagina's van het verleden enigszins getroost door prachtige, getallenteerde mensen zoals Howell die ze enigszins trooste in hun vergaandheid - hun verleden tijd. De geschiedenis had mensen zoals Howell nodig. Mensen zoals Howell gingen de geschiedenis in. Of het als goede of slechte mensen waren, dat deze geweldige personen voor altijd in de boeken zouden staan, dat maakte niet veel uit. Het ging erom dat de wereld ze voor altijd zou onthouden. Maar wat nu als je wist dat je over honderd jaar door mensen zoals Grinch bekeken zou worden?

Op dat moment besloot Howell dat hij niet de geschiedenis in wilde gaan. Maar als hij de troon van Engeland over zou nemen, zou dat onherroepelijk gebeuren. Maar als koning zou hij natuurlijk de macht hebben om dat volledig onopgeschreven te laten. Hij zou machtig zijn. Hij zou alles kunnen. Ja, dat leek hem een goed plan. Hij zou koning zijn en zijn volk zou van hem houden maar in de toekomst zou niemand weten dat hij had bestaan. De gedachte alleen al dat iemand over enkele honderden jaren over hem zou lezen en een volledig ongeoorloofd en niet kloppend oordeel over hem zou leveren - zonder dat hij zichzelf zou kunnen verdedigen, dood zijnde als hij was! Nee. Als - wanneer hij koning werd, zou niemand behalve het volk ervan weten. En misschien het volk zelfs niet. Zijn vader behoorde tot de hechte kring om de momentele - onrechtmatige - koning. Zijn toekomstige schoonvader ook. Als hun (schoon)zoon op de troon kon komen, hadden ze daar vast geen bezwaar tegen. Wellicht konden ze hem helpen. Niemand zou zelfs maar merken dat er een nieuwe, betere heerser op de troon zat.

Hij was zo in een diep gepeins verzonken dat hij niet eens om zich heen keek terwijl hij naar het lokaal geschiedenis liep. Niet eens keek of er eigenlijk wel een deur was waar hij doorheen kon lopen. De weg die hij aflegde had hij al zo vaak afgelegd dat hij het blind kon doen. Blind, in gedachten verzonken, liep hij langs zijn klasgenoten en docent recht tegen de plek op waar normaal gesproken de deur zat. Hij merkte het niet eens. Pas toen de muur ook de tweede keer niet meegaf op zijn dwingende - met name duwende - verzoek om zichzelf voor hem te openen, keek hij echt. "Oh, de deur is weg," merkte hij op op het moment dat Grinch vlak naast hem vertelde dat het lokaal weg was. Howell deed snel een stapje opzij. Te dicht bij de man staan bracht misschien ziekte over. Gekkemensenziekte.

De mond van de klassenoudste zakte bijna open toen de docent een nieuwe plek voor zijn lessen bedacht. "Maar, meneer!" riep de Pendragon uit, zich haastend om de docent in te halen op zijn mars naar de bibliotheek. "U kunt onschuldige, naïeve eerstejaars toch niet tussen boeken zetten die je vergiftigen door een bladzijde om te slaan, je vingers eraf bijten bij enige onoplettendheid, je oren verdoven door je aanwezigheid?!" vroeg hij verontwaardigd. Er ging geen dag voorbij of iets dat het schoolhoofd deed hem wel tegen de borst stootte.

+4 voor een erg amusante post!